Ένας δίσκος που μας προσφέρει μια πρώτη γεύση από το ρεπερτόριο των Γκαγκαβούζηδων, μιας ομάδας τουρκόφωνων προσφύγων από την ανατολική Θράκη (τα χωριά τους βρίσκονταν γύρω από την Αδριανούπολη), εγκατεστημένων στο χωριό Χρυσοχώραφα του νομού Σερρών. Τα τραγούδια αποδίδονται σε οργανική μορφή. Το «μουσικό τοπίο» είναι θρακιώτικο, με εντονότερους ρυθμούς από αυτούς στους οποίους μας έχει συνηθίσει η δισκογραφία της περιοχής. Κυριαρχεί η γκάιντα και το καβάλ (μακριά φλογέρα), όργανα που είχαν τον πρώτο λόγο στις αγροτικές κοινωνίες των Γκαγκαβούζηδων. Περιλαμβάνονται κάποιες παλιές ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις-ντοκουμέντα. Τα υπόλοιπα κομμάτια ερμηνεύονται από σύγχρονους μουσικούς, οι οποίοι ταυτόχρονα είναι και ερευνητές της λαϊκής μουσικής. Η επανεκτέλεση αυτή βασίστηκε σε παλιές ηχογραφήσεις.
Η -ιδιαίτερα αισθητή- έλλειψη τραγουδιών δεν βαρύνει τους συντελεστές της παραγωγής. Πρόκειται για έναν (ακόμη καρπό της εθνικιστικής πολιτικής που για δεκαετίες κολλούσε τη «ρετσινιά» του ύποπτου σε οτιδήποτε διαφορετικό. Έτσι, δεν πρέπει να μας παραξενεύει που οι Γκαγκαβούζηδες -όπως και όλοι οι αλλόγλωσσοι- σπάνια δέχονται, ακόμη και τώρα, να τραγουδήσουν δημόσια τα τραγούδια τους. Ευτυχώς, η αντίληψη αυτή σταδιακά υποχωρεί. Ο δίσκος είναι μια έκδοση της Θρακικής Εστίας Δράμας και της Διεθνούς Οργάνωσης Λαϊκής Τέχνης. Την επιμέλεια είχε ο Αλέξανδρος Ομηριάδης.

Ειδήσεις Σήμερα: