Ψυχαγωγία

Ο Carl Cox ψηφίστηκε από τους αναγνώστες του εξειδικευμένου Dj Magazine ως ο Νο1 dj στον κόσμο. Στο «At The End Of The Cliche» επιδεικνύει την τέχνη και την τεχνική του, σε συνθέσεις που παραπέμπουν σε διαδρομές από τους Run DMC έως τους Prodigy και τον Laurent Garnier.

Οι αρχικές ταινίες του «The Secret Dub Life Of Flying Lizards» ηχογραφήθηκαν στην Τζαμάικα στα τέλη των 70s, αλλά κυκλοφόρησαν μόλις πρόσφατα, έπειτα από νέα επεξεργασία. To ενδιαφέρον του υλικού έχει να κάνει με τη δημιουργία ηλεκτρονικής μουσικής αντίστοιχης με τη σημερινή αποκλειστικά από αναλογικό εξοπλισμό, σε μια εποχή χωρίς τα ψηφιακά μέσα και τις […]

Μετά την αθωότητα της Postcard-εποχής και τα φλερτ με το grunge, το «A Happy Pocket», τρίτο άλμπουμ στην οκτάχρονη ιστορία των The Trash Can Sinatras από το Κίλμαρνοκ της Σκοτίας, προσεγγίζει τη σύγχρονη βρετανική pop με αξιοπρόσεκτη απλότητα και ηρεμία, αν και οι χαμηλοί του τόνοι δεν αποδεικνύονται αρκετοί για αποτέλεσμα πραγματικά ενδιαφέρον.

Ο Skold κατάγεται από τη Σουηδία και είναι εγκατεστημένος στο Λος Αντζελες. Στο ντεμπούτο άλμπουμ του, με τίτλο το όνομά του, παρουσιάζει ήχο σκληρό, με χορευτικό σώμα, ντυμένο με industrial και metal πανωφόρια.

Ο Jovanotti (Lorenzo Cherubini) γεννήθηκε στη Ρώμη το 1966. Δημοφιλής έγινε αρχικά για τη δεξιοτεχνία του ως dj, κυκλοφορώντας μάλιστα, με την ιδιότητα αυτή, και το ντεμπούτο άλμπουμ του το 1988. Σύντομα ακολούθησαν και άλλες εμπορικά επιτυχημένες κυκλοφορίες, με χρήση «αληθινών» οργάνων και συνεργασίες διεθνούς ακτινοβολίας, καθώς η φήμη του Jovanotti ξεπέρασε τα όρια της […]

Οι μπανάλ μελωδίες είναι η μοναδική μουσική φιλοδοξία που φαίνεται να έχει απομείνει στον πρώην Commodore Lionel Richie στο «Louder Than Words». Η παραφορτωμένη παραγωγή δυσκολεύει τα πράγματα ακόμη περισσότερο.

Οι Spleen είναι γκρουπ του Rob Ellis, ντράμερ του τρίο της PJ Harvey. To «Soundtrack To Spleen» είναι ένα φανταστικό κινηματογραφικό σάουντρακ με φωνητικά της Harvey, έγχορδα από το Rest Sextet και σαξόφωνο από τον Terry Edwards των Gallon Drunk. Πειραματικές εξερευνήσεις σε φόρμες ελεύθερες και ηλεκτρονικές, με ποικίλες αναφορές από Birthday Party έως Lounge […]

Ήδη από το «Grace Under Pressure» του 1994 μας είχε προετοιμάσει ο βετεράνος τζαζίστας John Scofield για το «Quiet», στο οποίο παρουσιάζει συνθέσεις του παίζοντας αποκλειστικά ακουστική κιθάρα, με συνοδεία ποικιλίας πνευστών και συνεργάτες της φήμης των Wayne Shorter (τενόρο σαξόφωνο) και Steve Swallow (μπάσο).

Στο άλμπουμ αυτό του παλαίμαχου καλιφορνέζικου blues/rock συνόλου μοιάζουν να είναι όλα στη θέση τους: οι ευχαριστίες στον Muddy Waters και τον Willie Dixon, οι αναμνήσεις από τη λονδρέζικη blues σκηνή των 60s, οι διαβεβαιώσεις ότι το ηθικό μένει ακμαίο. Αν υπήρχαν και τίποτα καλύτερα τραγούδια…

To «Gregory In Dub» περιλαμβάνει δέκα νέες εκδοχές τραγουδιών που υπήρχαν στο δημοφιλές, παλιότερο άλμπουμ του Gregory Isaacs «Private Lesson». Ένας dub περίπατος αγκαζέ με βροντώδες μπάσο, μπόλικα πνευστά και συμπληρωματική παραγωγή από τον Καλιφορνέζο ράπερ Dread Flimstone.

Στο «Μark Murphy Sings» νεοϋορκέζικες ηχογραφήσεις του 1975 επανακυκλοφορούν σε CD, με φωνητικές ερμηνείες του Mark Murphy σε jazz τραγούδια των John Coltrane, Milton Nasciemento, Herbie Hancock κ.ά. Εντυπωσιακές οι συμμετοχές βιρτουόζων, όπως οι Dave Sanborn (άλτο σαξόφωνο), Mike Brecker (τενόρο σαξόφωνο), Randy Brecker (τρομπέτα), Dave Mathews (ενορχήστρωση) κ.ά.

Συνεχίζοντας μια διαδοχή διαλύσεων και επανασυνδέσεων, οι The Damned επιστρέφουν ξανά με το «I`m Alright Jack And The Bean Stalk», που αποδεικνύει ότι το αειθαλές ντουέτο των Dave Vanian και Rat Scabies εξακολουθεί να τα καταφέρνει καλύτερα από την πλειονότητα των επιγόνων που ενέπνευσε!

Eπικεφαλής των Shelter είναι ο βοκαλίστας Ray Cappo και ο κιθαρίστας Porcell, βετεράνοι της αμερικανικής punk σκηνής των αρχών των 80s και στη συνέχεια του hardcore με την μπάντα Youth Of Today. Μέσα από κατάλληλα φωνητικά, μελωδίες και φωνητικές αρμονίες, το εξτρεμιστικό παρελθόν δίνει εδώ τη θέση του σε νεο-punk ύφος με pop άρωμα και […]

Βρισκόμαστε στο 1958, και ενώ οι big bands αποτελούν ήδη από πολλά χρόνια παρελθόν, ο Woody Herman μαζεύει ξανά την μπάντα του και θυμάται τις επιτυχίες του, έτσι όπως τις ακούμε στο «Wildroot». Μια επανακυκλοφορία που περιλαμβάνει επίσης λάτιν jazz κομμάτια, με καλεσμένο τον κιθαρίστα Charlie Bird.

Η σχεδόν 20χρονη ιστορία των The Last δεν εμποδίζει τους αδελφούς Mike και Joe Nolte να πλέκουν όμορφα τις φωνητικές τους αρμονίες, με συναισθηματικό βάθος και ακατέργαστη ένταση, στα 16 τραγούδια του «Gin & Innuendoes». Μια ακόμη καλή παραγωγή του Earle Mankey (Concrete Blonde, Runaways, The Leaving Trains).

Οι βετεράνοι της 80s acid-jazz βρετανικής σκηνής Galliano ταιριάζουν στο τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο… «4» τη μουσική ευαισθησία με τις drum ΄n΄ bass δονήσεις, το electro με το ακουστικό ύφος και το χιούμορ με τους κοινωνικά μαχητικούς στίχους. Αξιόλογο, αν και κατώτερο του «The Plot Thickens».

Mε τέτοιο όνομα δεν περιμένεις και πολλά, επομένως δεν απογοητεύεσαι με ό,τι βρίσκεις. Διαολεμένο hardcore από μια παρέα που απασχόλησε τη βρετανική punk σκηνή στα μέσα της περασμένης δεκαετίας. Δεν ξέρω, με τίτλους τραγουδιών όπως «Born To F**k», «We Suck», «You Die», νομίζω ότι το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να κρύψω αυτό το […]

Φιλοξενώντας δώδεκα τραγούδια με χαρακτηριστικά τους τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια, το «Love Scars» είναι το ντεμπούτο του 33χρονου Νεοϋορκέζου κιθαρίστα, τραγουδιστή και τραγουδοποιού Bill Perry, ύστερα από μια πολύχρονη επιτυχημένη πορεία στη σκηνή του blues.

Το «Live» περιλαμβάνει οκτώ κλασικά κομμάτια τραγουδισμένα από το θρύλο των λευκών blues. Η ηχογράφηση έχει γίνει ζωντανά σε άγνωστο τόπο και χρόνο (μάλλον γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ΄90). Τα πεσμένα κέφια του Burdon και η μέτρια ποιότητα της ηχογραφησης κάνουν το CD να αφορά μόνο σε συλλέκτες και φανατικούς.

Το «Horse Stories» είναι το τρίτο άλμπουμ του τρίο Dirty Three από τη Μελβούρνη, μια συλλογή από νυχτερινές ινστρουμένταλ ηχητικές επενδύσεις που ισορροπούν μεταξύ country μελαγχολίας και κιθαριστικού feedback.