Η πίεση δεν τρομάζει τον Μπάκε, που θέλει πρωτάθλημα

89

Τόσο στην εκπομπή του Παναθηναϊκού στο συνδρομητικό κανάλι, το «ΠΑΟ News», όσο και στην επίσημη παρουσίαση του στις εγκαταστάσεις της Παιανίας, με αυτό ξεκίνησε τις δηλώσεις του.

Έτσι, δε θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά και στη συνέντευξη που παραχώρησε στο επίσημο περιοδικό του συλλόγου, το «Παναθηναϊκό Τριφύλλι» που κυκλοφορεί την Παρασκευή (14/07), όπου απέδειξε ότι δεν είναι… ανακόλουθος.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Σουηδού τεχνικού:

Από τις πρώτες σας δηλώσεις είπατε ότι στόχος είναι να πάρει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα…

Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία γι αυτό. Σαφώς και ο στόχος του Παναθηναϊκού (πρέπει να) είναι το πρωτάθλημα. Γνωρίζω ότι η πίεση για επιτυχία είναι μεγάλη αλλά δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για μένα. Είναι η ίδια πίεση που είχα και στην Κοπεγχάγη που έπρεπε αν όχι κάθε χρόνο, τουλάχιστον ανά δύο χρόνια να παίρνουμε το πρωτάθλημα.

Πολλοί στην Ελλάδα δεν γνωρίζουν αρκετά τα πρωταθλήματα στη Σκανδιναβία και τα θεωρούν ημιεπαγγελματικά. Πόση πίεση υπάρχει σε αυτά τα πρωταθλήματα;

Θα σας πω. Θεωρώ ότι στην Ευρώπη σε χώρες στις οποίες ο πληθυσμός κυμαίνεται από τα 6 ως τα 11 εκατομμύρια κατοίκους, η κατάσταση στο ποδόσφαιρο είναι περίπου η ίδια. Δηλαδή υπάρχουν δυο με τρεις ομάδες που πρωταγωνιστούν. Τρεις, απ΄ όσο ξέρω, είναι στην Ελλάδα, δυο στη Δανία και στη Σουηδία, η Ρόζενμποργκ κυριαρχεί στη Νορβηγία. Οπότε, πάνω – κάτω, τα πράγματα είναι παρόμοια.

Ανεξάρτητα από την ποιότητα που υπάρχει στα πρωταθλήματα, εδώ υπάρχει διαφορετικό είδος πίεσης. Τι έχετε μάθει για αυτή τη νοοτροπία;

Έχω κάποιες εμπειρίες. Με την Στάμπαεκ έπαιξα αντίπαλος του Πανιωνίου για το Ιντερτότο ενώ το 2000 είχα συζητήσεις με τον Άρη και παρακολούθησα ένα ματς κόντρα στον ηρακλή. Μάλιστα από την έκβαση του κρινόταν η έξοδος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και έζησα την ένταση στην ατμόσφαιρα. Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι στον Παναθηναϊκό που είναι υποχρεωμένος να διεκδικεί εσαεί τον τίτλο οι απαιτήσεις και η πίεση είναι διαφορετικές.

Πιστεύετε ότι μπορείτε να αντέξετε; Από την άποψη ότι είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τη νοοτροπία μας…

Σίγουρα δεν μπορείς να συγκρίνεις τη νοοτροπία των Σουηδών με αυτή των Ελλήνων. Οι Νοτιοευρωπαίοι είναι σαφώς πιο παθιασμένοι και εκδηλωτικοί από τους Βόρειους. Πρέπει να πω πάντως πως και στη Δανία με την Κοπεγχάγη η πίεση ήταν μεγάλη και από τον Τύπο και τους οπαδούς για νίκη σε κάθε παιχνίδι. Έχω συμμετάσχει με την Εθνική Σουηδίας ως μέλος στο τεχνικό τιμ σε μεγάλες διοργανώσεις και έχω βρεθεί κάτω από καθεστώς πίεσης, οπότε ξέρω να χειρίζομαι τέτοιες καταστάσεις.

Πότε ξενιτευτήκατε για πρώτη φορά;

Το 1985. Πήγα στη Νορβηγία και τη Μόλντε. Τερματίσαμε στην 7η θέση αλλά ήθελα να γυρίσω στη Σουηδία. Το 1986 ανέλαβα την Τύρεσο που έπαιζε στην Γ΄Εθνική και πήραμε το πρωτάθλημα. Τα δύο επόμενα χρόνια κάθισα στον πάγκο της Χάμαρμπι, στην πρώτη μου συμμετοχή στην μεγάλη κατηγορία της πατρίδας μου. Την πρώτη σεζόν τερματίσαμε 6οι και την ερχόμενη 12οι. Το 1989 πήγα στην Έστερς, τον πρώτο πολυετή μου σταθμό. Την παρέλαβα στην Β΄Εθνική και πήραμε το πρωτάθλημα. Έμεινα εκεί μέχρι και το 1993 και τερματίσαμε δύο φορές 3οι, μία 6οι και μία 8οι, ενώ το 1991 παίξαμε και στον τελικό του Κυπέλλου. Τα δύο επόμενα χρόνια ήμουν στην ΑΙΚ και το 1995 παίξαμε στον τελικό του Κυπέλλου, χωρίς όμως να το κατακτήσουμε.

Σας γίνετε η πρόταση από τον Παναθηναϊκό. Είχατε άποψη για την ομάδα;

Λόγω της δουλειάς μου παρακολουθούσα πάρα πολύ τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, αφού ένας προπονητής πρέπει να παρακολουθεί. Οπότε είχα δει τον Παναθηναϊκό και ήξερα αρκετά πράγματα.

Οι πληροφορίες από τις χώρες που έχετε δουλέψει λένε ότι είστε λάτρης της πειθαρχίας, ότι κάνετε τους παίκτες σας να σας σέβονται χωρίς να φωνάζετε, ότι σας αρέσει το 4-4-2 και ότι δεν κάνετε πολλές αλλαγές στην ομάδα εφόσον βρείτε ένα κατάλληλο σχήμα.

Οι πληροφορίες είναι σωστές. Όσον αφορά το σύστημα και την τακτική θέλω να πω πως όσο και αν προπονηθείς σε κάποιο συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού, μέσα στο παιχνίδι θα σου βγει μόνο το 15-20%. Το υπόλοιπο ποσοστό επαφίεται στους ίδιους τους παίκτες. Και κάθε μέρα να κάνεις προπόνηση και να επιμένεις στην διδασκαλία και την εφαρμογή του συγκεκριμένου συστήματος, δεν θα αλλάξει το ποσοστό αυτό.

Η (ποδοσφαιρική και όχι μόνο) παιδεία που υπάρχει σε κάθε χώρα διαφέρει και στον Παναθηναϊκό παίζουν παίκτες από πολλές διαφορετικές. Εσείς επιτρέπετε στους παίκτες σας να ξεφεύγουν από το σύστημα και να παίρνουν πρωτοβουλίες μέσα στο παιχνίδι;

Σαφώς. Το πιο χαζό πράγμα για έναν προπονητή είναι να μιλάει συνέχεια για το σύστημα. Τότε οι παίκτες θα θέλουν να σε… σκοτώσουν, αφού γι αυτούς είναι η χειρότερη λέξη. Να επιμένεις δηλαδή να ακολουθήσουν το σύστημα. Είναι άσχημη λέξη και θα εκνευριστούν, γι αυτό εγώ το χαρακτηρίζω «βασικό τρόπο παιχνιδιού». Όσο για το ότι υπάρχουν παίκτες από διαφορετικές χώρες δεν το θεωρώ πρόβλημα, αφού και στη Σάλτσμπουργκ υπήρχαν ποδοσφαιριστές από εννιά διαφορετικές εθνικότητες αλλά όλοι ακολουθούσαν τις οδηγίες. Είμαι λοιπόν ανεπιφύλακτα υπέρ της ατομικής πρωτοβουλίας, γιατί οι παίκτες που έχουν μάθει να λειτουργούν λίγο πιο ελεύθερα είναι αυτοί που θα κερδίσουν το παιχνίδι. Στην κάθε ομάδα πρέπει να υπάρχει ισορροπία. Τα παιχνίδια τα κερδίζουν οι θεαματικοί, οι παίκτες που μπορούν να κάνουν κάτι απρόβλεπτο και χρειάζεσαι τέτοιους ποδοσφαιριστές. Όλοι όμως πρέπει να παίζουν για την ομάδα. Για παράδειγμα και για να γυρίσουμε και στην πειθαρχία, δείτε την Μπαρτσελόνα που έχει παίκτες σαν τον Ροναλντίνιο και τον Μέσι όπου στο 4-3-3 παίζουν στα δυο άκρα, αλλά δεν φημίζονται για τις αμυντικές τους αρετές. Είναι τόσο πειθαρχημένοι, όμως, που πάντα θα γυρίσουν πίσω να καλύψουν το χώρο τους.

Σας αρέσει πιο πολύ το 4-3-3 ή το 4-4-2;

Ο τρόπος παιχνιδιού μιας ομάδας καθορίζεται και εξαρτάται από τους παίκτες. Θα ήταν μάλλον λάθος να πω πώς θα παίξουμε. Γιατί αυτό θα εξαρτηθεί και από τους παίκτες που θα έχουμε στην ομάδα. Απ’ όσα είδα πάντως στα DVD οι παίκτες παίζουν καλά στο 4-3-3.

Είπατε ότι τα πρωταθλήματα της Δανίας και της Σουηδίας μοιάζουν με αυτό της Ελλάδας, αλλά βλέπουμε μια διαφορά όσον αφορά τα εθνικά συγκροτήματα των τριών χωρών αλλά και τους παίκτες με τους Σουηδούς και τους Δανούς να είναι πιο εμπορικοί και «μετράνε» περισσότερο στο εξωτερικό. Μπορείτε να μας εξηγήσετε γιατί συμβαίνει αυτό;

Αυτό είναι ενδιαφέρον και εντυπωσιακό γιατί η Σουηδία και η Δανία δίνουν πολύ συχνά το παρόν στις μεγάλες διοργανώσεις. Θεωρώ ότι αυτό γίνεται πρώτα απ’ όλα γιατί οι περισσότεροι διεθνείς Σουηδοί παίζουν σε πολύ καλές ομάδες της Ευρώπης και σε καλά πρωταθλήματα με έντονο ανταγωνισμό που τους βοηθά να γίνουν καλύτεροι. Δεύτερον και πολύ σημαντικό, οι παίκτες σε αυτή τη χώρα μαθαίνουν την πειθαρχία. Μαθαίνουν το ρόλο τους μέσα στο γήπεδο, μαθαίνουν να τον ακολουθούν για την ομάδα και όχι για τον εαυτό τους και να πειθαρχούν στο τρόπο παιχνιδιού της ομάδας και στις εντολές του προπονητή τους. Τηρώντας τις οδηγίες του προπονητή και ακολουθώντας το σύστημα, βλέπουμε ότι ομάδες σαν τη Σουηδία και τη Δανία μπορούν να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες ενός αγώνα κόντρα σε αντιπάλους που υπερτερούν.

Πιστεύετε ότι μπορείτε να εφαρμόσετε αυτή τη φιλοσοφία σε μια χώρα με τις ιδιομορφίες του ελληνικού ποδοσφαίρου;

Νομίζω πως ναι. Κάθε ομάδα στον κόσμο η οποία θέλει να πετύχει, όσο καλούς παίκτες και αν έχει, πρέπει να ακολουθεί βασικά τον τρόπο παιχνιδιού της. Ακόμα και η Γιουβέντους, που όλοι λένε ότι έχει πολύ καλούς δημιουργικούς παίκτες είναι η ομάδα που ακολουθεί πιο πιστά από όλες τις ομάδες το σύστημα του προπονητή της και αυτή είναι η βάση της επιτυχίας.

Προτιμάτε η ομάδα σας να έχει κάποιον ηγέτη ή στηρίζεστε στην ομαδική δουλειά;

Όλες οι ομάδες χρειάζονται ηγέτες στο γήπεδο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα είναι μόνο ένας ντε φάκτο. Στη διάρκεια ενός αγώνα φυσιολογικά θα δεχθείς πίεση και χρειάζεσαι έναν ηγέτη για να ανταποκριθείς. Στο διεθνές ποδόσφαιρο επικρατεί η αντεπίθεση, η κατοχή της μπάλας δεν σου εξασφαλίζει το γκολ, αφού οι περισσότερες ομάδες αμύνονται καλά, οπότε θα πρέπει να ξέρεις να παίζεις καλά την κόντρα επίθεση.

Σας αρέσει να αγοράζετε μεγάλους παίκτες ή να χτίζετε την ομάδα;

Για να αγοράσεις τους μεγάλους παίκτες χρειάζονται πολλά λεφτά και είναι ελάχιστες οι ομάδες που το μπορούν. Είναι μεγάλη απόλαυση να χτίζεις από την αρχή, να βρίσκεις ταλέντα που θα αναδειχθούν και αν μπορείς να πάρεις μεγαλους παίκτες έχει καλώς. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το ρόστερ του Παναθηναϊκού είναι γεμάτο από νέα παιδιά που θέλουν να διακριθούν και να πάρουν τίτλους.

Είναι αλήθεια ότι σας αρέσει η ομάδα σας να έχει γρήγορη ανάπτυξη και να παίζει με ταχείς παίκτες από τα άκρα;

Ναι σίγουρα. Το μοντέρνο ποδόσφαιρο απαιτεί ταχύτητα. Μια ομάδα για να πάει μπροστά πρέπει να έχει τουλάχιστον δυο γρήγορους παίκτες στα άκρα, που να είναι καλοί στο ένας εναντίον ενός, να κάνουν καλές σέντρες και να μπορούν παράλληλα να πατάνε περιοχή και να σκοράρουν. Σας είπα και πριν ότι πλέον η ικανότητα στην αντεπίθεση είναι πολύ σημαντική.

Κάτι που έκανε από την αρχή εντύπωση είναι ότι δεν ζητήσατε πίστωση χρόνου…

Θεωρώ ότι η «πίστωση χρόνου» είναι χάσιμο χρόνου. Πολλοί προσπαθούν να κρυφτούν λέγοντας ότι θέλουν έξι και επτά μήνες εγώ δεν συμφωνώ με αυτό. Από τη στιγμή που θα αρχίσει η ομάδα την προετοιμασία της, είναι χρέος μου να την έχω έτοιμη όταν θα αρχίσουν οι επίσημες υποχρεώσεις της. Και θα την έχω. Ο κάθε προπονητής θέλει και χρειάζεται η ομάδα του να κάνει μια καλή αρχή, γιατί είναι σημαντικό. Πόσο μάλλον για έναν νέο προπονητή που φυσιολογικά θέλει να πείσει τους πάντες, μέσα και έξω από την ομάδα, με τα αποτελέσματά του. Γι αυτό η προετοιμασία είναι πάρα πολύ σημαντική ώστε με το ξεκίνημα της σεζόν να είμαστε 100% έτοιμοι για τους στόχους μας. Η ομάδα θα είναι έτοιμη στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της. Το περασμένο καλοκαίρι στην Κοπεγχάγη έφυγαν εννιά παίκτες και ήρθαν επτά καινούριοι και έλεγαν ότι θα χρειαστούμε έξι μήνες για να είμαστε έτοιμη. Εγώ θεωρούσα ότι τρεις εβδομάδες ήταν αρκετές όταν έχεις το βασικό κορμό και το σύστημα έτοιμο και έτσι έγινε.

Πότε θα δούμε την ομάδα με τη δική σας σφραγίδα;

Θα κοιτάξω η ομάδα να είναι έτοιμη στις 20 Αυγούστου όταν θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα αλλά πιστεύω ότι αφού περάσουν κάποια παιχνίδια και το αργότερο στα μέσα Σεπτεμβρίου θα είναι η ομάδα που θέλω.

Όταν η οικογένειά σας έμαθε ότι θα έρθετε στον Παναθηναϊκό πως αντέδρασε;

Η ανταπόκριση της οικογένειάς μου ήταν πάρα πολύ θετική, γιατί όλοι το θεώρησαν σαν μια πολύ μεγάλη πρόκληση. Ο Παναθηναϊκός στη Σκανδιναβία αλλά και σε όλη την Ευρώπη έχει πολύ καλό όνομα, οπότε ήταν όλοι σύμφωνοι.

Η προηγούμενη εμπειρία σας εκτός Σκανδιναβίας, στην Αυστρία, πώς ήταν;

Μου άρεσε πάρα πολύ το αυστριακό πρωτάθλημα και η ζωή μου εκεί. Ίσως αν δεν ήταν η Κοπεγχάγη αυτή που μου είχε κάνει την πρόταση από τη Δανία, να μη γύριζα πίσω.

Η οικογένεια σας θα σας ακολουθήσει στην Ελλάδα ή θα πηγαίνετε κάθε Δευτέρα στην Κοπεγχάγη;

Θα είμαι συνέχεια εδώ και η οικογένεια μου, η γυναίκα μου θα έρχεται τρεις εβδομάδες εδώ και μια στην Σουηδία. Έχω δουλέψει εκτός Σουηδίας για δέκα χρόνια οπότε δεν θα αλλάξει τώρα αυτή η κατάσταση.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ