Άντε να βγάλεις άκρη… Ο ήχος που ακούς είναι αμερικανικός, αλλά οι Gorky’s Zygotic Mynci (προφέρεται “monkeys”) είναι Ουαλοί. Θα ‘βαζες στοίχημα πως είναι της δεκαετίας του ’60, έλα όμως που η ηχογράφηση είναι του 1998. Μέχρι το μεδούλι rock. Αλλά τότε τι γυρεύουν εδώ τα έγχορδα; Θα πίστευες ότι πρόκειται για Pretty Things ή, αλλού, για Velvet Underground. Κρατάς όμως στα χέρια σου το εξώφυλλο, που άλλα λέει. Κι ας μην επιμείνουμε στο σκοτεινό αποτέλεσμα που είναι τροφοδοτημένο από προθέσεις φωτεινές. Πέντε άλμπουμ μετά, οι Gorky’s μένουν πάντα χιουμορίστες εφευρετικοί, εραστές της pop ιδιόρρυθμοι, αναθρεμμένοι με τους δίσκους των Beach Boys, χωρίς όμως να πίνουν νερό μόνο στο όνομα του Brian Wilson αλλά και του Captain Beefheart, και των Band, και των Incredible String Band, και θεμελιωτών του “προοδευτικού rock” των ’70s σαν τον Robert Wyatt και τον Kevin Ayers. Ακόμη και η έρημος της τυποποίησης στους δίσκους έχει τις οάσεις της.