Δεν περιμένει κανείς από την Ηρώ να σηκώσει τη σημαία της… επανάστασης στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι· η καλλιτέχνις έχει επιλέξει το easy listening και στις τάξεις του θα παραμείνει. Ωστόσο, τρία χρόνια μετά το συμπαθές άλμπουμ «Χρώματα», θα περίμενε κανείς κάτι εξίσου ευχάριστο, αν όχι καλύτερο. Δυστυχώς, οι αρετές του «Αλλάζω» περιορίζονται στην ωραία και άνετη φωνή της δημιουργού, καθώς και στην «Μπαλάντα για το χειμώνα που θα ΄ρθει», το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Πέρα από αυτά, έχουμε μια κουραστική επανάληψη μοτίβων από το χώρο του άλλοτε λεγόμενου «ελαφρού» τραγουδιού, που επιχειρούν άσκοπα φλερτ με σύγχρονα ιδιώματα (με τη ραπ, λόγου χάρη), σε μια προσπάθεια να δείξουν ένα «άλλο» πρόσωπο.