Φώτα Του Ιλίγγου – Κριτική
Το Σπύρο Σούκη θα μπορούσαμε νομίζω να τον πούμε “παλαιοροκά”, αν και μένει να αποδειχθεί κατά πόσο ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι ψόγος ή έπαινος. Ο ίδιος δεν κρύβει την προτίμησή του στα αυθεντικά blues, στη ρυθμική soul και σε κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton και ο Peter Green. Η μέχρι σήμερα ιστορία του περιλαμβάνει θητεία […]
Το Σπύρο Σούκη θα μπορούσαμε νομίζω να τον πούμε “παλαιοροκά”, αν και μένει να αποδειχθεί κατά πόσο ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι ψόγος ή έπαινος. Ο ίδιος δεν κρύβει την προτίμησή του στα αυθεντικά blues, στη ρυθμική soul και σε κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton και ο Peter Green. Η μέχρι σήμερα ιστορία του περιλαμβάνει θητεία σε συναυλιακούς χώρους της Στοκχόλμης, δύο χρόνια στο πλευρό του Παύλου Σιδηρόπουλου, συμμετοχή στο γκρουπ “That’s Why” και καταλήγει στην ηχογράφηση αυτού του πρώτου προσωπικού του άλμπουμ τον χειμώνα του 1995.
Οι συνθέσεις, με στίχους ελληνικούς, είναι του ίδιου του Σούκη, χαρμάνι των επιρροών και των εμπειριών του. Καλύτερη στιγμή η “Ρώσικη Ρουλέτα”, ένα δυνατό rock κομμάτι ιδανικό για “αυτόματη επανάληψη” του CD Player. Αντίθετα, η προσπάθεια “εξηλεκτρισμού” της “Μάγισσας της Αραπιάς” του Τσιτσάνη αφήνει μέτριες εντυπώσεις.
- Ο Αλέξης Τσίπρας στο φόρουμ των Δελφών
- Άγιος Δημήτριος: «Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα καπετάνιε μου» – Συγκλονίζει η ανάρτηση του ταξίαρχου για τον γιο του
- Ο Ντιαλό είναι ο κορυφαίος αμυντικός της Euroleague (pic)
- Μόνιμο προσωπικό και την πλήρη χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών προσχολικής αγωγής θέλει η Δήμαρχος Ζωγράφου
- Η γη της ελιάς: Οι αποκαλύψεις δοκιμάζουν τις σχέσεις
- Ο ΟΤ στο Delphi Economic Forum XI