Opinion

Όλοι όσοι έχουν στοιχειώδη γνώση θεμάτων εξωτερικής πολιτικής ή έστω κάποια επικοινωνία με τον έξω κόσμο, γνωρίζουν ότι χειριστήκαμε με κάκιστο τρόπο για τα δικά μας συμφέροντα το θέμα που προέκυψε μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τη δημιουργία του ακατονόμαστου ακόμη για μας μικρού κράτους (όχι κρατιδίου, όπως συχνά το αποκαλούμε) στα βόρεια σύνορά μας.

Όταν οι «κάτω» δεν θέλουν να ζουν όπως παλιά και οι «πάνω» δεν μπορούν να κυβερνούν όπως παλιά, δημιουργείται επαναστατική κατάσταση, έλεγε ο Λένιν. Στις ελληνικές συνθήκες, όταν οι «κάτω» αναπολούν το παλιό και οι «πάνω» άλλο που δεν θέλουν, είτε γιατί συμμετέχουν στην αναπόληση είτε γιατί θέλουν να την εκμεταλλευτούν εκλογικά, τότε δημιουργείται παρακμιακή κατάσταση. Είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας για δεύτερη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης.

Κυρίαρχα τα ερωτήματα των ημερών: Ποιοι και γιατί ενοχλούνται, πανικοβάλλονται αλλά και ασχημονούν, με τη σκέψη και μόνον, ότι με ένα δημοψήφισμα, δηλαδή με την κορυφαία αυτή έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, θα έμπαινε τελεία και παύλα στις κατά συρροήν ανόητες και αποκρουστικές οχλήσεις των γειτόνων μας του πολιτισμικά, ιστορικά και πολλαπλώς ασπόνδυλου κρατικού μορφώματος των Σκοπίων;

Αριστεία - Αξιολόγηση - Απόδοση θα είναι οι κατευθυντήριες γραμμές του μελλοντικού «κανονικού» υπουργού Παιδείας. Αφαιρώντας μερικά στερητικά Α της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, όπως άνομη, ασυναφής, ατελέσφορη, θα ανοίξει τον δρόμο προς την αντιστροφή της προϊούσας παρακμής της.

Η συνάντηση των πρωθυπουργών Ελλάδας και ΠΓΔ Μακεδονίας στο Νταβός έδωσε το μήνυμα πως η διαπραγμάτευση πια διεξάγεται στο υψηλότατο επίπεδο και όχι αυτό των διαπραγματευτών. Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στα θέματα αλυτρωτισμού δείχνει ότι αγγίχτηκαν ακόμη και οι πιο ακανθώδεις πλευρές, η δε τοποθέτηση του Ζόραν Ζάεφ ήταν προσεκτική και ώς ένα σημείο πολύ θετική, χωρίς όμως ακόμη να φτάνει εκεί όπου μπορεί να έρθει ο συμβιβασμός.

Η διαχρονική ρήση του Ιπποκράτη «Κάλλιον του θεραπεύειν το προλαµβάνειν» αποτέλεσε οδοδείκτη της 17ης συνεδρίασης της Επιτροπής για τους Φυσικούς Πόρους (NAT) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών (ΕτΠ) που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στις 22 Ιανουαρίου. Προσαρμοσμένη στη σύγχρονη εποχή, εκτός του ότι αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης για την υγεία και τη μακροζωία, αυτή η οπτική ωθεί την Ευρώπη και προς την επενδυτική στήριξη της προληπτικής υγειονομικής περίθαλψης.

Η αποκάλυψη ότι ο σκοπιανοφάγος στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος είχε τιμηθεί στο δημαρχείο Σφακίων από τον τότε δήμαρχο (και οπαδό του θρυλικού αντιμνημονιακού Καζάκη), νυν αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη, εξηγεί πάρα πολλά και για την τυχοδιωκτική πολιτική των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και για τη συνέπειά τους.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός διαθέτει και μια άλλη αρετή που τον χαρακτηρίζει και για την οποία η Διεθνής Πολιτική (Politique Internationale) τού έχει απονείμει υψηλή διάκριση. και αυτή η αρετή είναι το πολιτικό θάρρος.

Τα δάκρυα του Αλέξη Τσίπρα την περασμένη Δευτέρα στο Α' Νεκροταφείο, στην κηδεία του στενού του συνεργάτη Θόδωρου Μιχόπουλου, ήταν η ανθρώπινη πλευρά του Πρωθυπουργού, που την προσεχή Πέμπτη θα συμπληρώσει τρία χρόνια στο τιμόνι της χώρας και θα είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος κυβέρνησης μνημονιακής περιόδου. Ηταν όμως και ένα σήμα ότι έχει μεγάλες διακυμάνσεις στα συναισθήματά του και στις αντιδράσεις του.

Το βλάσφημο εικαστικό δίδυμο, που γιορτάζει εφέτος 50 χρόνια, εκθέτει το νέο του καλλιτεχνικό μανιφέστο σε γκαλερί της Αθήνας και μιλάει στο BHMAgazino για τον αμερικανό πρόεδρο που όλοι οι άλλοι μισούν, το Brexit και... τα μούσια

Δεν πρόφτασαν να ξεκινήσουν οι νιοστές διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια και καλλιεργήθηκε ήδη το γνωστό από το παρελθόν κλίμα εθνικιστικής υστερίας, το οποίο είναι και η κυρία αιτία που όλα αυτά τα χρόνια δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί κάποια λύση. Απλούστατα διότι κάθε προσπάθεια διευθέτησης θεωρείται από τους αδιάλλακτους υπερπατριώτες εθνική προδοσία.

Οταν ο παίκτης και μεγαλοεπενδυτής Σόρος τα βάζει με τα κοινωνικά δίκτυα, κάτι συμβαίνει. Οταν οι ελίτ στο Νταβός στέκονται με σκεπτικισμό απέναντι στα ανοιχτά σύνορα, κάτι έχει μεταβληθεί.

Ορισμένοι όροι και έννοιες στην Ελλάδα εκφέρονται και χρησιμοποιούνται άκοπα, μέχρι ο φορέας τους να βιώσει την πύρινη πραγματικότητα. Για παράδειγμα, ένα μέρος των δημοσιολόγων και των σκληρών νεοφιλελεύθερων αναπαράγει την περικοπή των δημόσιων δαπανών ως μια σχεδόν αναγκαία προϋπόθεση για την εξυγίανση των δημοσιονομικών.

Διαβάζω ότι, για το ΣΥΡΙΖΑ, τη μία εκ των δύο συνιστωσών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το Μακεδονικό είναι πολύ σημαντικό θέμα, η επίλυση της διαφοράς της Ελλάδας με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (προσωρινή ονομασία που περιλαμβάνει τη λέξη Μακεδονία) παραμένει στις προτεραιότητες του κόμματος. Γι’ αυτό στελέχη του θα ενημερώσουν τους πολίτες.

Το έγγραφο των υπηρεσιών της Τραπέζης της Ελλάδος προς τον κ. Προβόπουλο τον Οκτώβρη του 2009, για τον «δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας», προσθέτει ακόμα ένα επεισόδιο στο μεγάλο και αντιφατικό κεφάλαιο των ενόχων.

Η ιστορία κάνει κύκλους και ακριβώς 26 χρόνια μετά επαναλαμβάνεται η ιστορία των συλλαλητηρίων για την ονομασία της πΓΔΜ.

Tι είναι η Θεσσαλονίκη του Πρωθυπουργού; Μην είναι τα κουλούρια της σε πρώτο πλάνο κι ένα σαντούρι που τραγουδάει τον καημό της; Μην είναι η μπουγάτσα της, οι μύθοι, οι «άνθρωποι και η φιλοσοφία τους», όπως λέει το βιντεάκι για το Γραφείο του Πρωθυπουργού που μόλις κυκλοφόρησε;