Από τη σύγχρονη πραγματικότητα εμπνέεται ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και σκαρώνει μια ηχητική μουσική επιθεώρηση που αναφέρεται στην κατανάλωση, στην τυποποίηση, στη μηχανή του κιμά που ονομάζεται τηλεόραση, στην απουσία αισθημάτων και στην αφυδάτωση των συναισθημάτων. Μια κάποια επιθετικότητα που διατρέχει συγκεκριμένα τραγούδια θυμίζει μέρες ροκ της δεκαετίας του 1970. Βρισκόμαστε ωστόσο στο 2006 και οι μπαλάντες (“Έλα να με βρεις”, “Ήρωες με καρμπόν”) είναι πολύ πιο ευπρόσδεκτες από τα ξεσπάσματα (“Ψυχή βαθιά”). Κατά τα άλλα έχουμε μια τυπική δουλειά του πάλαι ποτέ Τερμίτη, που φλερτάρει αρκετά με τον Σαββόπουλο και που απευθύνεται περισσότερο στο νεότερο κοινό παρά στους παλιούς “συνοδοιπόρους” του δημοφιλούς τραγουδοποιού.

Ειδήσεις Σήμερα: