The Good Life

Για τους επισκέπτες στο χωριό της Δαδιάς (14χλμ. από το Σουφλί) λειτουργεί Οικοτουριστικό Κέντρο, το οποίο περιλαμβάνει ξενώνα (20 δωμάτια και 60 κλίνες), αναψυκτήριο-εστιατόριο και κέντρο ενημέρωσης με μόνιμη έκθεση φωτογραφιών και κειμένων στα ελληνικά και στα αγγλικά, όπου πραγματοποιούνται και προβολές ταινιών και διαφανειών. Μέσα στη ζώνη απόλυτης προστασίας, 2χλμ. από το Οικοτουριστικό Κέντρο, […]

Όταν ιδρύθηκε το 1962, ο κύριος σκοπός της δημιουργίας του ήταν η διαφύλαξη του ενδημικού είδους ελάτης (Abies cephalonica). Βρίσκεται στην Κεφαλλονιά κοντά στο Αργοστόλι και τη Σάμη και είναι ο μικρότερος δρυμός της χώρας, με έκταση πυρήνα 2.682 εκταρίων.

Ιδρύθηκε το 1973 και έχει έκταση πυρήνα 3.412 εκτάρια και έκταση περιφερειακής ζώνης 12.225 εκτάρια. Βρίσκεται στο Νομό Ιωαννίνων κοντά στην Κόνιτσα και τα χωριά Μονοδένδρι, Αρίστη και Πάπιγκο. Περιλαμβάνει το φαράγγι του Βίκου (παραπόταμος του Βοϊδομάτη), τη χαράδρα του Αώου και τον ορεινό όγκο της Τύμφης.

Ιδρύθηκε το 1966 και έχει έκταση πυρήνα 3.010 εκτάρια και έκταση περιφερειακής ζώνης 4.200 εκτάρια. Βρίσκεται στο Νομό Φθιώτιδας, κοντά στην Υπάτη και την Παύλιανη, στο βουνό της Οίτης.

Ιδρύθηκε το 1938, με στόχο την προστασία των περισσότερων από τα 1.700 είδη φυτών -μεταξύ των οποίων πολλά σπάνια και ενδημικά- και έχει έκταση πυρήνα 3.393 εκτάρια. Βρίσκεται στο Νομό Πιερίας κοντά στο Λιτόχωρο και εκτείνεται από υψόμετρο 600μ. έως την κορυφή Πάνθεο ή Μύτικας στα 2.917μ.

Έχει μακρά ιστορία αφού ιδρύθηκε το 1938. Έχει έκταση πυρήνα 3.513 εκτάρια. Βρίσκεται στα όρια των Νομών Φωκίδας και Βοιωτίας, ανάμεσα στην Αράχωβα, τους Δελφούς και τον Επτάλοφο.

Ιδρύθηκε το 1966 και έχει έκταση πυρήνα 3.393 εκτάρια και έκταση περιφερειακής ζώνης 3.534 εκτάρια. Βρίσκεται στα όρια της Ηπείρου και της δυτικής Μακεδονίας ανάμεσα στους νομούς Ιωαννίνων και Γρεβενών, κοντά στα χωριά Κρανιά, Περιβόλι και Βωβούσα.

Το Ζωνοδέλφινο είναι το είδος του δελφινιού που απαντάται συχνότερα στις ελληνικές θάλασσες. Επειδή όμως προτιμά τα μεγάλα βάθη, δεν εμφανίζεται κοντά στις ακτές, εκτός αν το βάθος μεγαλώνει απότομα κοντά σε αυτές, όπως στον Κορινθιακό κόλπο. Σχηματίζει συνήθως κοπάδια 15 έως 60 ατόμων. Το Κοινό δελφίνι τις τελευταίες δεκαετίες έχει αρχίσει να γίνεται σπάνιο […]

Από τις πρώτες θαλασσινές εικόνες που έρχονται στο νου μας είναι ο γλάρος, το πιο αντιπροσωπευτικό πουλί της θάλασσας και των ακτών. Στο Αιγαίο φωλιάζουν όλο το χρόνο δύο είδη γλάρων, ο ασημόγλαρος και ο αιγαιόγλαρος. Ο ασημόγλαρος είναι ο κοινός γλάρος, αυτός που οι περισσότεροι θα έχετε δει να ακολουθεί το πλοίο στο οποίο […]

Ο αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) συγκρινόμενος με τον κοινό γλάρο, τον ασημόγλαρο (Larus cachinnans), παρουσιάζει τα παρακάτω χαρακτηριστικά: Ράμφος Πόδια Πέταγμα Σώμα Αιγαιόγλαρος Βαθύ κόκκινο με κίτρινη άκρη Κίτρινα Ανάλαφρο Λευκό, με στενές γκρίζες φτερούγες Ασημόγλαρος Κίτρινο Σκουροπράσινα Συγκριτικά πιο βαρύ Το φώλιασμα Οι αιγαιόγλαροι, όπως και τα περισσότερα θαλασσοπούλια, συγκεντρώνονται σε αποικίες, κυρίως γιατί: Τα […]

Ο αιγαιόγλαρος απαντάται αποκλειστικά στη Μεσόγειο. Αναπαραγόμενοι πληθυσμοί έχουν καταγραφεί στην Αλγερία, στην Κύπρο, στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στο Μαρόκο, στην Ισπανία, στην Τυνησία και στην Τουρκία. Στην Ελλάδα είναι το πιο σπάνιο θαλασσοπούλι. Φωλιάζει στο Αιγαίο, συνήθως σε απομονωμένες και ασφαλείς μικρές νησίδες που έχουν μικρή κλίση και αραιή βλάστηση. Σχηματίζει αποικίες […]

Το αρσενικό και το θηλυκό συναντώνται μόνο κατά την περίοδο του ζευγαρώματος, από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Ιουλίου. Το αρσενικό μπορεί να διανύσει μεγάλες αποστάσεις, ακόμα και δεκάδες χιλιόμετρα, αναζητώντας θηλυκό. Σεξουαλικά ώριμα είναι τα άτομα με ηλικία μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών, αλλά το θηλυκό δεν γεννά κάθε χρόνο, καθώς μεσολαβούν δύο με […]

Στις ελληνικές θάλασσες ο συνολικός αριθμός ειδών που απαντώνται είναι εννέα. Από αυτά τα πιο συνηθισμένα είναι τέσσερα: το Κοινό δελφίνι, το Ζωνοδέλφινο, το Ρινοδέλφινο και το Σταχτοδέλφινο. Πολύ πιο σπάνια συναντώνται το Μαυροδέλφινο, η Ψευδοόρκα, η Όρκα (που είναι δελφίνι και όχι φάλαινα ούτε φυσικά δολοφόνος), το στενόρυγχο δελφίνι και η μικρή φώκαινα. Κοινό […]

Αρκετά συνηθισμένο είδος μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, ο γυπαετός ζούσε σε όλα σχεδόν τα βραχώδη βουνά, τόσο της κυρίως όσο και της νησιωτικής Ελλάδας. Παλαιότερα φώλιαζε στις Κυκλάδες, τη Λευκάδα, το Ναύπλιο, τον Ταΰγετο, το Χελμό και τη Ρόδο, όπου τον ονόμαζαν «Χαλιναρά», επειδή τα μουστάκια του θυμίζουν χαλινάρια. Σήμερα έχει εξαφανιστεί από […]

Ο γυπαετός είναι ορεσίβιο είδος και απαντάται σε περιοχές μεγάλου υψόμετρου (1.500-4.000μ.), ενώ το χειμώνα λόγω του χιονιού κατεβαίνει στα ημιορεινά (500-800μ.).Συνήθως χτίζει δύο και τρεις μεγάλες φωλιές, ενώ γεννά σε μία από αυτές ένα με δύο αβγά τους μήνες Δεκέμβριο και Ιανουάριο. Η εκκόλαψη των αβγών γίνεται και από τους δύο γονείς και διαρκεί […]

• Γυπαετός – Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία• Γυπαετός – Απειλούμενο Είδος• Απειλές για την επιβίωση των πουλιών• Ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για το γυπαετό• Μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους

Δεκάδες μύθοι μιλούν για τις ιδιαίτερες σχέσεις τους με θεούς και ανθρώπους. Σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς ήταν ζώα ιερά. Στην αρχαία Ελλάδα δελφίνια συνόδευαν τους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα. Οι αρχαίοι Έλληνες τα σέβονταν και τα λάτρευαν, καθώς μέσα από αυτά διδάσκονταν το σεβασμό στη ζωή και τον φυσικό κόσμο. Στο δελφίνι έχει δοθεί η […]

Τα δελφίνια (όπως και οι φάλαινες) ανήκουν στα κήτη ή κητώδη.Τα κήτη είναι σαρκοφάγα και χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα μπαλενοφόρα κήτη ή μυστακοκήτη, που έχουν μπαλένες αντί για δόντια, και τα οδοντοφόρα ή οδοντοκήτη. Τα δελφίνια είναι οδοντοκήτη και τρέφονται με διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς και κυρίως με ψάρια, τα οποία καταπίνουν ολόκληρα, χωρίς να […]

Ιδρύθηκε το 1938 και έχει έκταση πυρήνα 3.513 εκτάρια. Βρίσκεται στα όρια των Νομών Φωκίδας και Βοιωτίας, ανάμεσα στην Αράχοβα, τους Δελφούς και τον Επτάλοφο. Παρουσιάζει έντονο γεωμορφολογικό ενδιαφέρον, λόγω της δομής του υπεδάφους και της ύπαρξης εντυπωσιακών σπηλαίων και βραχωδών κορυφών τόσο στο χώρο του όσο και στη γύρω περιοχή. Η δασική βλάστηση είναι […]

Ιδρύθηκε το 1961, με σκοπό τη διατήρηση της πλούσιας άγριας πανίδας και χλωρίδας, και έχει έκταση πυρήνα 3.816 εκτάρια. Βρίσκεται 40χλμ. βόρεια της Αθήνας και εκτείνεται από τον οικισμό των Θρακομακεδόνων έως την Αυλώνα και από το Κρυονέρι έως το οροπέδιο των Δερβινοχωρίων. Η μεγαλύτερη έκταση του δρυμού καλύπτεται από δάση κεφαλληνιακής ελάτης. Οι χαμηλότερες […]