93 χρόνια Τζόαν Κόλινς – Βιασμός στα 17, πέντε γάμοι, «σωτήρια άμβλωση» και Μάργκαρετ Θάτσερ

Η μυθική Dame της ποπ κουλτούρας, η Τζόαν Κόλινς που έγινε κομμάτι του μύθου των τηλεοπτικών χρονικών ως η απόλυτη σκύλα των soap opera στη Δυναστεία, δεν είναι κάποιο ξεχασμένο, σκονισμένο μνημείο της παλιάς της λάμψης.

Η Κόλινς πόζαρε στο κόκκινο χαλί στις Κάννες («Κανένας δεν με αναγνώρισε» είπε με το βρετανικό χιούμορ της) και επιστρέφει στη βιομηχανία του θεάματος ενώνοντας τις δυνάμεις της με την Ιζαμπέλα Ροσσελίνι στο The Bitter End, που φιλοδοξεί να αφηγηθεί μια άγνωστη πτυχή της ιστορίας της Γουάλις Σίμπσον. Της Αμερικανίδας δύο φορές διαζευγμένης κοσμικής κυρίας που έγινε Δούκισσα του Ουίνδσορ, όταν ο Βασιλιάς Εδουάρδος Η’ προτίμησε στο πρόσωπο της την αγάπη έναντι του στέμματος και του καθήκοντος.

Μιλώντας στη The Guardian σε ένα τραπέζι στο αγαπημένο της εστιατόριο του Λονδίνου η Κόλινς μπορεί να υπερασπιστεί με ευκολία τον τίτλο της απόλυτης σταρ.

Η Κόλινς είναι διάσημη για περισσότερο καιρό από όσο ζούμε οι περισσότεροι από εμάς. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιός στα 17 της, υποδυόμενη μια ανήλικη παραβατική στην ταινία I Believe in You. Στις πρώτες της ταινίες, υποδύθηκε κακά κορίτσια, όλοι ρόλοι κόντρα με αυτό που η ίδια ήταν.

«Με κατηγόρησαν ως αδίστακτη σκύλα επειδή έπαιξα την Αλέξις με απόλυτη ευφυΐα και μετριοφροσύνη»

Το 1955, υπέγραψε συμβόλαιο με την 20th Century Fox και την παρουσίασαν ως τη νέα Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Αν και ήταν μια καθιερωμένη σταρ, ποτέ δεν επέτρεψε στον τίτλο να την «πνίξει».

Η Κόλινς εγκατέλειψε το Χόλιγουντ για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1960 για να μεγαλώσει τα δύο πρώτα από τα τρία παιδιά της.

Μετά από μια περιοδεία σε ταινίες τρόμου, όπως το Tales From the Crypt, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μια πολύ διαφορετική Κόλινς εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με δύο εξαιρετικά επιτυχημένες ταινίες soft porn, το The Stud (Ο Επιβήτορας) και το The Bitch (Η Σκύλα).

Αυτό άνοιξε το δρόμο για τον πιο γνωστό της ρόλο, ως η δολοπλόκος ναρκισσίστρια Άλεξις Κόλμπι στην αμερικανική σαπουνόπερα Δυναστεία.

Έχει γράψει 19 βιβλία, συμπεριλαμβανομένων αρκετών μπεστ σέλερ (όπως η αδερφή της, Τζάκι Κόλινς, η περιουσία της οποίας εκτιμάται σε 120 εκατομμύρια λίρες όταν πέθανε το 2015) και υπήρξε αρθρογράφος στο περιοδικό Spectator. Αλλά η Κόλινς είναι επίσης διάσημη για την ιδιωτική της ζωή.

Έχει παντρευτεί πέντε φορές, με πιο ευτυχισμένο τον νυν σύζυγό της, Πέρσι Γκίμπσον, και στους εραστές της περιλαμβάνονται οι Γουόρεν Μπίτι, Ράιαν Ο’Νιλ, Μάρλον Μπράντο και Χάρι Μπελαφόντε.

«Απέρριψα κατηγορηματικά το κρεβάτι του κάστινγκ για την Κλεοπάτρα. Η σκέψη και μόνο αυτών των ηλικιωμένων να με αγγίζουν μου προκαλούσε αποστροφή»

Ως άλλη αδίστακτη και γοητευτική Αλέξις Κάρινγκτον Κόλμπι Όουεν Ντέξτερ στη σειρά που έσπασε κάθε κοντέρ τηλεθέασης στα 80s, η Κόλινς παραμένει οξυδερκής, αιχμηρή και σίγουρη για τη μπράντα και μετοχή της στο χρηματιστήριο αξιών του θεάματος. Άλλωστε η Dame του βρετανικού σινεμά και συγγραφέας της πρόσφατης αυτοβιογραφίας της Behind the Shoulder Pads δεν έχει μάθει να παίζει κρυφτό, ή να μην παλεύει.

Από το τραυματικό και σκοτεινό της ξεκίνημα —τον βιασμό της σε ηλικία μόλις 17 ετών από τον άνδρα που μετέπειτα εξαναγκάστηκε να παντρευτεί— μέχρι τις ανήθικες προτάσεις στο Χόλιγουντ, την επώδυνη άμβλωση με τον Γουόρεν Μπίτι και τους πέντε θυελλώδεις γάμους της, η Κόλινς ξετυλίγει στη συνέντευξή της το νήμα μιας ζωής που μοιάζει με μυθιστόρημα.

«Δεν υπήρξα ποτέ θύμα» λέει ως ηρωίδα του Σπέλινγκ. Αληθινή κυρίαρχος του παιχνιδιού η Κόλινς αρνήθηκε να συμβιβαστεί με τους κανόνες ενός ανδροκρατούμενου συστήματος και απολαμβάνει την καλύτερη παρέα -αυτή του εαυτού της.

Η ταύτιση της Τζόαν Κόλινς με την αδίστακτη και δολοπλόκο Αλέξις της Δυναστείας ήταν τόσο απόλυτη στην παγκόσμια συνείδηση, που οι παραγωγοί της σειράς φρόντιζαν να τροφοδοτούν συνεχώς τις σκανδαλοθηρικές εφημερίδες με ιστορίες που θόλωναν τα όρια μεταξύ ρόλου και πραγματικότητας.

«Νομίζω ότι όλο αυτό είναι πραγματικά άδικο», εξομολογείται η ίδια, με τα πράσινα μάτια της να σπινθηρίζουν. «Επειδή έπαιξα την Αλέξις τόσο λαμπρά —ας το πω με όλη τη μετριοφροσύνη— με στιγμάτισαν μαζί της για πάντα. Είμαι απλώς μια γυναίκα ειλικρινής, με έντονη προσωπικότητα και σίγουρα δεν ανέχομαι τους ανόητους γύρω μου».

Όταν ο δημοσιογράφος του Guardian, Σάιμον Χέιτενστοουν τη ρωτά αν συνάντησε πολλούς τέτοιους ανόητους κατά τη διάρκεια της πολυτάραχης διαδρομής της, η απάντησή της έρχεται ακαριαία, αφοπλιστική. «Έχω παντρευτεί πάρα πολλούς από αυτούς!» είπε.

Από τους πέντε συζύγους της, ο πρώτος, ο Μάξγουελ Ριντ, αποδείχθηκε ο απόλυτος εφιάλτης, ενώ ο τέταρτος, ο Πίτερ Χολμ (τον οποίο αποκαλεί περιφρονητικά απλώς «ο Σουηδός»), ήταν ένας κακοποιητικός και άπληστος προδότης.

Αντίθετα, ο πέμπτος και τωρινός της σύζυγος, ο Πέρσι Γκίμπσον, με τον οποίο μετρά ήδη 24 χρόνια κοινής πορείας, αποδείχθηκε το απάνεμο λιμάνι της.

«Φίλησα πολλούς βατράχους πριν βρω τον πρίγκιπά μου», έγραψε στο βιβλίο της με τις αναμνήσεις της, The World According to Joan, το 2011. «Για τις γυναίκες που αναζητούν έναν σύντροφο ζωής, το παλιό ρητό ότι οι άντρες είναι σαν τα λεωφορεία και “αν περιμένεις αρκετά, θα έρθει ο σωστός” είναι αληθινό».

«Πρέπει να κατασπαράζεις τη ζωή με κάθε σου ανάσα, αλλιώς θα σε κατασπαράξει εκείνη!»

Όταν στο παρελθόν τα ταμπλόιντ σχολίαζαν καυστικά τη διαφορά ηλικίας τους, καθώς ο Πέρσι είναι 32 χρόνια νεότερός της, η Κόλινς είχε απαντήσει με το γνωστό, φαρμακερό της χιούμορ: «Ε, αν πεθάνει, πέθανε!»

Πίσω από τη σημερινή απαράμιλλη λάμψη, την αυτοπεποίθηση και το ακριβό άρωμα, κρύβεται μια εξαιρετικά σκληρή και επώδυνη νεότητα.

Σε ηλικία μόλις 17 ετών, όντας απόλυτα απροετοίμαστη, χωρίς καμία σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και έχοντας τη νοητική ωριμότητα ενός 12χρονου παιδιού, η Κόλινς έπεσε θύμα βιασμού από τον 31χρονο τότε ηθοποιό Μάξγουελ Ριντ, ο οποίος έριξε ναρκωτικό στο ποτό της κατά τη διάρκεια του πρώτου τους ραντεβού.

«Ανήκω σε μια γενιά όπου, αν επρόκειτο να κάνεις σεξ με κάποιον, έπρεπε αναγκαστικά να τον παντρευτείς», λέει σήμερα, ξεσπώντας σε ένα βαθύ, σχεδόν αμυντικό γέλιο, αρνούμενη να εγκλωβιστεί στον ρόλο του θύματος.

Όταν αργότερα ανακάλυψε ότι ο Ριντ προσπαθούσε να την «πουλήσει» σε πλούσιους ηλικιωμένους άνδρες για 10.000 λίρες τη βραδιά, με τον όρο μάλιστα ο ίδιος να παρακολουθεί τη σκηνή, αποφάσισε ότι η ανοχή της είχε τελειώσει και τον χώρισε οριστικά.

Στο Χόλιγουντ της δεκαετίας του ’50, η Κόλινς χρειάστηκε να επιστρατεύσει όλη της την εσωτερική δύναμη για να επιβιώσει σε ένα περιβάλλον γεμάτο «αρπακτικά».

Αποκαλύπτει μάλιστα με περηφάνια ότι της είχε υποσχεθεί ο εμβληματικός ρόλος της Κλεοπάτρας στην ταινία του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς (ρόλος που τελικά κατέληξε στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ), υπό τον όρο να είναι «ευγενική» και ενδοτική με το μεγάλο αφεντικό της 20th Century Fox, τον Μπάντι Άντλερ.

«Αν είχα κρατήσει εκείνο το παιδί στα 26 μου, η καριέρα μου στο σινεμά θα είχε καταστραφεί» λέει για την κρυφή άμβλωση όταν είχε σχέση με τον Γουόρεν Μπίτι

«Δεν μπορούσα και δεν ήθελα να το κάνω — η σκέψη και μόνο αυτών των ηλικιωμένων ανδρών να απλώνουν τα χέρια τους πάνω μου μου προκαλούσε απόλυτη αποστροφή. Ήταν μια εποχή που σκηνοθέτες και παραγωγοί θεωρούσαν θεϊκό τους δικαίωμα να διαλέγουν όποια όμορφη κοπέλα ήθελαν. Εγώ δεν συμβιβάστηκα ποτέ με το κρεβάτι του κάστινγκ. Ποτέ».

Μία από τις πιο φορτισμένες και συγκινητικές αποκαλύψεις της αφορά τη θυελλώδη σχέση της με τον νεαρό και ανερχόμενο τότε Γουόρεν Μπίτι στα τέλη της δεκαετίας του ’50.

Όταν έμεινε έγκυος στα 26 της χρόνια, ο Μπίτι, ο οποίος ήταν τότε μόλις 23 ετών, πανικοβλήθηκε και την πίεσε έντονα να τερματίσει την εγκυμοσύνη, ισχυριζόμενος ότι ένα παιδί σε εκείνη τη φάση θα κατέστρεφε ολοσχερώς τις καριέρες και των δύο. Παρά τις αρχικές, έντονες ηθικές της αμφιβολίες το πρωί της επέμβασης, η Κόλινς προχώρησε στην άμβλωση.

Κοιτάζοντας πίσω, τόσες δεκαετίες μετά, παραδέχεται με ωμό ρεαλισμό ότι ο Μπίτι είχε δίκιο.

«Αν είχα κάνει εκείνο το μωρό, η κινηματογραφική μου καριέρα θα είχε τελειώσει οριστικά» λέει σήμερα. Το πιο σημαντικό όμως για εκείνη είναι ότι αυτή η απόφαση της επέτρεψε αργότερα να αποκτήσει τα τρία της παιδιά —την Τάρα και τον Αλεξάντερ με τον Άντονι Νιούλι, και την Κατιάνα με τον Ρον Κας— τα οποία είναι για τη μάνα Κόλινς «το σημαντικότερο επίτευγμα και τη μεγαλύτερη αδυναμία της ζωής της».

H Kόλινς λέει πως πάντα ένιωθε άβολα όταν έπρεπε να κάνει ερωτικές σκηνές. Τότε γιατί πόζαρε γυμνή για το Playboy το 1984; τη ρωτάει ο δημοσιογράφος. Τον κοιτάζει σαν να είχε μόλις ξεστομίσει την πιο ηλίθια ερώτηση στον κόσμο. «Πληρώθηκα 100.000 δολάρια» λέει γελώντας πονηρά.

«Έχω μια τρομερή φοβία με τις βελόνες, δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα στο πρόσωπό μου. Το μόνο μυστικό είναι η ενυδάτωση και το να αποφεύγω την έκθεση στον ήλιο»

Η Κόλινς λυπάται για την απώλεια της αδελφής της Τζάκι που έγραφε ως Αλέξις στα μπεστ σέλερ βιβλία της γεμάτα πάθη, σεξ, προδοσίες, ναρκωτικά και άλλα όργια πίσω από χρυσά οχυρά στο Μπέβερλι Χιλς.

«Η αδερφή μου πέθανε από καρκίνο του μαστού και την παρακαλούσα χρόνια να πάει να κάνει μαστογραφίες, γιατί εγώ πήγαινα». Η Τζάκι δεν είχε κάνει ποτέ μαστογραφία; «Όχι. Δεν πίστευε στους γιατρούς. Δεν πήγαινε στους γιατρούς. Είναι πολύ λυπηρό. Πολύ λυπηρό».

Μοιράζοντας τη ζωή της ανάμεσα στο Λονδίνο, το Λος Άντζελες και τη νότια Γαλλίας. Συντηρητική στις πολιτικές της θέσεις η Κόλινς κατηγορεί τον Σαντίκ Καν, τον δήμαρχο του Λονδίνου, για την «κατάντια της χώρας» αλλά, παράλληλα, επιμένει ότι η Βρετανία είναι η σπουδαιότερη χώρα στον κόσμο. «Γιατί νομίζεις ότι κάθε μετανάστης θέλει να έρθει εδώ;»

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 άλλωστε αρθρογραφούσε για την εφημερίδα Spectator, την οποία τότε διοικούσε από πόστο σύνταξης ο Μπόρις Τζόνσον. «Αγαπώ τον Μπόρις!», λέει. Θα ήθελε να επιστρέψει στην πολιτική;

«Την αγαπούσα τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Την αγαπούσα απίστευτα! Πήγα στην κηδεία της. Ήταν τόσο θλιβερό. Νομίζω ότι καταστράφηκε από τη ζήλια των ανδρών στο κοινοβούλιο»

«Δεν πρόκειται να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Γνωρίζω την εφημερίδα για την οποία εργάζεστε. Δεν νομίζω πραγματικά ότι οι ηθοποιοί πρέπει να ασχολούνται με την πολιτική. Όλοι ξέρουν ότι δεν είμαι και τόσο ξύπνια» είπε η Κόλινς που κάποτε είχε εμφανιστεί σε καμπάνιες για το εθνικιστικό UKIP, αν και την ίδια στιγμή είχε ξεκαθαρίσει ότι αυτό δεν σήμαινε ότι θα ψήφιζε το κόμμα.

Η Κόλινς είχε πάντα φίλους με αξιώματα και θέσεις εξουσίας. Λέγεται ότι ο βασιλιάς Κάρολος έγραψε μια επιστολή γιορτάζοντας το ντεκολτέ της, περνούσε χρόνο μς τον έκπτωτο πλέον πρίγκιπα Άντριου και είχε βρεθεί πολλές φορές με τη βασίλισσα Ελισάβετ.

Η Κόλινς ήταν επίσης φίλη με τη Μάργκαρετ Θάτσερ. «Την αγαπούσα. Την αγαπούσα απίστευτα! Ήμουν στα 80ά γενέθλιά της, αλλά ήταν πολύ αδύναμη τότε. Δύσκολα μπορούσε να σταθεί όρθια. Και ξέρετε, η Βασίλισσα και ο Φίλιππος ήρθαν σε εκείνο το πάρτι. Πήγα στην κηδεία της. Ήταν τόσο θλιβερό. Νομίζω ότι καταστράφηκε από τη ζήλια των ανδρών στο κοινοβούλιο. Θαύμαζα πραγματικά τη δύναμή της. Είπε κάτι, και μπορεί να ήταν αντιδημοφιλές, αλλά το υπερασπίστηκε» σχολιάζει.

Παρά τις τεράστιες οικονομικές απάτες που υπέστη από μάνατζερ, τις δικαστικές διαμάχες με εκδοτικούς οίκους και το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι σύζυγοί της τη μήνυσαν μεταγενέστερα ζητώντας της χρήματα, το «γονίδιο της ευτυχίας» της Τζόαν Κόλινς παραμένει ακέραιο.

Στα 90 της χρόνια, έχοντας μια επιδερμίδα που θα ζήλευαν γυναίκες με τα μισά της χρόνια, δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν έχει κάνει καμία αισθητική επέμβαση. «Έχω μια τρομερή φοβία με τις βελόνες, δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα από όλα αυτά. Η μητέρα μου με έμαθε να βάζω πάντα κρέμα νυκτός και να μένω μακριά από τον ήλιο» λέει.

Η Κόλινς εξοργίζεται και μόνο με την ιδέα της απόσυρσης από την ενεργό δράση, ενώ αντιδρά έντονα όταν κάποιος την αποκαλεί «πρώην ηθοποιό» και βέβαια δεν έχει σκεφτεί ποτέ να συνταξιοδοτηθεί. Μόνο η σκέψη την τρομοκρατεί.

View this post on Instagram

A post shared by Royal Style Watch (@royalstylewatch)

«Όχι, δεν θα αποσυρθώ. Οι ηθοποιοί μπορούμε να συνεχίσουμε για πάντα, επειδή υπάρχουν πάντα ρόλοι για εμάς σε όποια ηλικία» είπε για να συνεχίσει να μιλάει με ενθουσιασμό για το The Bitter End. «Το έργο για το οποίο είμαι πιο ενθουσιασμένη είναι ένα σενάριο που έχει γραφτεί για μένα από τη Λουίζ Φένελ», λέει για το νέο της project.

«Είναι η αληθινή ιστορία των τελευταίων χρόνων της Δούκισσας του Ουίνδσορ μετά τον θάνατο του Δούκα. Κακοποιήθηκε από αυτή τη γυναίκα που την ανέλαβε και της πήρε τα αντικείμενα, τα χρήματά της και την άφησε πρακτικά άπορη».

Όσο περισσότερο μιλάει γι’ αυτό, τόσο πιο ζωηρή γίνεται. «Την βλέπεις λοιπόν πρώτα απ’ όλα όταν είναι γεμάτη ζωντάνια και έχει τους νεαρούς ακόλουθούς της γύρω της, και μετά σιγά σιγά καταστρέφεται από τις περιστάσεις. Είναι ένα πολύ καλό σενάριο και είναι ένας εξαιρετικός ρόλος για μένα. Πάντα με γοήτευε η Γουόλις, επειδή νομίζω ότι της φέρθηκαν άδικα».

H Kόλινς θυμάται πως από όλους τους ηθοποιούς με τους οποίους έχει συνεργαστεί, ένας φιλούσε υπέροχα («Ο Πολ Νιούμαν») και μετά φοράει τα γυαλιά, το καπέλο της και αναχωρεί για όλα όσα ακολουθούν.

«Πρέπει να κατασπαράζεις τη ζωή με κάθε σου ανάσα, αλλιώς θα σε κατασπαράξει εκείνη!» λέει αναχωρώντας.