Ενώ ακόμα και μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ αμφισβητούν την σκοπιμότητα του πολέμου εναντίον του Ιράν, οκτώ προσωπικότητες στις ΗΠΑ πρωτοστατούν στην υποστήριξη της σύγκρουσης, στην οποία, από τις 22 Ιουνίου μέχρι το πρωί της περασμένης Πέμπτης, οι αμερικανικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί άφησαν 38 νεκρούς και 400 τραυματίες, ανάμεσά τους και τρείς γυναίκες και έναν ανήλικο.

Πριν ακυρωθεί η εκεχειρία, στη διάρκεια των πρόσφατων εκδηλώσεων για την κηδεία του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, Ιρανοί κρατούσαν πινακίδες που στόχευαν τον Τραμπ, τους αμερικανούς συντηρητικούς σχολιαστές  Μπεν Σαπίρο και Λόρα Λούμερ, τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ και τη μεγάλη δωρήτρια των Ρεπουμπλικανών Μίριαμ Άντελσον. Τα πλακάτ έγραφαν: «Στο τέλος, τα κεφάλια σας θα κοπούν».

Το δίχως άλλο, οι παραπάνω έχουν υποστηρίξει τον πόλεμο στο Ιράν με τέτοιο σθένος, αδιαφορώντας για τις συνέπειες τόσο στην παγκόσμια οικονομία και πρωτίστως στις ζωές εκατομμυρίων αμάχων που πλήττονται από τις συγκρούσεις.

Αν φανταζόμασταν λοιπόν μια ανεπίστημη κατάταξη με τους 10 πιο επιδραστικούς Αμερικανούς, που ώθησαν τη χώρα τους στον πόλεμο, θα ξεκινούσαμε με τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, που πέθανε αιφνιδίως στις 9 Ιουλίου.

Ο Γκράχαμ προτιμούσε ανέκαθεν τον πόλεμο ως το βασικό εργαλείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Μόλις πέντε ημέρες πριν από τον θάνατό του, χλεύασε προκλητικά εικόνες που έδειχναν Ιρανούς να παρελαύνουν στους δρόμους της Τεχεράνης, κρατώντας μια αφίσα με έναν στόχο πάνω στο κεφάλι του.

«Τουλάχιστον χρησιμοποίησαν μια καλή φωτογραφία μου. Κρίνετέ με από τους εχθρούς μου», έγραψε ο Γκράχαμ στο X ως απάντηση.

Στη δεύτερη θέση καταγράφεται ο αρθρογράφος της Washington Post και πρώην λογογράφος του Ντόναλντ Ράμσφελντ, Μαρκ Θίσεν, καθώς ήδη από τις αρχές Ιουνίου ζητούσε «αποφασιστική επίθεση» και όχι απλά «αναλογική απάντηση» στο Ιράν.

«Δεν μπορεί να είναι ένα περιορισμένο χτύπημα και ο στόχος δεν πρέπει να είναι απλώς να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις» έγραφε.

Στην τρίτη θέση είναι ο παρουσιαστής Σον Χάνιτι που τον Μάρτιο του 2026 έλεγε σε εκπομπή πως «Το ισλαμιστικό καθεστώς του Ιράν είναι πλέον στριμωγμένο, απελπισμένο και ξεμένει από επιλογές και πυρομαχικά. Αυτή τη στιγμή έχει μία απόφαση να πάρει: ένα ελεύθερο Ιράν ή βέβαιο θάνατο».

Ακολουθεί ο Μαρκ Λεβίν που υποστήριζε στα μέσα Ιουλίου: «Σταματήστε να μας λέτε ότι το εχθρικό καθεστώς του Ιράν έγινε ξαφνικά πιο λογικό και μετριοπαθές και ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε μαζί του, ενώ εξακολουθεί να κρεμά νέους ανθρώπους». Ο Λεβίν συνέχεε την εξωτερική πολιτική με την εσωτερική, προκειμένου να δικαιολογήσει τον πόλεμο στο Ιράν.

Τον Ιούνιο του 2025 θεωρούσε «αναγκαία την στρατιωτική ενέργεια του Τραμπ για να προστατευθούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ». Βέβαια κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ, τουναντίον οι αμερικανικές υπηρεσίες διέψευδαν ότι το Ιράν αποτελούσε απειλή.

O διακεκριμένος στρατηγός Τζακ Κιν προέβλεπε ότι η στρατιωτική εκστρατεία θα ολοκληρωνόταν μέσα σε «δύο έως τρεις εβδομάδες». Στις αρχές Ιουνίου έλεγε «αρκετά με αυτή τη διπλωματική φάρσα. Το Ιράν κερδίζει χρόνο· πρέπει να επιστρέψουμε στον πόλεμο, και αυτή τη φορά να προχωρήσουμε σε μεγάλη κλίμακα».

Στην 6η θέση βρίσκεται ο Μαρκ Ντούμποβιτς, επικεφαλής του Foundation for Defense of Democracies. Ο Ντούμποβιτς προέτρεπε την κυβέρνηση Τραμπ να «χτυπήσει πρώτα το καθεστώς και μετά να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος», ενώ διαβεβαίωνε ότι «οι σοβαροί άνθρωποι ξέρουν πώς να ανατρέψουν το καθεστώς στο Ιράν».

Ο γνωστός και μη εξαιρετέος σχολιαστής Μπεν Σαπίρο, έλεγε τον Μάρτιο του 2026 ότι οι ΗΠΑ κερδίζουν τον πόλεμο και οποιοσδήποτε ισχυρίζεται το αντίθετα είτε κάνει λάθος είτε επιθυμεί το αντίθετο αποτέλεσμα. Η θέση εκείνη του Σαπίρο απείχε παρασάγγας από την πραγματικότητα.

Πιο πρόσφατα δήλωσε ότι η συμφωνία μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ ήταν μια «καταστροφή» η οποία «δεν πετυχαίνει ουσιαστικά κανέναν από τους στόχους που είχε θέσει η κυβέρνηση πριν αρχίσει αυτός ο πόλεμος».

O αρθρογράφος των New York Times Μπρετ Στήβενς, είχε χαρακτηρίσει ως τη «χειρότερη προδοσία» την εκεχειρία του Ιουνίου «απέναντι στους Αμερικανούς που υποστήριξαν τον πόλεμο […]».

«Επειδή πιστεύαμε ότι το Ιράν, το οποίο διεξάγει πόλεμο εναντίον μας εδώ και 47 χρόνια, αποτελούσε μια ολοένα και πιο αφόρητη απειλή για την ασφάλεια και τα ζωτικά μας συμφέροντα. Αυτή η κατάπαυση του πυρός ούτε τερματίζει ούτε μετριάζει αυτή την απειλή, αντίθετα, την παγιώνει και την εντείνει».

Ο Έλι Λέικ, ο οποίος περιέγραφε το Ιράν ως «χάρτινη τίγρη», υποστήριζε ότι «καταρρέει μπροστά στα μάτια μας» και ότι το καθεστώς βρισκόταν σε «θανάσιμη καθοδική πορεία».

Στην 10η θέση θέση βρίσκεται ο Τζον Ποντζόρετζ, ο οποίος στην αρχή του πολέμου επέμενε ότι «τα πράγματα πάνε πολύ καλά» και ότι το Ιράν δεν είχε πλέον ουσιαστικές δυνατότητες αντίδρασης. Μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός κατηγόρησε τον Ντόναλντ Τραμπ ότι «λύγισε» και ότι «δείλιασε».

Πλέον, από τους δέκα έχει αποδημήσει ο Γκράχαμ. Ωστόσο, τα γεράκια συνεχίζουν να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά, όπως δείχνουν οι εξελίξεις, οι νεκροί και οι τραυματίες.

*Στην κύρια φωτογραφία: Πλακάτ με φωτογραφίες Αμερικανών υποστηρικτών συνέχισης του πολέμο στο Ιράν (Πηγή: X)