Χορευτικά τραγούδια από τον ανεξάντλητο πλούτο της μουσικής παράδοσης της Ηπείρου έχουν την τιμητική τους στην έκδοση αυτή. Προερχόμενα κυρίως από τον νομό Ιωαννίνων, έχουν ερμηνευτεί από το Βασίλη Κολοβό και την κομπανία του Πετρο-Λούκα Χαλκιά. Ακούγοντάς τα μπορούμε να πάρουμε μια γεύση από τους πολλούς χορευτικούς τύπους που συναντώνται στην Ηπειρο. Ενας από τους κύριους στόχους της έκδοσης άλλωστε είναι να αποτελέσει ένα ακόμη “εργαλείο” στα χέρια όλων αυτών που ασχολούνται τόσο με το χορό όσο και με τη μουσική. Μεγάλο βάρος δόθηκε στη χορευτική διάσταση των κομματιών αφού, όπως αναφέρεται στο ένθετο μικρό βιβλίο, καθ’ όλη τη διάρκεια των ηχογραφήσεων βρισκόταν στο στούντιο μια ομάδα που χόρευε. Ετσι, όσο ήταν δυνατόν, περιφρουρήθηκε η ενιαία και αδιάσπαστη ενότητα του λόγου, της μουσικής και της κίνησης που χαρακτηρίζει τον παραδοσιακό πολιτισμό, η οποία -κατά κανόνα- διασπάται στις συνθήκες μιας ηχογράφησης.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αφηγηματικά τραγούδια, πολλά από τα οποία εντάσσονται στον Aκριτικό Κύκλο. Τέτοια είναι το “Τα τέσσερα, τα πέντε, τα εννιάδερφα” ή ο “Μικροκωσταντίνος”, που συναντώνται στις περισσότερες περιοχές του ελληνισμού. Σε πολλές περιπτώσεις πάντως, τα ονόματα των ακριτών-ηρώων του 9ου και του 10ου αιώνα έχουν αντικατασταθεί σε νεότερα τραγούδια από τα ονόματα μεταγενέστερων οπλαρχηγών, ληστών αλλά και Τούρκων και Αλβανών, που για κάποιο λόγο είχαν κερδίσει τη συμπάθεια των Ελλήνων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα δείγματα από τα αστικά γιαννιώτικα τραγούδια που περιλαμβάνονται στην έκδοση, ένα ρεπερτόριο που διέτρεχε -και ένωνε- τα παλαιά αστικά κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Πόλη, Σμύρνη, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα κ.λπ. Τέτοια είναι, λ.χ., το “Δόντια πυκνά”, με εμφανή λόγιο στίχο και η “Μπαζαργκάνα”, με εννεάσημο ρυθμό που παραπέμπει σε καρσιλαμά, χορεύεται όμως με τα βήματα του χορού “Φυσούνι” της Πρέβεζας.
Η ερμηνεία των τραγουδιών είναι ιδιαίτερα αξιόλογη, καρπός της μακρόχρονης ενασχόλησης και της βαθιάς γνώσης των συντελεστών για τις μουσικές της Ηπείρου. Ο Βασίλης Κολοβός έχει θητεία τριάντα και πλέον χρόνων στο τραγούδι της Ηπείρου και της Ρούμελης και γερές βάσεις στη βυζαντινή μουσική. Το θετικό είναι ότι δεν έχει επηρεαστεί από το “σύνδρομο της ψαλτικής”, που κάνει πολλούς τραγουδιστές παραδοσιακών τραγουδιών να χρησιμοποιούν κατά κόρον τα εκφραστικά μέσα της λόγιας εκκλησιαστικής τέχνης στο τραγούδι τους. Η ερμηνεία της κομπανίας του Χαλκιά είναι άλλη μία φορά υποδειγματική, ενδεικτική της μακρόχρονης θητείας (και της βαριάς παράδοσης…) που κουβαλά η μουσική αυτή οικογένεια στην Ηπειρο. Η ερμηνεία του Χαλκιά, σε συνδυασμό με αυτήν του Κολοβού, συνθέτουν το ιδιαίτερα αξιόλογο και γοητευτικό μουσικό αποτέλεσμα.
Ο δίσκος συνοδεύεται από ένα πολυσέλιδο μικρό βιβλίο, όπου περιέχεται ένα εισαγωγικό σημείωμα του Κώστα Σαχινίδη, ο οποίος είχε και την επιμέλεια της έκδοσης. Περιέχονται επίσης οι στίχοι των τραγουδιών μαζί με σύντομα αλλά περιεκτικά σχόλια για τη μουσική, το χορό και την περιοχή από όπου προέρχονται τα κομμάτια και, τέλος, βιογραφικά σημειώματα για τον τραγουδιστή και τα μέλη της κομπανίας. Με λίγα λόγια: μια αξιόλογη έκδοση, με γνώση, έμπνευση και μεράκι, που προτείνουμε για τους φίλους της ηπειρώτικης μουσικής.

Ειδήσεις Σήμερα: