26

Πολλές φορές δεν είναι ανάγκη να πετύχεις κάτι μεγάλο για να δημιουργήσεις έντονα συναισθήματα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας πολλές φορές έκαναν τους φιλάθλους ανά τον κόσμο να δακρύσουν είτε από χαρά είτε από λύπη.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το κλάμα της Βρετανίδας Ράντκλιφ, όταν όντας φαβορί για το «χρυσό» στον ιστορικό μαραθώνιο της Ελλάδας ξαφνικά δεν μπορούσε να τρέξει; Ένα ολόκληρο έθνος βούρκωσε όταν είδε το είδωλό του να «λυγίζει».

Ποιος δεν αποχαιρέτησε με σεβασμό και αγάπη τους «μεγάλους» του στίβου Ζελέζνι, Φρέντερικς και Γκεμπρεσελασιέ;

Ποιος δεν χόρεψε μαζί με τον Μαροκινό δρομέα Ελε Γκερούζ το συρτάκι των μεταλλίων του;

Ποιος θα ξεχάσει τα μάτια της ρωσίδας Ισιμπάγεβα, που θα μείνει στην ιστορία για την επίτευξη τους ενός και μοναδικού ρεκόρ των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004, στο άλμα επί κοντώ (4.91μ.);

Ποιος δεν αισθάνθηκε ότι θέλει να… αποδοκιμάσει όταν είδε τον Ρώσο Νέμοφ να μην παίρνει το «χρυσό» στο άλμα της γυμναστικής και τον Αμερικανό Πολ Χαμ να σαρώνει τα μετάλλια;

Ποιος δεν κολύμπησε στην… θάλασσα θέλοντας να μιμηθεί τον διάδοχο του Σπιτς, Φελπς, που μπορεί να μην έπιασε το ρεκόρ του Αμερικανού συμπατριώτη του με τα εφτά χρυσά μετάλλια σε μία Ολυμπιάδα, όμως ο ίδιος μάζεψε πέντε στην ελληνική πισίνα;

Ποιος δεν συγκινήθηκε ότι είδε την ομάδα του Ιράκ να φτάνει στους «4» τους Ολυμπιακού τουρνουά ποδοσφαίρου;

Ποιος δεν ευχαριστήθηκε μπάσκετ από την εθνική Αργεντινής, που υποχρέωσε τους Αμερικανούς στο χάλκινο και τους Λιθουανούς στο αργυρό;

Και τέλος ποιός δεν αγχώθηκε για τον Βραζιλιάνο Λίμα, που ξεπέρασε ακόμα και τον «τρελό» Ιρλανδό για να τερματίσει αποθεούμενος στο Καλλιμάρμαρο;

Σίγουρα είναι πολλές οι στιγμές που για τον καθένα ήταν ξεχωριστές από την Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων και δεν προαναφέρθηκαν. Ο καθένας μπορεί να τις κρατήσει καλά στη μνήμη

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: