Κανένα άλλο έργο του Σαίξπηρ δεν ενέπνευσε τόσο πολλούς και διαφορετικούς συνθέτες, από κάθε περίοδο της μουσικής (από τον Benda έως τον Blacher και τον Bernstein), ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται αρκετοί από τους πιο σημαντικούς, όπως οι Bellini, Berlioz, Gounod και Tchaikovsky. Ο λόγος για την πληθώρα αυτή των μουσικών προσεγγίσεων στο εν λόγω έργο είναι απλός: ο έρωτας είναι ένα από τα πιο συνήθη θέματα που ανέκαθεν ενέπνεαν τους συνθέτες και, χωρίς αμφιβολία, το πιο κοινό στη φιλολογία της όπερας και του μπαλέτου.
Όταν ο Prokofiev ασχολήθηκε με αυτό ήταν ήδη έμπειρος συνθέτης με αρκετά μπαλέτα και όπερες στο ενεργητικό του. Το μπαλέτο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” πρωτοανέβηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1938, στην όπερα του Μπρνο στην Τσεχοσλοβακία. Μετά την ενθουσιώδη υποδοχή που συνάντησε εκεί, άνοιξε ο δρόμος και για τα μεγάλα ρωσικά θέατρα όπως το Kirov και το Bolshoi.
Έργο βαθυστόχαστο, με μεγάλη ένταση και ρομαντικό πάθος, είναι ευνοημένο ιδιαίτερα δισκογραφικά. Ανάμεσα στις καλύτερες αποδόσεις του είναι και αυτή του Valery Gergiev με την ορχήστρα του θεάτρου Kirov της Αγίας Πετρούπολης. Η ηχογράφηση έγινε στο θέατρο Kirov το 1990 και η ομάδα τεχνικών της Philips πέτυχε να δώσει ένα γεμάτο και διαυγή ήχο με πολύ καλή αίσθηση του χώρου. Ο Gergiev προτείνει μια εκλεπτυσμένη και διάφανη ανάγνωση, από την οποία δεν λείπουν οι μεγάλες εντάσεις, όπου απαιτούνται. Ιδιαίτερα εντυπωσιάζει στην πολύ καλή αυτή κυκλοφορία η έξοχη παρουσία της ορχήστρας, που διαθέτει μεγάλη ακρίβεια και λεπτομέρεια στη σωστή απόδοση των διαβαθμίσεων, στην ένταση και στα ηχοχρώματα.

Ειδήσεις Σήμερα: