Σχηματίστηκε η 60ή μεταπολεμική κυβέρνηση της Ιταλίας υπό τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι

51

Συναντήσεις… κορυφής μεταξύ των εταίρων της κεντροδεξιάς συμμαχίας προηγήθηκαν του σχηματισμού -και της έγκρισης από τον Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι- της 60ής μεταπολεμικής κυβέρνησης της Ιταλίας υπό τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Η ανακοίνωση του σχηματισμού της νέας κυβέρνησης Μπερλουσκόνι τερματίζει εβδομάδες πολιτικής αναταραχής στην Ιταλία και δίνει στον Καβαλιέρε προθεσμία ενός έτους προκειμένου να αναθερμάνει την αδρανή οικονομία έως την προγραμματισμένη για το Μάιο του 2006 προσφυγή των ψηφοφόρων στις κάλπες.

Oι αλλαγές στην κυβέρνηση

Η επιστροφή του πρώην υπουργού Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι είναι η βασική αλλαγή στη σύνθεση της νέας ιταλικής κυβέρνησης. Ο Τρεμόντι, μέλος της Φόρτσα Ιτάλια ήταν υπουργός Οικονομίας από το 2001 έως το 2004 οπότε και απομακρύνθηκε έπειτα από πιέσεις του ηγέτη της Εθνικής Συμμαχίας (AN) Τζιανφράνκο Φίνι.

Ο Φίνι διατηρεί στη νέα κυβέρνηση το αξίωμα του αντιπροέδρου καθώς και το υπουργείο Εξωτερικών.

Ο παρ ολίγον επίτροπος Ρόκο Μπουτιλιόνε της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών (UDC) αναλαμβάνει το υπουργείο Πολιτισμού.

Ο Φραντσέσκο Στοράτσε (Εθνική Συμμαχία) εισέρχεται στην κυβέρνηση ως υπουργός Υγείας στη θέση του τεχνοκράτη Τζιρόλαμο Σίρτσια.

Ο Κλαούντιο Σκατζόλα, εκ των ηγετικών στελεχών της Φόρτσα Ιτάλια και πρώην υπουργός Εσωτερικών, αναλαμβάνει υπουργός Βιομηχανίας στη θέση του Αντόνιο Μαρτσάνο (FI).

Στις αρχές της προσεχούς εβδομάδας αναμένεται η παρουσίαση της νέας κυβέρνησης ενώπιον της ιταλικής Βουλής για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.

Ο Καβαλιέρε είχε, άλλωστε, δηλώσει ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα διέφερε κατά πολύ από την προηγούμενη· όφειλε πάντως να μην εξαγριώσει περαιτέρω την Εθνική Συμμαχία υπό τον Τζιανφράνο Φίνι, η οποία είχε απειλήσει προ ημερών με αποχώρηση από τον συνασπισμό μιλώντας για κυβερνητική πολιτική προς όφελος του ευημερούντος βορρά.

Εξ ου και η δήλωση του Ιταλού πρωθυπουργού την Παρασκευή ότι «η δράση μας εστιάζεται στη αναβίωση των επιχειρήσεων, στην προάσπιση της καταναλωτικής δύναμης των οικογενειών και σε ένα πλάνο δράσης για το νότο με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας».

Το «Αγκάθι» για τον ηγέτη της Forza Italia ήταν να βρει τη χρυσή τομή μεταξύ της Εθνικής Συμμαχίας και της Λέγκας του Ουμπέρτο Μπόσι, η οποία επιζητά να παραμείνει ο λιγότερο ανεπτυγμένος Νότος σε… απόσταση από τον πιο πλούσιο και βιομηχανικοποιημένο Βορρά.

Σε περίπτωση που ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν κατόρθωνε να ανασυντάξει τις δυνάμεις του κεντροδεξιού συνασπισμού και να σχηματίσει νέα κυβέρνηση, θα ερχόταν δίχως αμφιβολία αντιμέτωπος με συντριπτική ήττα στις πρόωρες εκλογές που θα κηρρύσσονταν κατά πάσα πιθανότητα τον Ιούνιο.

Εν τω μεταξύ, η κεντρώα Ένωση Χριστιανοδημοκρατών (UDC) -η οποία με την αποχώρησή της προκάλεσε τη σφοδρή πολιτική κρίση- φαίνεται πως τάσσεται υπέρ της ιδέας του Σίλβιο Μπερλουσκόνι για τη δημιουργία ενός μεγάλου κόμματος της Δεξιάς στο μοντέλο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Σε συνέντευξή του στην Corriere della Sera, ο Ρόκο Μπουτιλιόνε -στέλεχος της UDC- αναφέρει πως εδώ και καιρό η παράταξη υποστήριζε την ιδέα μιας ομοσπονδίας ανάμεσα στη Forza Italia, τη συντηρητική Εθνική Συμμαχία (ΑΝ) και την UDC, τα τρία βασικά κόμματα του κυβερνώντος συνασπισμού.

Αυτό βέβαια σημαίνει πως από την ομοσπονδία εξαιρείται η Λέγκα του Βορρά, η τέταρτη δύναμη του συνασπισμού.

«Πρέπει να διευκρινίσουμε πως μία τέτοια ομοσπονδία δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο με σοβαρό εσωτερικό διάλογο για να καθοριστεί η γραμμή που θα ακολουθήσει και η ηγεσία της» επισήμανε ο Μπουτιλιόνε, υπουργός Ευρωπαϊκών υποθέσεων στην απερχόμενη κυβέρνηση Μπερλουσκόνι.

Πάντως, ο Ρόκο Μπουτιλιόνε στη συνέντευξή του δεν θέλησε να αναφερθεί στο ζήτημα εάν ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα ηγείται ή όχι της ομοσπονδίας αυτής, επισημαίνει σε σχετικό του τηλεγράφημα το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ