71

Σχεδόν ομόφωνα το συνέδριο του ΔΗΚΚΙ το Σάββατο ενέκρινε την πρόταση του προέδρου του Δημήτρη Τσοβόλα για τη διάλυση του κόμματος.

Η πρόταση εγκρίθηκε με 675 ψήφους υπέρ, δύο κατά και τρεις λευκές, ενώ ομόφωνα εγκρίθηκαν και οι προτάσεις να τεθεί υπό εκκαθάριση το Κίνημα από τριμελή επιτροπή (αποτελούμενη από μέλη της Πολιτικής Γραμματείας), με την εντολή της άμεσης επιστροφής στο νόμιμο εκπρόσωπο του ελληνικού Δημοσίου της ακίνητης και κινητής περιουσίας του Κινήματος, ύψους 1,5 δισ. δραχμών (με την κρατική επιχορήγηση των επόμενων τεσσάρων ετών).

«Με την πράξη αυτή» τόνισε στην εισήγησή του ο Δημήτρης Τσοβόλας, «κλείνει με αξιοπρέπεια και πολιτική συνέπεια η τελευταία σελίδα της οργανωμένης πολιτικής παρουσίας του ΔΗΚΚΙ, για την οποία νιώθουμε περήφανοι».

Στοιχειοθετώντας την απόφασή του, ο κ. Τσοβόλας είπε ότι είναι ώρα των τολμηρών αποφάσεων, «που δικαιώνουν στην πράξη την ανιδιοτελή πορεία μας». «Αυτό» εξήγησε, «γιατί το πολιτικό σύστημα της χώρας απαιτεί την κοινοβουλευτική παρουσία ως όρο συμμετοχής στο πολιτικό γίγνεσθαι».

«Το ΔΗΚΚΙ σε δύο συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις δεν είχε την έγκριση του εκλογικού σώματος, που είναι και η ισχυρότερη εντολή. Οι κανόνες του παιχνιδιού και η προσωπική αξιοπρέπεια επιβάλλουν την αποδοχή του μηνύματος χωρίς ανούσιες δικαιολογίες. Εμείς αρνούμαστε να κάνουμε χρήση οικονομικών πλεονεκτημάτων όταν το σύστημα μας δείχνει την έξοδο» προσέθεσε, εμφανώς συγκινημένος.

Τοποθετούμενος επί του ζητήματος των ημερών, τη διαπλοκή δηλαδή, ο κ. Τσοβόλας απέδωσε την ιστορική αφετηρία της στο 1989 και τον Κ.Μητσοτάκη, «που για να ανατρέψει τον Ανδρέα Παπανδρέου συγκρότησε τη συμμαχία των μεγάλων εκδοτών, με όχημα την υπόθεση Κοσκωτά».

Για τους εκδότες είπε ότι σύντομα εξελίχθηκαν σε συνδιαχειριστές και κατόπιν σε «διευθυντήριο» της πολιτικής εξουσίας, παρέχοντας στον Κ.Σημίτη «επικοινωνιακή ηγεμονία» με τίμημα τη στήριξή τους, τη διαχείριση των τεράστιων κοινοτικών πόρων «που καταληστεύτηκαν, αντί να δώσουν μια ευκαιρία στη χώρα».

Σε ό,τι αφορά στην Αριστερά, ο κ. Τσοβόλας επισήμανε ότι βαθαίνει η κρίση της, στερώντας από το λαό την εναλλακτική λύση στο δικομματισμό και το νεοφιλελευθερισμό που εκπροσωπεί.

«Αποκαλύψαμε» προσέθεσε, «μετά από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες (1997) ότι αυτοί που εμφανίζονται να την μονοπωλούν δεν θέλουν την ενότητά της. Το ΚΚΕ βυθίζεται όλο και περισσότερο στο παρελθόν και ο ΣΥΝ δραπετεύει στο μικρόκοσμο των άπειρων ομαδοποιήσεων».

Για τα στελέχη τέλος του ΔΗΚΚΙ που αντέδρασαν στην απόφασή διάλυσής του, τους χαρακτήρισε «υπονομευτές, παγιδευμένους στη λογική του μικρομάγαζου με εμπόριο πλαστών σφραγίδων».



Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ