Οι Metallica έδωσαν τη χαριστική βολή στο heavy metal με τo oμώνυμο άλμπουμ τους του 1991, μόλις προλαβαίνοντας, μια και σε απόσταση στήθους, με όμοιο κακό σκοπό, ακολουθούσε το grunge. Αν και τα τραγούδια τους εξακολουθούν κατά βάση να είναι μια ρατσιστική παντιέρα για τα λευκά αμερικανάκια, έχουν αποβάλλει την κιτς σημειολογία των δράκων και των κάστρων, τους θεατρινισμούς, την εγωπάθεια των επιδείξεων ερμηνευτικής δεξιοτεχνίας. Στη θέση τους αυτή η έκτη κατά σειρά δισκογραφική τους δουλειά, αντιπροτείνει μελωδίες ευδιάκριτες, εύληπτα θέματα, ακόμη κι ένα ακουστικό “νανούρισμα” (“Mama Said”) χωρίς καθόλου να προδίδει τις βασικές αρχές της “σκληρής” αισθητικής. Ένας δίσκος που οι 16άρηδες θα τον κρίνουν απαραίτητο, και οι 36άρηδες συμπαθητικό. Προσπαθήστε, αλήθεια, να θυμηθείτε, ποιος ήταν ο τελευταίος τέτοιος δίσκος που ακούσατε;

Ειδήσεις Σήμερα: