Η Πιο Όμορφη Στιγμή Στους Αιώνες – Κριτική

Πρόκειται για το δεύτερο άλμπουμ των Αθηναίων Χερουβείμ μετά το «Θεών Σημάδια» (Next Records, 1998). Το γκρουπ απαρτίζουν οι Ευάγγελος Βαγενάς (φωνή, στίχοι, σύνθεση), Λάμπρος Κριτσιμάς (τύμπανα, κρουστά), Βασίλης Σπυρόπουλος (μπάσο, σύνθεση), Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρες, φωνή, σύνθεση) και Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα, σύνθεση, στίχοι). Το πενταμελές σύνολο εμφανίζεται επαρκώς δεμένο ερμηνευτικά, με καλές συνθετικές ιδέες, εύληπτες μελωδίες και ενδιαφέρουσες αναπτύξεις, που αποφεύγουν την τυποποίηση. Οι ενορχηστρώσεις των εννέα τραγουδιών είναι μάλλον παλιομοδίτικες, παραπέμποντας στη δεκαετία του ’80. Ο Ευ. Βαγενάς έχει ιδιαίτερη φωνή, που άλλους θα τους κερδίσει ενώ κάποιους άλλους ίσως τους προβληματίσει, τουλάχιστον πάντως δεν μιμείται τον Αγγελάκα όπως τόσοι πολλοί από τους τραγουδιστές των ελληνόφωνων rock σχημάτων. Μάλιστα ο Βαγενάς ανήκει στην κατηγορία των ερμηνευτών εκείνων που βγαίνουν μπροστά και φωνάζουν το τραγούδι τους, επιλογή που παραπέμπει στο classic rock, σε αντιδιαστολή με τον ήχο των Χερουβείμ, που σε γενικές γραμμές εντάσσεται στη μετά-το-punk ηλεκτρική αισθητική. Συνολικά πρόκειται για ένα δίσκο που, χωρίς να ταράζει τα νερά αυτού που συνηθίζουμε να αποκαλούμε «ελληνικό rock», συνιστά μια ενδιαφέρουσα πρόταση, την οποία αξίζει να λάβουν υπόψη τους όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις των εγχώριων περί το rock δράσεων.