Η αληθινή ιστορία ενός Ιρανού, που βρέθηκε να ζει στο τράνζιτ αεροδρομίου του Παρισιού, χωρίς να μπορεί να φύγει, αλλά ούτε και να μπει στη χώρα, μεταφέρεται στις ΗΠΑ. Στα χέρια του Σπίλμπεργκ μετατρέπεται σε μια σοφτ κριτική της δαιδαλώδους γραφειοκρατίας, αλλά πάνω από όλα σε ένα εύπεπτο εργάκι, με “καλούς” και “κακούς”, με ανεπιθύμητους που μετατρέπονται σε “μικρούς ήρωες της καθημερινότητας” και φυσικά με το απαραίτητο ρομάντζο. Αναμφισβήτητα ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι ένας από τους μεγάλους δημιουργούς του καιρού μας. Ωστόσο, το παιδί που κρύβει μέσα του δεν παύει να είναι “αμερικανάκι”.
Ο Βίκτορ Ναβόρσκι φτάνει στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης και ανακαλύπτει ότι στη χώρα του έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος. Οι ΗΠΑ έχουν διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις και το διαβατήριό του δεν ισχύει. Δεν μπορεί, λοιπόν, να επιστρέψει στη χώρα του (δεν γίνονται πτήσεις), αλλά ούτε και να περάσει τις πόρτες που οδηγούν στη μεγαλούπολη. Έχοντας απέναντί του τον “κακό” αερολιμενάρχη, ο οποίος θέλει να τον ξεφορτωθεί, ο ήρωας αρχίζει να κερδίζει τη συμπάθεια του κατώτερου προσωπικού και να ζει ένα φλερτ με κάποια αεροσυνοδό. Κακή ταινία; Σαφώς όχι. Απλώς, με τόσο γερό υλικό, περιμένεις κάτι παραπάνω από ένα γλυκανάλατο φιλμ, που κορυφώνεται με έναν απλοϊκό θρίαμβο του καλού και αγαθού ανθρωπάκου.
Η ευρωπαϊκή έκδοση ακολουθεί την οδό των δυο δίσκων. Ο πρώτος περιέχει μόνο το κυρίως πρόγραμμα, με αναμορφικό κάδρο άριστης ποιότητας (ζωηρά χρώματα, πολύ καλή υφή και λεπτομέρεια) και δυο εξακάναλες μπάντες (ατμόσφαιρες, μουσική και ένα κρεσέντο χαμηλών συχνοτήτων στη ξαφνική εμφάνιση του αεροσκάφους πίσω από τον ήρωα). Μεγάλο μειονέκτημα του δεύτερου δίσκου είναι η απουσία ελληνικών υποτίτλων. Όσοι γνωρίζουν αγγλικά μπορούν να παρακολουθήσουν τις συνεντεύξεις των συντελεστών και τα φιλμάκια από το παρασκήνιο των γυρισμάτων, με πιο εντυπωσιακό εκείνο που δείχνει πώς κατασκευάστηκε το γιγαντιαίο ντεκόρ, σχεδόν πιστό αντίγραφο χώρων αεροδρομίου.

Ειδήσεις Σήμερα: