Nocturama – Κριτική
Δεν θα μπορούσαμε ακριβώς να κατηγορήσουμε τον Cave ότι δεν προσπαθεί αρκετά σε αυτό το νέο άλμπουμ της μακροσκελούς δισκογραφίας του. Τραγούδια όπως το “Bring It On” ή το 15λεπτης διάρκειας “Babe, I’m On Fire” -που αποτελεί και το φινάλε του άλμπουμ- διατηρούν κάποια από τα χαρακτηριστικά που ανέδειξαν τον Αυστραλό εκπρόσωπο του εναλλακτικού rock […]
Δεν θα μπορούσαμε ακριβώς να κατηγορήσουμε τον Cave ότι δεν προσπαθεί αρκετά σε αυτό το νέο άλμπουμ της μακροσκελούς δισκογραφίας του. Τραγούδια όπως το “Bring It On” ή το 15λεπτης διάρκειας “Babe, I’m On Fire” -που αποτελεί και το φινάλε του άλμπουμ- διατηρούν κάποια από τα χαρακτηριστικά που ανέδειξαν τον Αυστραλό εκπρόσωπο του εναλλακτικού rock σε ερμηνευτή πρώτης κλάσης και διεθνούς φήμης: αιχμηρή έκφραση, έντονα ηλεκτρική μουσική συνοδεία, λυρικοί στίχοι, επιτηδευμένη πόζα. Ωστόσο, αναλαμπές κλάσης σαν και αυτές δεν αρκούν για να αναιρέσουν το γεγονός ότι ο Cave του 2003 ακούγεται περισσότερο βαριεστημένος -ή, αν προτιμάτε, λιγότερο ενθουσιώδης- από ποτέ. Το έλλειμμα συναισθηματικής έντασης στην ερμηνεία του Cave συνδυάζεται με μια ευρύτερη αίσθηση διεκπεραίωσης στον ήχο των Bad Seeds που, ειδικά στις μπαλάντες, αγγίζει το όριο της απάθειας. Γεγονός που αφήνει για το “Nocturama” (τίτλος κι αυτός!) ένα ρόλο τεχνικά άρτιου κελύφους για όχι εκλεκτό περιεχόμενο.
- Εντείνεται η κούρσα Μπέζος – Μασκ για το διάστημα
- Πώς μπορεί η άσκηση να επηρεάσει τη δουλειά μας;
- Βροχερός ο καιρός την Πέμπτη – Τι θα γίνει στην Αττική
- Πόλεμος στο Ιράν: Πώς «τρώει» τα θεμέλια της ευρωπαϊκής παραγωγής τροφίμων και οχημάτων
- Νοιώθεις πάντα ότι βρίσκεσαι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης; Ίσως πρέπει να σταματήσεις να καταστροφολογείς
- Τι είναι το κίνημα Chabad-Lubavitch με το οποίο συνδέθηκε το όνομα του Τζέφρι Έπσταϊν;
