Την ικανοποίησή του για τα αποτέλεσματα της Συνόδου Κορυφής εξέφρασε ο Π.Μολυβιάτης

38

Την ικανοποίησή του για την έκβαση των διαπραγματεύσεων στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών Πέτρος Μολυβιάτης σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε το Σάββατο στους διπλωματικούς συντάκτες.

Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, ο κ. Μολυβιάτης, αφού τόνισε τη στενότατη συνεργασία μεταξύ της ελληνικής και της κυπριακής ηγεσίας, επισήμανε ως θετική τη «δέσμευση της Τουρκίας να υπογράψει -και όχι να μονογράψει- το Πρωτόκολλο για την επέκταση της Τελωνειακής Ένωσης με την Κυπριακή Δημοκρατία πριν αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις» στις 3 Οκτωβρίου 2005.

«Εάν δεν υπογραφεί το Πρωτόκολλο, δεν αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις» δήλωσε ο κ. Μολυβιάτης και πρόσθεσε ότι πρόκειται για «πολύ σημαντική παραδοχή από την πλευρά της Τουρκίας και για αναγκαία ανατροπή της πολιτικής που ακολουθούσε η Αγκυρα επί 30 χρόνια».

Για τα ελληνοτουρκικά

Ο κ. Μολυβιάτης επισήμανε ακόμη ως θετικό σημείο των Συμπερασμάτων «την κατηγορηματική δέσμευση της Τουρκίας για σχέσεις καλής γειτονίας» και σημείωσε ότι ο όρος «μεθοριακές διενέξεις» διατηρήθηκε (από τα Συμπεράσματα του Ελσίνκι) «διότι δεν μπορούν να αλλάξουν συνολικά τα κείμενα, αλλά απαλείψαμε τον όρο συναφή θέματα, διότι περιείχε ασάφεια, η οποία θα μπορούσε να αποδειχθεί -για να μην πω ότι απεδείχθη- επικίνδυνη».

Ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στο σημείο των Συμπερασμάτων για τη δυνατότητα προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με την προσθήκη όμως της φράσης «αν αυτό κριθεί απαραίτητο». «Αυτή η αναφορά είναι σημαντική» τόνισε ο κ. Μολυβιάτης, διότι «θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο και του χρόνου και του τρόπου ενδεχόμενης προσφυγής στην Χάγη, καθώς το Δικαστήριο είναι αναμφισβήτητα ένα καλό μέσο για τη διευθέτηση μιας διεθνούς διαφοράς, αλλά δεν αποτελεί και πανάκεια».

Ως θετικό σημείο των Συμπερασμάτων ο κ. Μολυβιάτης επισήμανε και την αναφορά στη «διαρκή και όχι εφάπαξ ενημέρωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την πορεία των Ελληνοτουρκικών σχέσεων», ενώ εξέφρασε την ιδιαίτερη ικανοποίησή του και για τις μόνιμες αποκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο, οι οποίες συμπεριελήφθησαν στα Συμπεράσματα και αφορούν την κίνηση προσώπων.

«Αν δεν είναι αυτό αναγνώριση, τότε τι είναι;»

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με το εάν η επέκταση της Τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας με όλα τα νέα κράτη – μέλη συνιστά αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο υπουργός Εξωτερικών Πέτρος Μολυβιάτης δήλωσε ότι για την ελληνική κυβέρνηση δεν ισχύουν οι δηλώσεις των διαφόρων ενδιαφερομένων, αλλά μόνο τα επίσημα κείμενα και επισήμανε ότι «ο κοινός νους λέει ότι αν η υπογραφή μιας συμφωνίας με μία χώρα δεν σημαίνει αναγνώριση -έμμεση έστω, αλλά έμπρακτη αναγνώριση- τότε δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει αναγνώριση».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικώς με το εάν τα Συμπεράσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αφήνουν κάποιο «παράθυρο» σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα της Αγκυρας να υπογράφει τα κείμενα για την Τελωνειακή Ένωση μόνο με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όχι με την Κυπριακή Δημοκρατία, ο κ. Μολυβιάτης απάντησε αρνητικά.

«Προς το συμφέρον όλων η λύση του Κυπριακού»

Αναφερόμενος στις πρωτοβουλίες για επίλυση του Κυπριακού που ενδεχομένως θα αναληφθούν από την Αγκυρα κατά το διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι την ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την ΕΕ, ο κ. Μολυβιάτης εξέφρασε την εκτίμηση ότι «μετά τη χθεσινή απόφαση των Βρυξελλών και όσο θα πλησιάζουμε προς την 3η Οκτωβρίου, θα ενισχύεται συνεχώς η τάση να ξαναρχίσει η αναζήτηση λύσης του Κυπριακού, κι αυτό διότι θα αποδειχθεί ότι είναι προς το συμφέρον όλων των ενδιαφερομένων μερών να υπάρξει λύση. Με ποιους όρους θα γίνει αυτό, δεν μπορώ να προβλέψω ακριβώς, αλλά νομίζω ότι βάση θα αποτελεί το Σχέδιο Ανάν, ενώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η Κύπρος είναι πλέον μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Όσο για την προοπτική ενσωμάτωσης των θεμάτων ειδικού ελληνικού ενδιαφέροντος στην επικείμενη αναθεώρηση της Εταιρικής Σχέσης της Τουρκίας με την ΕΕ και την πλειοψηφία -απόλυτη ή σχετική- με την οποία θα ληφθεί η σχετική απόφαση, ο κ. Μολυβιάτης δήλωσε ότι «η ελληνική και η κυπριακή συμβολή στην επεξεργασία του κειμένου θα είναι όσο το δυνατόν πιο σημαντική» και ότι η απόφαση θα ληφθεί με ομοφωνία.

«Εξασφαλίσαμε σοβαρά ανταλλάγματα»

Αναφερόμενος στην κριτική που δέχθηκε η κυβέρνηση για υποχώρηση «από τα κεκτημένα του Ελσίνκι» και παραχώρηση ημερομηνίας ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Τουρκία «χωρίς όρους, προϋποθέσεις και ανταλλάγματα», δήλωσε: «Η δουλειά της αντιπολίτευσης είναι να αντιπολιτεύεται και της κυβέρνησης να κυβερνά. Από την αντιπολίτευση εξαρτάται να ασκεί τα καθήκοντά της κατά τρόπο αξιόπιστο, γεγονός που θα το κρίνει η κοινή γνώμη» και έκανε λόγο για «σοβαρά ανταλλάγματα» τα οποία εξασφάλισε η ελληνική κυβέρνηση κατά τις διαπραγματεύσεις.

«Η Τουρκία αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία έναντι της Κύπρου, ενώ οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας τίθενται πλέον υπό την μόνιμη παρακολούθηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης» τόνισε ο κ. Μολυβιάτης και πρόσθεσε: «Η ερμηνεία του Ελσίνκι ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μετατράπηκαν σε ευρωτουρκικές ήταν δημοφιλής μόνο στην Ελλάδα. Ουδείς την συμμερίζεται στην Ευρώπη ή στην Τουρκία».

Συνεχίζοντας, τόνισε: «Το κείμενο του Ελσίνκι ζητάει από την Ελλάδα και την Τουρκία να κάνουν διαπραγματεύσεις για τις μεθοριακές διαφορές και τα διμερή θέματα και, αν δεν καταλήξουν σε συμφωνία, να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Σε όλο αυτό το σύστημα δεν βλέπω πουθενά εμπλοκή της ΕΕ. Θυμίζω ακόμη ότι τον Σεπτέμβριο του 1999 η τότε κυβέρνηση έλεγε ότι η Ελλάδα έπρεπε να γίνει η ατμομηχανή της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας και λίγες μέρες αργότερα επισήμαινε ότι η ελληνική χειρονομία είναι μονομερής και δεν προϋποθέτει οποιαδήποτε χειρονομία ή ανταπόδοση από την Αγκυρα.

»Πάντως, εάν είχε τόση σημασία η προθεσμία που ετίθετο από το Ελσίνκι για το τέλος του 2004, διερωτώμαι γιατί δεν αξιοποιήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση. Πέρασαν τρία χρόνια για να αρχίσουν οι διερευνητικές επαφές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και στα δύο χρόνια που ακολούθησαν δεν έγινε κανένα ουσιαστικό βήμα προς την κατεύθυνση της αξιοποίησης αυτής της προθεσμίας. Επιπλέον, το 2002 η τότε κυβέρνηση είχε πει ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις έπρεπε να αρχίσουν το 2003. Αυτό δεν σημαίνει αποσύνδεση και εγκατάλειψη του 2004 από την πορεία της Τουρκίας;».

Απαντώντας δε σε ερώτηση σχετικά με το εάν η κυβέρνηση σκοπεύει να θέσει στην ΕΕ το θέμα των στρατιωτικών απειλών (casus belli), ο κ. Μολυβιάτης επανέλαβε ότι από το Ελσίνκι οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν καθίσταντο ευρωτουρκικές και για αυτόν τον λόγο, το casus belli «αν ετίθετο, θα αποτελούσε μέρος των ελληνοτουρκικών διαφορών και όχι των ευρωτουρκικών. Για αυτό άλλωστε και τόσα χρόνια δεν ετέθη το ζήτημα από καμία ελληνική κυβέρνηση. Για μας το μόνο θέμα με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας που εκκρεμεί επί 30 χρόνια.

»Ένας από τους λόγους που δεν επιμείναμε να υπάρξει ο χρονικός προσδιορισμός του 2004 είναι διότι αυτό το θέμα δεν μπορεί να τεθεί σε στενό χρονικό πλαίσιο. Δεν μπορούν οι κυβερνήσεις να λειτουργούν υπό χρονική πίεση. Θέλουμε χωρίς χρονικές πιέσεις, τελεσίγραφα και προθεσμίες να έχουμε χρονική άνεση να αναπτύξουμε τη σχέση μας με την Τουρκία, πιστεύοντας ότι με την ευρωπαϊκή της προοπτική θα δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις και κλίμα εμπιστοσύνης και όλα αυτά τα θέματα θα είναι πιο εύκολο να προσεγγισθούν».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ