Δύο χρόνια πέρασαν από τότε που ο Γιώργος Νταλάρας και ο Μιχάλης Κουμπιός είχαν τη λαμπρή ιδέα να αναθέτουν σε συνθέτες και τραγουδοποιούς τη μελοποίηση στίχων ενός δημιουργού και να διανέμουν τη δουλειά σε μια υπέροχη έκδοση, με βιβλίο και CD. Ωστόσο, ήδη από τη δεύτερη απόπειρα (Αλκης Αλκαίος) ήταν εμφανές ότι το εγχείρημα ήταν δύσκολο να απογειωθεί καλλιτεχνικά.
Στη συγκεκριμένη έκδοση, την τρίτη της σειράς «Αξιος Λόγος» και αφιερωμένη σε έναν από τους Έλληνες στιχουργούς που διεκδικεί σθεναρά τον τίτλο του «ποιητή της γενιάς του», τα προβλήματα παραμένουν. Με εξαίρεση τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, που υπογράφει το πιο εμπνευσμένο τραγούδι του άλμπουμ («Οι σταθμάρχες»), οι υπόλοιποι δώδεκα συνθέτες έχουν ταμπουρωθεί πίσω από διάφορες «συνταγές» του λαϊκού και του λεγόμενου «έντεχνου». Αντί να δροσίζονται από το λόγο του Μάνου Ελευθερίου, τα τραγούδια τους μοιάζουν δέσμια μιας τυποποιημένης μελαγχολίας (έχει το κοινό της, δεν αντιλέγω), ενώ οι προβλέψιμες ερμηνείες κρατούν το δίσκο σε πτήσεις που τις χαρακτηρίζει μεν η αισθητική, αλλά είναι τόσο χαμηλές όσο και αυτές των… πυροσβεστικών αεροπλάνων.
Οι συνθέσεις ανήκουν στους Γιώργο Ανδρέου, Στέργιο Γαργάλα, Χρήστο Θηβαίο, Γιώργο Καζαντζή, Νικόλα Κουμπιό, Κώστα Λειβαδά, Σωκράτη Μάλαμα, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιώργο Νταλάρα, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Λάκη Παπαδόπουλο, Σταύρο Σιόλα και Διονύση Τσακνή.

Ειδήσεις Σήμερα: