Μουσική και τραγούδια από την ομώνυμη ταινία του Στράτου Τζίτζη, ένα παζλ από ανάλαφρες, ευχάριστες κατασκευές με νότες οι οποίες δεν στοχεύουν μεν σε κάτι παραπάνω από την επένδυση μιας χιουμοριστικής φιλμικής κατασκευής, αλλά λειτουργούν με επιτυχία και έξω από τη μεγάλη οθόνη. Περίεργη περίπτωση ο Μίνως Μάτσας. Από το «Χίλιες και μία Νύχτες» έως το «Μάγο της Πόλης» και το «Diary of a Lost Girl» δείχνει να ανασύρει διαρκώς μνήμες και να δανείζεται μουσικές ιδέες και φόρμες. Ωστόσο, στις περισσότερες των περιπτώσεων, το τελικό αποτέλεσμα του ανήκει ολοκληρωτικά ως ένα νόστιμο σκαρίφημα ενός ταλαντούχου νέου που πότε «κάνει παιχνίδι» με τον ακροατή και πότε σοβαρεύεται. Στον εν λόγω δίσκο υπάρχουν τέσσερα τραγούδια και δέκα ορχηστρικά κομμάτια. Ο προσεκτικός ακροατής θα αναγνωρίσει «δάνεια» από τις μουσικές του Μάικλ Ντάνα για το «Εξότικα» του Εγκογιάν, ρούμπες και ρετρό μουσικές με χρήση πνευστών αλά Κατσαρός ή… Λαβράνος. Μελανό σημείο του δίσκου οι στίχοι στο τραγούδι «Πάρε με». Αν η ταινία ήταν αντίστοιχης αισθητικής, εύκολα αντιλαμβάνεσαι γιατί την «έθαψαν» οι κριτικές. Μικρή ευχάριστη έκπληξη τα «Ψεύτικα Χάδια». Δυνατός στίχος από τον Ισαάκ Σούση (Τι θες, κι αν τραβήξαμε ζόρι /αδειανοί δορυφόροι, στο διάστημα / εμείς, για να βλέπουνε οι φλώροι /πώς φυτρώνουνε οι σπόροι /σε μιας λάθος ζωής το ανάστημα) και ο Πασχάλης Τερζής δωρικός, λαϊκός, άψογος. Η έκδοση συνοδεύεται από φυλλάδιο, κολλητό στο χάρτινο εξώφυλλο, με στοιχεία της παραγωγής και τους στίχους των τραγουδιών.

Ειδήσεις Σήμερα: