Ήχοι από τη μακραίωνη παράδοση της Αραβοανδαλουσιανής μουσικής και συγκεκριμένα από τη «σχολή» της πόλης Fez του Μαρόκο περιλαμβάνονται στην έκδοση αυτή. Μια γοητευτική περιδιάβαση σε ήχους και αισθήσεις που, με αφετηρία την πολυπληθυσμιακή Ισπανία του Μεσαίωνα, διαδόθηκαν και διαφυλάχτηκαν στη Βόρεια Αφρική έως τις μέρες μας. Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στην τέχνη ενός από τους τελευταίους «δασκάλους» του 20ού αιώνα, του Abdelkrim Rais (1912-1996). Τα κομμάτια είναι μέρος μιας σειράς ιστορικών ηχογραφήσεων που έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και στις αρχές του ’60 με χορηγία της Ισπανικής Επιτροπής για τη Διεθνή Συνεργασία (ΑΕCI). Πρόκειται για λόγιες συνθέσεις, που ακούγονταν στις συναντήσεις των διαφόρων αδελφοτήτων του Ισλάμ και διατηρήθηκαν χάρη στην ένταξή τους στο τελετουργικό τους. Οι μουσικοί παίζουν όλοι μαζί και τραγουδούν ταυτόχρονα -ο προεξάρχων στην ψιλή του περιοχή-, εμπλουτίζοντας με ποικίλματα και δεξιοτεχνικά περάσματα τη βασική μελωδική γραμμή.
Ο Abdelkrim Rais μαθήτευσε πλάι στο δάσκαλο Brihi, που θεωρείται ο ιδρυτής της σχολής της Fez. Ο ίδιος, καθώς και ο δάσκαλός του, παρακολούθησαν το πέρασμα στις παγιωμένες πολυμελείς ορχήστρες που καθιερώθηκαν ήδη από τη δεκαετία του ’30. Σε αντίθεση με την παλαιότερη τακτική, όπου η σύνθεση της ορχήστρας καθοριζόταν ανάλογα με την περίσταση, ήδη από τα χρόνια του ’30 υπήρξε σημαντική ενθάρρυνση, από πλευράς του κράτους, για να συσταθούν μεγάλα μουσικά σύνολα, στο πρότυπο των δυτικών μουσικών σχημάτων. Παλαιότερα όργανα όπως το robab (έγχορδο με δοξάρι) εκτοπίστηκαν από το βιολί ή τη βιόλα, χάρη στις περισσότερες εκφραστικές και δεξιοτεχνικές ικανότητες των τελευταίων. Τα νέα όργανα πάντως εξακολουθούν να παίζονται στηριγμένα στο γόνατο του μουσικού, όπως οι παλαιότεροι τύποι οργάνων της περιοχής. Συχνά παλιά και νέα όργανα συνυπάρχουν στις ορχήστρες. Δεν ήταν σπάνια επίσης και η χρήση δυτικών συγκερασμένων οργάνων, όπως το πιάνο ή το σαξόφωνο, τα οποία φυσικά «τετραγώνιζαν» με προκρούστειο τρόπο το παλιό ρεπερτόριο. Τόσο ο Abdelkrim Rais όσο και ο δάσκαλός του Brihi θεωρούνται πιο «συντηρητικοί» ως προς τον «εκμοντερνισμό» του τρόπου με τον οποίο εκτελούν τη μουσική τους. Ο ίδιος ο Abdelkrim Rais δεν υιοθέτησε το βιολί και συνέχισε να παίζει με το robab του δασκάλου του, που του το είχαν παραδώσει σε ειδική τελετή τα μέλη της αδελφότητάς του, λίγο καιρό μετά το θάνατο του δασκάλου του.
Ένας πολύ ενδιαφέρων δίσκος με ηχητικά ντοκουμέντα από την τέχνη ενός από τους κορυφαίους ερμηνευτές της αραβοανδαλουσιανής μουσικής του 20ού αιώνα. Μια μουσική που προέκυψε από τη συνάντηση Ανατολής Δύσης στη μεσαιωνική Ισπανία, και που, από ό,τι φαίνεται, εξακολουθεί να αφομοιώνει και να αναπλάθει δημιουργικά τις εξωτερικές μουσικές επιδράσεις.

Ειδήσεις Σήμερα: