Πριν από μερικά χρόνια ο δίσκος “Όλα θα τα Διαγράψω” έσκασε σαν βόμβα στην ελληνική δισκογραφία. Μολονότι δεν έγινε ομόφωνα αποδεκτός ως πρόταση, ο πολύς κόσμος αγκάλιασε εκείνο το πάντρεμα του λαϊκού τραγουδιού με το σύγχρονο ήχο, οδηγώντας το άλμπουμ σε υψηλές πωλήσεις. Τώρα, ο Γιώργος Μαργαρίτης, ο παραγωγός Θοδωρής Μανίκας και το συγκρότημα 667 επιχειρούν κάτι παρόμοιο, αλλά με δημοτικά τραγούδια: “Στο ΄πα και στο ξαναλέω”, “Μελαχρινό”, “Το φεγγάρι κάνει κύκλο”, “Πράσινο μαντήλι” κ.ά.
Αμηχανία είναι το πρώτο πράγμα που αισθάνεται κανείς ακούγοντας το CD. Έκπληξη καμιά. Η ηλεκτρική “φορεσιά” δεν πείθει στο παραμικρό για την αναγκαιότητα του εγχειρήματος -το έχει κάνει πολύ καλύτερα η Μαρίζα Κωχ στη δεκαετία του ΄70. Είναι έμπνευση να διαλέγεις μια φωνή σαν εκείνη του Γ.Μαργαρίτη να πει τα δημοτικά. Όμως, όταν “αλλάζεις τα φώτα” στα τραγούδια, το αποτέλεσμα μόνο… κόλαση μπορεί να γίνει.