Μια δουλειά που από πολλές απόψεις θυμίζει άλλες εποχές. Δεν είναι… δειγματολόγιο δημιουργών, όπως οι περισσότεροι νέοι δίσκοι, αλλά φέρει την υπογραφή ενός συνθέτη και ενός στιχουργού. Έχει τραγούδια που αξιοποιούνται από μια όμορφη, «γεμάτη» φωνή. Περιέχει, τέλος, ενδιαφέρουσες επανεκτελέσεις, όπως τα «Τέσσερα φιλιά» που είχε πει η Μελίνα Κανά στο άλμπουμ «Γενναίοι Έρωτες». Το πρόβλημα είναι ότι τούτη η αίσθηση «παλιού» αποβαίνει τελικά εις βάρος του δίσκου. Δεν φταίνε φυσικά ούτε η μουσική του Στάμου Σέμση ούτε τα λόγια του Μιχάλη Μπουρμπούλη ούτε η ερμηνεία της Μαρίας Σπυροπούλου. Φταίει το όλο «πακέτο», που προσπαθεί να αναβιώσει μέρες αίγλης του λεγόμενου «έντεχνου», όταν το είδος έχει αρχίσει να κουράζει επικίνδυνα. Οι στίχοι της σύνθεσης «Να ‘μαστε καλά» ανήκουν στον Γιώργο Παυριανό, ενώ δεύτερη φωνή σε τρία τραγούδια κάνουν ο Γιώργος Νταλάρας, ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Μανώλης Πάππος και ο ίδιος ο συνθέτης.