H Κίνα ελπίζει να κερδίσει από τον πόλεμο στο Ιράν – Περιμένοντας την αμερικανική αυτοκρατορία να καταρρεύσει

Όταν οι ΗΠΑ –μαζί με το Ισραήλ- ξεκίνησαν τον πόλεμο εναντίον του Ιράν, δήλωναν ότι θέλουν να αποδυναμώσουν ένα επικίνδυνο καθεστώς. Και, βεβαίως, να το αποτρέψουν από την απόκτηση πυρηνικών όπλων. Επίσης, οι υποστηρικτές του πολέμου εκτιμούσαν ότι ο πόλεμος θα αποδυνάμωνε και την Κίνα. Ίσως με έναν έμμεσο εκφοβισμό.

Πίσω από τις αμερικανικές ενέργειες, επισημαίνει ο Economist, o πόλεμος θα έδειχνε στην Κίνα ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν τη ροή του πετρελαίου. Και η αμερικανική στρατιωτική ισχύς θα αντιπαρατίθετο στην απροθυμία του Πεκίνου να σώσει τους φίλους του.

Ναπολέων: «Ποτέ μην διακόπτετε τον εχθρό σας όταν κάνει λάθος»

Είναι όμως έτσι τα πράγματα για την Κίνα; Σύμφωνα με τον Economist, αυτός ο υπολογισμός αποδεικνύεται και λανθασμένος και αλαζονικός. Και έχοντας μιλήσει με διπλωμάτες, συμβούλους, ακαδημαϊκούς, ειδικούς και νυν και πρώην αξιωματούχους στην Κίνα, καταλήγει σε μερικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Το σοβαρό αμερικανικό λάθος

Σχεδόν όλοι όσοι μίλησαν στο περιοδικό πιστεύουν ότι ο πόλεμος ήταν σοβαρό αμερικανικό λάθος. Η Κίνα μένει στην άκρη, επειδή οι ηγέτες της κατανοούν το απόφθεγμα που αποδίδεται στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Γάλλος στρατηγός φέρεται να είπε όταν οι εχθροί του εγκατέλειψαν τα υψώματα στο Αούστερλιτς: «Ποτέ μην διακόπτετε τον εχθρό σας όταν κάνει λάθος».

Πολλοί πιστεύουν ότι ο πόλεμος θα επιταχύνει την παρακμή της Αμερικής. Βλέπουν την αμερικανική επιθετικότητα ως επικύρωση της έμφασης του Σι Τζινπίνγκ στην ασφάλεια έναντι της οικονομικής ανάπτυξης. Εκτιμούν πως όταν έρθει η ειρήνη, θα δημιουργήσει ευκαιρίες για την Κίνα, η οποία θα τις εκμεταλλευτεί.

Εδώ, φυσικά, υπάρχει ο κίνδυνος ενός πιθανού λάθος υπολογισμού.

Στο Πεκίνο πιστεύουν ότι ο πόλεμος στο Ιράν έγινε γιατί οι ΗΠΑ αισθάνονται ότι η δύναμή τους υποχωρεί. Κάτι που συνέβη στη Βρετανική Αυτοκρατορία τον 19ο αιώνα: η επίδειξη τρομερής στρατιωτικής δύναμης έρχεται σε αντίθεση με την έλλειψη σκοπού ή αυτοσυγκράτησης. Ο Ντόναλντ Τραμπ απορρίπτει τις συμβουλές των ειδικών, εξαπολύει απειλές, την ώρα που φαίνεται ότι θα ήθελε να απεμπλακεί από τον πόλεμο. Αυτή η αποτυχία, είναι αποτέλεσμα της έλλειψης στρατηγικής.

Από το ένα απερίσκεπτο βήμα στο άλλο

Σύμφωνα με τον Economist, Κινέζοι ειδικοί ελπίζουν ότι ο πόλεμος θα εντείνει τις συζητήσεις περί παρακμής. Το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει τη χερσαία επιχείρηση είναι ένα σημάδι του πόσο εύκολα ένα απερίσκεπτο βήμα μπορεί να οδηγήσει στο επόμενο.

Επίσης, η Κίνα εκτιμά ότι, εάν το Ιράν πέσει στο χάος ή το καθεστώς επιμείνει, οι ΗΠΑ θα βρεθούν για χρόνια στη Μέση Ανατολή προσπαθώντας να σβήσουν τις φωτιές. Και αν το Ιράν επιδιώξει να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, θα αναγκαστούν να πάνε ξανά σε πόλεμο.

Και εδώ ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την Κίνα.

Η προσοχή των ΗΠΑ θα αποσπαστεί από την Ανατολική Ασία, αφήνοντας ελεύθερο πεδία στην Κίνα.

Οι χώρες που εξαρτώνται από τις ΗΠΑ θα ανησυχήσουν. Η Ουάσιγκτον δεν θα είναι αξιόπιστος σύμμαχος και θα πληρώνουν τις ενέργειές της με ακριβό πετρέλαιο και πρώτες ύλες.

Η σοφία του προέδρου Σι

Ένα άλλο στοιχείο που αναδεικνύουν οι Κινέζοι αξιωματούχοι είναι ότι ο πόλεμος δείχνει τη σοφία του Σι Τζινπίνγκ. Έδωσε έμφαση στην ενίσχυση της αυτονομίας στην τεχνολογία και τα βασικά προϊόντα, ακόμη και όταν αυτές οι προσπάθειες έχουν γίνει εις βάρος της οικονομικής ανάπτυξης. Ο Σι έχει προσπαθήσει να προστατεύσει την Κίνα από τους εμπορικούς φραγμούς. Έχει δημιουργήσει ένα στρατηγικό απόθεμα αργού πετρελαίου 1,3 δισεκατομμυρίων βαρελιών, που επαρκεί για αρκετούς μήνες. Έχει διαφοροποιήσει την παραγωγή ενέργειας σε πυρηνική, ηλιακή και αιολική. Παράλληλα, διατηρεί τη χρήση ορυκτών καυσίμων. Και ταυτόχρονα, διευκολύνει το εμπόριο πετρελαίου του Ιράν.

Επίσης, ο πρόεδρος της Κίνας δεν φοβήθηκε να επιβάλει δασμούς σε αντίποινα στους δασμούς του Τραμπ. Όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ κλιμάκωσε τον εμπορικό πόλεμο, απάντησε. Απείλησε να περιορίσει τις προμήθειες σπάνιων γαιών, που είναι ζωτικής σημασίας για την ηλεκτρονική και την πράσινη τεχνολογία. Και επειδή αυτή η μόχλευση θα εξασθενήσει, η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ αναζητά ήδη νέα σημεία πίεσης. Θέλει να κυριαρχήσει στις νέες τεχνολογίες, όπως η κβαντική υπολογιστική και η ρομποτική.

Ο πόλεμος ως ευκαιρία για την Κίνα

Είναι αναμφισβήτητο ότι ο πόλεμος θα δημιουργήσει ευκαιρίες. Οι χώρες του Κόλπου και το Ιράν θα υποβάλουν προσοδοφόρες συμβάσεις ανοικοδόμησης. Πολλές χώρες, φοβούμενες νέο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, θα στραφούν στην πράσινη τεχνολογία από την Κίνα. Εκεί υπάρχει πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα  σε μέσα για ηλιακή και αιολική ενέργεια και μπαταρίες.

Η Κίνα πιστεύει επίσης ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί τις ΗΠΑ. Αποδυναμωμένος στο Ιράν ο Τραμπ, θα είναι ποιο εύκολο να γίνει διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ.

Τον Μάιο η Κίνα ελπίζει να βάλει τις βάσεις για μια συμφωνία που θα περιορίσει τη χρήση δασμών από τις ΗΠΑ. Ενδεχομένως να δημιουργήσει ένα πλαίσιο για κινεζικές επενδύσεις στην Αμερική. Ενδεχομένως, ο Τραμπ να δηλώσει ότι αντιτίθεται στην ανεξαρτησία της Ταϊβάν και υποστηρίζει την ένωση με την Κίνα.

Το τυφλό σημείο της ανάλυσης

Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Economist, η ανάλυση της Κίνας έχει ένα στρατηγικό τυφλό σημείο. Οι Κινέζοι στοχαστές είναι πολύ απρόθυμοι να σκεφτούν ένα σενάριο στο οποίο η Αμερική ενεργεί ως μια αδίστακτη δύναμη, καταστρέφοντας την παγκόσμια τάξη που δημιούργησε.

Ένας ασταθής πλανήτης θα ήταν άβολος για την Κίνα. Η παγκόσμια αταξία θα υπονόμευε την τροφοδοτούμενη από τις εξαγωγές ανάπτυξή της. Και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει εσωτερικά προβλήματα. Το κινεζικό σύστημα βασίζεται στην ευημερία, την επιβολή της τάξης με σιδηρά πυγμή, αλλά και στην κινεζική ιδιαιτερότητα.

Ύστερα, οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα δείξει μια αξιοσημείωτη ικανότητα να επανεφευρίσκουν τον εαυτό τους. Αντίθετα, η Κίνα είναι προσεκτική, γερνάει και δεσμεύεται από την κομματική ιδεολογία. Κάθε φορά που η Αμερική δεν παρέχει παγκόσμια ασφάλεια, είναι απρόθυμη να παρέμβει.

Η Κίνα δίνει μεγάλο βάρος στην υπόθεση ότι η Αμερική δεν θα ευδοκιμήσει εν μέσω της αναρχίας που δημιουργεί. Αλλά το μέλλον είναι πάντα αβέβαιο.