Wir Sind Hier – Κριτική
Οι Βερολινέζοι Marz μάς επισκέπτονται πάλι για να μας ξεναγήσουν στα ελαφρώς μελαγχολικά τοπία των ερώτων τους. Όσοι άκουσαν το ντεμπούτο “Love Streams” (2002) δεν θα συναντήσουν αξιοσημείωτες διαφορές στο “Wir Sind Hier”, αλλά τις ίδιες διστακτικά πειραματιζόμενες electronica πινελιές πάνω σε έναν καθαρόαιμο pop καμβά. Βέβαια, οι Albrecht Kunze και Ekkehard Ehlers δεν καταλήγουν […]
Οι Βερολινέζοι Marz μάς επισκέπτονται πάλι για να μας ξεναγήσουν στα ελαφρώς μελαγχολικά τοπία των ερώτων τους. Όσοι άκουσαν το ντεμπούτο “Love Streams” (2002) δεν θα συναντήσουν αξιοσημείωτες διαφορές στο “Wir Sind Hier”, αλλά τις ίδιες διστακτικά πειραματιζόμενες electronica πινελιές πάνω σε έναν καθαρόαιμο pop καμβά. Βέβαια, οι Albrecht Kunze και Ekkehard Ehlers δεν καταλήγουν να ακούγονται κοινότοποι, αφού ενισχύουν τις americana καταβολές τους, δημιουργώντας μια όμορφη εκφραστική πρόταση. Αυτή τη φορά η εμπειρία από την κυκλοφορία του προηγούμενου δίσκου γίνεται σαφής από τον τρόπο που παραλλάσσουν το βασικό μοτίβο μερικών συνθέσεων, χωρίς μεν να μας εντυπωσιάσουν, αλλά αρκετά για να μας εκπλήξουν ευχάριστα. Η προσθήκη των πνευστών, του μπάντζο και του διπλού μπάσου συμβάλλουν ώστε οι συνθέσεις να παραμένουν ευμετάβλητες, ανάλογα με τη διάθεσή μας. Το εισαγωγικό “Forever Never” αποτελεί την καλύτερη και πιο “πολύχρωμη” στιγμή του δίσκου, ενώ ακολουθούν κατά πόδας τα “The Pop Song” και “Biber & Enten (Plattler)”.
- Η εξομολόγηση του Ριτσάρλισον για την κατάθλιψη: «Πόσες φορές, ενώ οδηγούσα, σκέφτηκα να πέσω πάνω σε τοίχο»
- Σοβαρό επεισόδιο μεταξύ οδηγών: Ξεκίνησαν τον καβγά στο Ίλιον και κατέληξαν στο Περιστέρι – Πέντε συλλήψεις
- Τομ Χανκς, Ρίτα Γουίλσον, Νία Βαρντάλος, Μπίλι Ζέιν, Τζον Στάμος – Αυθεντικά ορθόδοξο Πάσχα για την ελίτ ομογένεια του Χόλιγουντ
- Πώς θα αμειφθούν όσοι εργαστούν τη Δευτέρα του Πάσχα
- Ξεκίνησαν τον καβγά στο Ίλιον και τον τραυμάτισε με κατσαβίδι στο Περιστέρι
- Το μήνυμα του Πολονάρα: «Στόχος μου να επιστρέψω το συντομότερο δυνατό» (pic)