Τραγούδια που πάνε γάντι στη φωνή του δημοφιλούς καλλιτέχνη («Σε φεγγάρια λυπημένα», «Χάνεται», «Ρίξε μια σκάλα στο φεγγάρι») και άλλα στα οποία ο ίδιος δίνει υπόσταση με την ερμηνεία του. Ο Γιώργος Νταλάρας κυκλοφορεί ένα άλμπουμ από εκείνα που είθισται να ονομάζουμε «πολυσυλλεκτικά» (διάφοροι συνθέτες και στιχουργοί). Δημιουργεί μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, επιλέγοντας προσεκτικά το υλικό του, υπογράφοντας μια άρτια από κάθε άποψη παραγωγή και δίνοντας βήμα σε νέους συνθέτες (Γ.Τσεπίλης, Κ.Βελλιάδης, Ν.Κουμπιός).
Δεν με πείραξε το εμπορικό κλίμα του δίσκου. Αναρωτήθηκα, ωστόσο, με τι καρδιά αποφάσισε να τοποθετήσει το γεμάτο εσωτερικότητα κομμάτι «Πολλές σημαίες» (Στ.Γαργάλας/Μάνος Ελευθερίου) ή την επίκαιρη «Ομόνοια» (Γ.Τσεπίλης/Λ.Νικολακοπούλου) πλάι σε σουξεδάκια τύπου «Μην ξεχνάς το φαντάρο» ή «Η Ελλάδα καίγεται» και πολύ περισσότερο πλάι στις mainstream μετριότητες των Χατζηγιάννη/Μωραΐτη.

Ειδήσεις Σήμερα: