Νέα Αριστερά: Γλίτωσε τη ρήξη – Χωρίς ευθεία αναφορά στον Τσίπρα η απόφαση του Συνεδρίου

Μετά από πολύωρες συζητήσεις και υπο τη δαμόκλειο σπάθη μιας ρήξης με βαριές συνέπειες ακόμη και για την κοινοβουλευτική της συνοχή η Νέα Αριστερά κατέληξε σε ένα μεγάλο συμβιβασμό με την πλειοψηφία να κάνει βήμα πίσω στην αρχική της πρόθεση να συμπεριλάβει ρητή αναφορά για μη συνεργασία μόνο με ένα ενδεχόμενο κόμμα από τον Αλέξη Τσίπρα.

Η Νέα Αριστερά συνεχίζει ως έχει με απλά λόγια και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας καταδεικνύει ότι βάρυνε η ύπαρξη του κόμματος περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ως πολιτική επιδίωξη.

Το κείμενο εγκρίθηκε ομόφωνα από την Επιτροπή και με ευρεία πλειοψηφία από το Σώμα των Συνέδρων με 16 ψήφους κατά.

Συμφώνησαν ότι διαφωνούν

Κατά την προσφιλή φράση του κ. Τσακαλώτου τα στελέχη και τα μέλη της Νέας Αριστεράς προτίμησαν να κλωτσήσουν το τενεκεδάκι παρακάτω.

Στην απόφαση του Συνεδρίου αποφάσισαν να γράψουν στο χαρτί ότι «συμφωνούν ότι διαφωνούν» και τα δυο διαφορετικά σχέδια που υπάρχουν μέσα στο κόμμα μπορούν να περιμένουν μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο στο πολιτικό σκηνικό.

Μια ρήξη στο Συνέδριο θα σήμαινε αλλαγή ηγεσίας και ραγδαίες αλλαγές σε επίπεδο κοινοβουλευτικής ομάδας καθώς μετά και την είσοδο του Θοδωρή Δρίτσα στη Βουλή εξαιτίας της παραίτησής του Αλέξη Τσίπρα από βουλευτής, το κόμμα της Αριστεράς διατηρεί ένα πολύ ισχυρό όπλο που δεν μπορεί να απωλέσει.

Πρακτικά δηλαδή ο Αλέξης Χαρίτσης σε μια νέα ενδεχόμενη ήττα σε εσωκομματική ψηφοφορία για το θέμα της αυτονομίας και του «όχι στο Τσίπρα» δεν θα μπορούσε να παραμείνει πρόεδρος και ο γραμματέας του Γαβριήλ Σακελλαρίδης θα αναλάμβανε τα ηνία και ως μεταβατικός πρόεδρος βάσει καταστατικού.

Σε μια τέτοια εξέλιξη η κοινοβουλευτική ομάδα που πλην Τσακαλώτου ακολουθεί τις θέσεις της ηγεσίας θα βρισκόταν να εκφράζει μια εντελώς διαφορετική άποψη σε σχέση με το κόμμα.

Η χρυσή τομή

Σε πρώτο χρόνο η ηγεσία κατάφερε να περάσει τις θέσεις για το «Λαϊκό Μέτωπο» και να μην γίνουν ονομαστική αποκλεισμοί.

«Η Νέα Αριστερά συνεχίζει να αγωνίζεται για τη δημιουργία ενός πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με τη δεξιά και την ακροδεξιά (…) Ένα τέτοιο μέτωπο απευθύνεται στην Αριστερά, την πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και των κόσμου της αποχής. Στόχος αυτού του μετώπου είναι η αλλαγή των συσχετισμών και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής», αναφέρει το κείμενο.

Από την άλλη πλευρά η πλειοψηφία κέρδισε όπως αναφέρουν κορυφαία στελέχη της να φύγει το «Λαϊκό Μέτωπο» από τη μέση ως ορολογία και ως πολιτικός στόχος και κάνουν λόγο για σαφή οριοθέτηση από προσωποπαγή σχήματα εννοώντας σαφέστατα τον Αλέξη Τσίπρα.

Επίσης θεωρούν ότι αποτυπώθηκε και εγκρίθηκε η θέση της πλειοψηφίας καθώς γίνεται σαφής αναφορά στην αυτονομία που πρέπει να έχει η Νέα Αριστερά μέσω της ξεκάθαρης άρνησης των κεντροαριστερών σεναρίων και της αποδοχής ταυτόχρονα της ανάγκης για ανασυγκρότηση της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Στελέχη της πλειοψηφίας μάλιστα σημείωναν ότι δεν μετατρεπόμαστε σε συνιστώσα της Δημοκρατικής παράταξης δείχνοντας ότι απορρίπτουν τις συγκλίσεις είτε με το κόμμα Τσίπρα είτε με το ΠΑΣΟΚ.

Η απόφαση του Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς

Ζούμε σε συνθήκες ιστορικής ασφυξίας. Η περίοδος που διανύουμε δεν είναι απλώς μια δύσκολη καμπή, αλλά το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Η μεταβατική φάση της πολυκρίσης, που ξεκίνησε το 2008, έχει πλέον δώσει τη θέση της σε κάτι πολύ πιο βίαιο: στην εποχή της ρήξης. Οι τεκτονικές πλάκες του παγκόσμιου καπιταλισμού έχουν μετακινηθεί και η παλιά συναίνεση έχει πεθάνει.

Στο διεθνές πεδίο, βλέπουμε την κατάρρευση της φιλελεύθερης τάξης πραγμάτων. Το μεταπολεμικό status quo έχει ήδη έχει διαλυθεί από τον Τραμπισμό. Στη δεύτερη θητεία του, ο Τραμπ αφαίρεσε κάθε πρόσχημα, ασκώντας μια πολιτική καθαρής πλουτοκρατικής συναλλαγής στο εσωτερικό και ωμής ιμπεριαλιστικής ισχύος στο εξωτερικό. Οι πράξεις της αμερικανικής ηγεσίας το αποδεικνύουν:

•  Η αποδοχή του κατάπτυστου Συμβουλίου Ειρήνης στη Γάζα, που νομιμοποιεί την κατοχή.

•  Η κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου με την απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας.

•  Οι απειλές στο Ιράν και η εγκατάλειψη των Κούρδων της Συρίας

•  Οι απειλές εδαφικής εξαγοράς προς τη Γροιλανδία και οι επιθέσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Ίσως η πιο επικίνδυνη εξέλιξη της συγκυρίας είναι η στρατιωτικοποίηση της παγκόσμιας οικονομίας. Η σύγκρουση στην Ουκρανία και η σφαγή στη Γάζα χρησιμοποιούνται ως θρυαλλίδα για μια πρωτοφανή κούρσα εξοπλισμών. Το ΝΑΤΟ λειτουργεί ως μηχανισμός επέκτασης της δυτικής επιρροής, οξύνοντας τις αντιθέσεις με τις αναδυόμενες δυνάμεις, διάγοντας και αυτό υπαρξιακή κρίση. Βιώνουμε την άνοδο ενός ιδιότυπου πολεμικού Κεϊνσιανισμού όπου τα κράτη βρίσκουν ξαφνικά δισεκατομμύρια για φρεγάτες, πυραύλους και στρατιωτικές δαπάνες, την ίδια ώρα που επικαλούνται δημοσιονομικούς περιορισμούς για υγεία και παιδεία. Η Ευρώπη μετατρέπεται σε γεωπολιτικό νάνο και στρατιωτικό παρακολούθημα των ΗΠΑ, θυσιάζοντας το κοινωνικό της κράτος στο βωμό των αμυντικών προϋπολογισμών. Αυτή η στροφή στην πολεμική οικονομία δεν παράγει ασφάλεια, αλλά μόνιμη ανασφάλεια και φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων. Το νέο οικονομικό τοπίο βασίζεται στο μοντέλο όπου η ανάπτυξη στηρίζεται σε δημόσιες επιδοτήσεις προς ιδιωτικά συμφέροντα και στο άνοιγμα της αγοράς του πολέμου, ενώ ταυτόχρονα ξηλώνονται τα ούτως ή άλλως ανεπαρκή περιβαλλοντικά και ρυθμιστικά μέτρα προστασίας.

Αυτό το μοντέλο δεν περιορίζει τις δυνάμεις της αγοράς που μας έφεραν ως εδώ, αλλά τις επεκτείνει. Είναι μια στρατηγική που θυσιάζει το περιβάλλον και κοινωνικά κεκτημένα δικαιώματα για να διατηρήσει την κερδοφορία σε έναν κόσμο πολέμων.

Η Ελλάδα του Μητσοτάκη ακολουθεί πιστά αυτό το διεθνές παράδειγμα. Η κυβέρνηση εφαρμόζει το δικό της μείγμα στρατιωτικού Κεϊνσιανισμού και νεοφιλελευθερισμού, οικοδομώντας ένα καθεστώς θεσμικής παρακμής και διασπάθισης δημοσίου χρήματος.

•  Δαπανά δισεκατομμύρια για φρεγάτες και εξοπλισμούς, ακολουθώντας τις επιταγές του ΝΑΤΟ για συλλογική ασφάλεια, την ώρα που το ΕΣΥ και τα σχολεία καταρρέουν.

•  Προωθεί μια ανάπτυξη για λίγους (Real Estate, Ενέργεια), αφήνοντας την ακρίβεια και τον πληθωρισμό της απληστίας να λεηλατούν το εισόδημα των πολιτών.

•  Επενδύει στον αυταρχισμό και την περιστολή της δημοκρατίας, αντιγράφοντας τις πρακτικές της alt-right, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται ως ο εκφραστής της ευρωπαϊκής κανονικότητας.

•  H Δικαιοσύνη, αντί να διαλευκάνει το παρακράτος της ΕΥΠ και του Predator που παρακολουθούσε το μισό υπουργικό συμβούλιο και την ηγεσία του στρατεύματος, έσπευσε να αρχειοθετήσει την υπόθεση. Η επίθεση στις Ανεξάρτητες Αρχές (ΑΔΑΕ) και η επίκληση του «απορρήτου» επιβεβαιώνουν ότι ζούμε σε καθεστώς περιορισμένης δημοκρατίας.

•  Η ανάπτυξη της ΝΔ αποκαλύπτεται και στην ύπαιθρο. Η χώρα καλείται να πληρώσει πρόστιμο 415 εκατ. ευρώ στην Ε.Ε. για την περίοδο 2016-2023. Γιατί; Λόγω συστηματικής κακοδιαχείρισης, φανταστικών ζώων και παράνομων επιδοτήσεων που μοιράζονταν σε ημετέρους αντί για τους πραγματικούς παραγωγούς. 

•  Η μόνη επιτυχία της κυβέρνησης είναι η κερδοφορία των καρτέλ σε τρόφιμα και ενέργεια.

Δεν είναι καθαρό πού θα κατασταλάξει αυτή η κατάσταση. Η τάση είναι προς εθνικιστικές και αυταρχικές κατευθύνσεις. Η Ακροδεξιά δε δίνει λύσεις, αλλά η κυβέρνηση της ΝΔ, ως πιστός μαθητής του νεοφιλελεύθερου κυνισμού, ανοίγει το δρόμο σε αυτές τις δυνάμεις.

Η Νέα Αριστερά στο επόμενο χρονικό διάστημα καλείται να δώσει κρίσιμες μάχες στο πλευρό της κοινωνίας. Η ισχυροποίηση και η αύξηση της κοινωνικής μας γείωσης στα σωματεία, τη νεολαία, την αυτοδιοίκηση και τις γειτονιές είναι μία κοινή μάχη που πρέπει να δοθεί με ενότητα και σχέδιο από όλα τα μέλη μας. Προφανώς, η αδυναμία του κόμματος μας να μπορέσει να πείσει ευρύτερα ακροατήρια ως τώρα οφείλει να μας προβληματίσει. Όμως η Νέα Αριστερά, ως κόμμα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει ισχυρή προστιθέμενη αξία και λόγο ύπαρξης, ως φορέας πολιτικών, αξιών αλλά και ιστορικής εμπειρίας, γιατί ανοίγει κρίσιμα ζητήματα, υπερασπίζεται τα συμφέροντα της κοινωνίας και -χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος- συγκρούεται με την λογική του νεοφιλελευθερισμού, του επελαύνοντος συντηρητισμού και του εθνικισμού. 

Για όλους αυτούς τους λόγους, με ορίζοντα τις εθνικές εκλογές, όχι απλώς συνεχίζουμε τον αγώνας μας, αλλά εντείνουμε της δουλειά της κομματικής συγκρότησης σε όλα τα επίπεδα και της αύξησης της κομματικής μας επιρροής.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανώς ρευστή πολιτική κατάσταση με πολλαπλούς αστάθμητους παράγοντες. Η ΝΔ παραμένει κυρίαρχη αλλά σε καμία περίπτωση ηγεμονική. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα γνήσιο και πραγματικό λαϊκό αίτημα πολιτικής αλλαγής το οποίο προκύπτει, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά, από το μέγεθος της κρίσης του κόστους ζωής και το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε.  Είναι ορατός ο κίνδυνος η ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού να γίνει με όρους περαιτέρω δεξιάς μετατόπισης και με ενίσχυση της ακροδεξιάς. Η κυριαρχία της Δεξιάς εδράζεται στην ιδεολογική της επιβολή. Άρα η Αριστερά πρέπει να δώσει την ιδεολογική μάχη και να εμπνεύσει ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις στον αγώνα για την ανατροπή της δεξιάς κυβέρνησης και την ανατροπή των συσχετισμών.

Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες η Νέα Αριστερά συνεχίζει να αγωνίζεται για την δημιουργία ενός πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με την Δεξιά και την ακροδεξιά. Ενός πόλου που μπορεί να συγκροτηθεί μόνο με όρους στρατηγικής σύγκρουσης με τον νεοφιλελευθερισμό, τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων και την στροφή στην πολεμική οικονομία. Ένα τέτοιο μέτωπο  απευθύνεται στην Αριστερά, στην πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής. Στόχος αυτού του μετώπου είναι η αλλαγή των συσχετισμών και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής.

Το μέτωπο αυτό πρέπει πρώτα από όλα να έχει καθαρές κοινωνικές αναφορές, στην μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά στην σημερινή συνθήκη. Στόχος αυτής της προσπάθειας οφείλει να είναι η συγκρότηση του κοινωνικού και πολιτικού μπλοκ που θα ανατρέψει την ιδεολογική ηγεμονία της Δεξιάς, και θα  δώσει τέλος στην σημερινή διαδικασία βίαιης αναδιανομής που βιώνουμε. Αυτή η διαδικασία προφανώς θα συνδυάζει την κριτική με τον διάλογο, παράγοντας οριοθετήσεις που θα προκύψουν από το πολιτικό περιεχόμενο και όχι από μία λογική σεκταρισμού.  

Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται την ρευστοποίηση της Αριστεράς ή την μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική και ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα.    

Η συγκρότηση κάθε ενωτικής προσπάθειας έχει κάποιες βασικές προϋποθέσεις:

1.  Πρόγραμμα με καθαρές ριζοσπαστικές προτάσεις που θα μπορέσουν να δώσουν λύσεις στα κρίσιμα επίδικα της συγκυρίας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η λογική του μέσου όρου δεν μπορεί να δώσει λύσεις και καταλήγει μέσα από την αποτυχία να αφήνει περισσότερο χώρο στις δυνάμεις της ακροδεξιάς. Η ιστορική εμπειρία σε Ελλάδα αλλά και διεθνώς έχει δείξει ότι η υποχώρηση στην ατζέντα του πολιτικού αντιπάλου και η διολίσθηση στην πολιτική του «μέσου όρου» λειτουργούν ενισχυτικά στη Δεξιά, ενώ ταυτόχρονα αποθαρρύνουν και απομακρύνουν τους πολίτες και τους στρέφουν σε ακροδεξιές και αντι-πολιτικές επιλογές. 

2.  Οι ενωτικές προσπάθειες μπορούν να δημιουργηθούν μόνο στην βάση δημοκρατικών, συλλογικών διαδικασιών με εμπλοκή της κοινωνίας. Αυτό απαιτεί σεβασμό στην αυτονομία των επί μέρους χώρων. Ενωτικές προσπάθειες δεν μπορούν να υπηρετηθούν από λογικές μοναδικής αλήθειας, βαθέματος του χάσματος για ζητήματα του παρελθόντος και λογικές αυτοδικαίωσης.  

3.  Ο ρόλος της ριζοσπαστικής ανανεωτικής Αριστεράς είναι κρίσιμος τόσο για την συγκρότηση όσο και για την κατεύθυνση μιας ενωτικής προσπάθειας. Υπό αυτό το πρίσμα η πολιτική και οργανωτική δουλειά της Νέας Αριστεράς είναι κρίσιμος παράγοντας. 

Η δική μας πρόταση στηρίζεται στις απαραίτητες απαντήσεις στα κρίσιμα ζητήματα που έχουμε σήμερα: για την απάντηση στην κρίση του κόστους ζωής, για τα θέματα δημοκρατίας και κράτους δικαίου, για την αντίθεση στην στροφή στην πολεμική οικονομία. Στα παραπάνω πεδία η Νέα Αριστερά μπορεί και πρέπει να αναλάβει και πρωτοβουλίες κοινής δράσης μέσα στους μαζικούς χώρους.       

Η Νέα Αριστερά ταυτόχρονα με τις ενωτικές προσπάθειες  οφείλει να αγωνιστεί για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς και Οικολογίας  και για την υπέρβαση της κρίσης που την ταλανίζει.  

Με ισχυρή και αυτοδύναμη κομματική παρουσία, είμαστε διατεθειμένοι να λάβουμε όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για την διαμόρφωση ενός μετώπου που θα δίνει ξανά έμπνευση σε όσους και όσες θέλουν να αγωνιστούν απέναντι στην δυστοπία που μας επιφυλάσσουν. 

Απέναντι στην λογική του πολέμου, των εξοπλισμών και της πολεμικής οικονομίας.

Απέναντι στην ακρίβεια  και την κρίση του κόστους ζωής, που σημαίνει υψηλότερα κέρδη, εντείνοντας τον  αγώνα για να φτάνει ο μισθός για τις βασικές ανάγκες.

Απέναντι στην διάλυση της δημόσιας υγείας, της παιδείας και του κοινωνικού κράτους.

Απέναντι στην κλιματική κρίση και την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Απέναντι στην κατάλυση της δημοκρατίας και την υποχώρηση των δικαιωμάτων.

Τις πολιτικές επιλογές δηλαδή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που παρουσιάζονται μεν ως «κανονικότητα», αλλά στην ουσία διαλύουν την κοινωνία, την οικονομία και το περιβάλλον.