Στις 26 Απριλίου ξεκινά ο διάλογος για Ασφαλιστικό και εργασιακές σχέσεις

27

Ο διάλογος για το Ασφαλιστικό και το εργασιακό θα ξεκινήσει την ερχόμενη Τρίτη στο υπουργείο Οικονομίας, μεταξύ του υπουργού Οικονομικών, του υπουργού Απασχόλησης Π.Παναγιωτόπουλου και της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, δήλωσε την Πέμπτη ο Γ.Αλογοσκούφης μετά τη συνάντησή του με τον γγ του ΟΟΣΑ Ντόναλντ Τζόνστον.

Μιλώντας την Τετάρτη στη Βουλή, ο κ. Τζόνστον πρότεινε μέτρα για την παράταση του χρόνου εργασίας, τη μείωση του ύψους των συντάξεων και την περικοπή του χρόνου καταβολής των συντάξεων, ώστε να αντιμετωπισθεί το ασφαλιστικό πρόβλημα.

Για τις δυσχέρειες λήψης των αναγκαίων οδυνηρών μέτρων έκανε επίκληση των λεγομένων ενός Kαναδού γερουσιαστή, ο οποίος αποτιμώντας το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η λήψη επώδυνων μέτρων σχολίασε «ούτε οι ηλικιωμένοι θα μας ψηφίσουν γιατί τους καλούμε να δουλέψουν περισσότερο με λιγότερα χρήματα ούτε οι νέοι διότι με μικρότερες συντάξεις θα είναι βάρος στα παιδιά και τα εγγόνια τους».

Tη λύση -που μελετά η ομάδα των 8 του OOΣA κατά δήλωση του κ. Tζόνστον- έδωσε ένας Pώσος φοιτητής που πρότεινε να πάψουν να έχουν δικαίωμα ψήφοι οι συνταξιούχοι και να ψηφίζουν από τα 15 οι νέοι «γιατί αυτοί θα αναλάβουν το κόστος της μελλοντικής ασφάλισης».

Την Πέμπτη, στο υπουργείο Οικονομίας οι κ.κ. Αλογοσκούφης και Τζόνστον συζήτησαν θέματα που σχετίζονται με τη βελτίωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών και του ελέγχου των δαπανών, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις. Ο γγ του ΟΟΣΑ είπε μεταξύ άλλων ότι στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες του Οργανισμού το δημογραφικό πρόβλημα είναι οξύ και σύμφωνα με μελέτες απαιτείται επιμήκυνση του χρόνου εργασίας.

«Πρέπει να αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, λόγω του τεράστιου δημογραφικού προβλήματος» σημείωσε. Παρεμβαίνοντας, ο κ. Αλογοσκούφης είπε ότι «τίποτα δεν είναι δεδομένο για τη χώρα μας και ότι όλα θα τεθούν προς συζήτηση», χωρίς, ωστόσο, να διευκρινήσει εάν για την κυβέρνηση είναι ανοιχτό το θέμα.

Ο γγ του ΟΟΣΑ διαπίστωσε επίσης ότι στην Eλλάδα υπάρχουν πολύ μεγάλα ποσοστά πρόωρης συνταξιοδότησης, γεγονός που προκαλεί τεράστιο δημοσιονομικό κόστος και ότι η «επίσημη ηλικία συνταξιοδότησης είναι χαμηλότερη από την πραγματική».

Κατοχύρωση και όχι αφαίρεση δικαιωμάτων ζητούν τα συνδικάτα

ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ λένε ότι δεν συζητούν θέματα τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στα ασφαλιστικά δικαιώματα και τονίζουν ότι ζητούν από την κυβέρνηση:

* Επαναφορά της αναπλήρωσης του ποσού σύνταξης στο 80% των αποδοχών.

* Την κατοχύρωση της 35ετίας.

* Την ενίσχυση των επικουρικών συντάξεων.

* Την επέκταση των βαρέων και ανθυγιεινών και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Ειδικότερα για το εργασιακό η ΑΔΕΔΥ επισημαίνει πως στο Δημόσιο θα πρέπει να καταργηθεί κάθε ελαστική εργασιακή σχέση και να δοθεί λύση στο πρόβλημα με τους συμβασιούχους. Επίσης, διεκδικεί ενιαία μόνιμη εργασιακή σχέση για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και μονιμοποίηση των εκτάκτων που καλύπτουν πάγιες ανάγκες.

Τα συνδικάτα τονίζουν ότι δεν πηγαίνουν σε διάλογο για διευθέτηση του χρόνου εργασίας, καθώς ο διάλογος δεν μπορεί να γίνει εκτός Συλλογικής Σύμβασης και το αίτημά τους είναι για εθνικό διάλογο και όχι συνομιλίες στο πλαίσιο της ΟΚΕ.

«Οδηγός» η Ευρώπη

Εν τω μεταξύ, ανησυχία προκαλεί η υπερψήφιση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της πρότασης οδηγίας της Κομισιόν για την αγορά εργασίας. Όπως επισημαίνει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Δημήτρης Παπαδημούλης, με την οδηγία:

* Δίνεται η δυνατότητα, ο μέγιστος χρόνος απασχόλησης «σε οποιαδήποτε εβδομάδα» να φθάσει και τις 65 ώρες, όταν η σύμβαση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας προέβλεπε από το 1919 ως μέγιστη επιτρεπόμενη εβδομαδιαία εργασία τις 48 ώρες.

* Διευρύνεται η περίοδος αναφοράς, για ελαστικό ωράριο, από τους 4 στους 12 μήνες, με κατάργηση της απαραίτητης προϋπόθεσης να υπάρχει σχετική συλλογική διαπραγμάτευση και σύμβαση.

Επιτρέπεται έτσι στην εργοδοσία να διαχειρίζεται μονομερώς («με νόμο ή κανονισμό») τον χρόνο απασχόλησης των εργαζομένων, ερήμην των ίδιων των εργαζομένων.

* Παρακάμπτεται η σαφής νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (αποφάσεις SIMAP και JAGER) η οποία ορίζει ότι «ο χρόνος εφημερίας, θεωρείται χρόνος απασχόλησης εφόσον ο εργαζόμενος υποχρεώνεται να βρίσκεται στο χώρο εργασίας του». Αντ αυτού εφευρίσκει ένα «επαναπροσδιορισμό του χρόνου εφημερίας, με τον χωρισμό του σε ενεργό και ανενεργό μέρος».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ