Το World Saxophone Quartet ξεκίνησε την πορεία του το 1976 ως ένα φιλόδοξο πείραμα των David Murray, Oliver Lake, Hamiet Bluiett και Julius Hemphill. Ήταν το πρώτο σύνολο της jazz που στηριζόταν αποκλειστικά στον ήχο σαξοφώνων. Σταδιακά οι WSQ απέσπασαν πολλές διακρίσεις, με δηλωτικό το σχόλιο των New York Times περί του «πιο αυθεντικού, σημαντικού συνόλου από τότε που οι Miles Davis, Ornette Coleman και John Coltrane έδωσαν νέο περιεχόμενο στην έννοια του συλλογικού αυτοσχεδιασμού στα τέλη της δεκαετίας του 1950».
Στις αρχές του 2006 τα τρία εν ζωή μέλη της αρχικής σύνθεσης των WSQ (ο Hemphill απεβίωσε το 1995) ένωσαν ξανά τις δυνάμεις τους για την ηχογράφηση του «Political Blues», ενός οργισμένου άλμπουμ κοινωνικής και πολιτικής διαμαρτυρίας (οι στίχοι των τριών τραγουδιών επικρίνουν με καυστικό τρόπο το ισχύον πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ) αλλά και πλούσιας μουσικότητας.
Οι ηχητικές εξερευνήσεις ενσωματώνουν στοιχεία blues, swing, funk και gospel, με σταθερή έφεση στον αυτοσχεδιασμό. Η ομάδα των ερμηνευτών συμπληρώνεται με δύο ακόμη σαξοφωνίστες (Bruce Williams Και Jaleel Shaw), τον μπασίστα Jamaaladeen Tacuma, τον ντράμερ Lee Pearson, τον τρομπονίστα Craig Harris και αρκετούς ακόμη δεξιοτέχνες σε τρομπέτα, κιθάρες και φωνητικά. Στο τραγούδι «Political Blues» φωνητικά κάνει ο Murray, στο «Spy On Me Blues» (εμπνευσμένο από τις καταστροφές που προκάλεσε ο τυφώνας Κατρίνα) ο Lake και στην παθιασμένη διασκευή στο «Mannish Boy» (του Muddy Waters) ο κιθαρίστας James «Blood» Ulmer.

Ειδήσεις Σήμερα: