«Severance»: Πώς μια σειρά που ασκεί δριμεία κριτική στον καπιταλισμό μπαίνει στην Apple TV;

Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να ξεφύγουμε από τα «δεσμά» της εργασίας; Τι θα γινόταν αν ήταν δυνατόν να αποσυνδεθούμε από ορισμένες σκληρές πραγματικότητες της ζωής – αυτές που μας φέρνουν πόνο και θλίψη; Αυτά ήταν τα ερωτήματα που σκεφτόταν ο Νταν Έρικσον, ενώ εργαζόταν σε ένα γραφείο.

Αυτό που δεν φανταζόταν ποτέ ήταν ότι αυτές οι ιδέες, αυτοί οι ουτοπικοί πόθοι, θα υλοποιούνταν σε μια από τις πιο αναγνωρισμένες και πολυσυζητημένες τηλεοπτικές σειρές – και μάλιστα ότι ο ίδιος θα τη σκηνοθετούσε.

Η σειρά «Severance» εξακολουθεί να έχει την πρωτιά στην πλατφόρμα του Apple TV. Ο Νταν Έρικσον, σκηνοθέτης της τηλεοπτικής επιτυχίας, όμως εξακολουθεί, από τη μεριά του, να δυσκολεύεται να πιστέψει ότι η πλατφόρμα τους επέτρεψε να «ασκήσουν κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα», σύμφωνα με τον ίδιο σε συνέντευξη του στο EL PAÍS.

«Μέρος της διασκέδασης της πρώτης σεζόν ήταν ότι αυτοί οι χαρακτήρες ήταν ένα ομοίωμα της ανθρώπινης εμπειρίας»

«Severance»

Στο «Severance», η τεχνολογία επιτρέπει στους υπαλλήλους της Lumon Industries να χωρίζονται σε δύο εκδοχές του εαυτού τους: μία που ζει εκτός εργασίας και μία που υπάρχει αποκλειστικά στο γραφείο – οι «outies» και οι «innies». Το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας απογειώνεται όταν οι innies αρχίζουν να αμφισβητούν την πραγματικότητά τους: Τι κάνουν έξω από εκεί και ποιοι είναι; Με άλλα λόγια, αρχίζουν να αποκτούν αυτογνωσία.

Μετά από μια πρώτη σεζόν που έθεσε πληθώρα ενδιαφέρουσων ερωτημάτων και καθήλωσε το κοινό με το εντυπωσιακό οπτικό της ύφος, η δεύτερη «δόση» μετατοπίζει την προσοχή στους χαρακτήρες και τα συναισθήματά τους – ειδικά στους innies, στους οποίους έχουν δοθεί οι λιγότερες απαντήσεις.

«Ήταν σημαντικό για εμάς οι χαρακτήρες να αρχίσουν να αισθάνονται πιο ανθρώπινοι, γιατί αυτή είναι η ιστορία τους που ανακαλύπτουν την ανθρωπιά τους. Μέρος της διασκέδασης της πρώτης σεζόν ήταν ότι αυτοί οι χαρακτήρες ήταν ένα ομοίωμα της ανθρώπινης εμπειρίας. Αλλά σε αυτή τη σεζόν, αρχίζουν να αναρωτιούνται: ‘Ποιος είμαι έξω από εδώ;’. Ποιος θα ήμουν αν δεν ζούσα εδώ μέσα;» εξήγησε ο Έρικσον σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη στην EL PAÍS λίγες ημέρες μετά την προβολή του φινάλε της δεύτερης σεζόν.

Αυτή η επιθυμία να εμπλουτίσουν τους χαρακτήρες οδήγησε τους δημιουργούς να βάλουν τον πρωταγωνιστή, τον Μαρκ (τον υποδύεται ο Άνταμ Σκοτ), σε δύσκολη θέση: ο innie πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στη ζωή του μέσα ή έξω από το Lumon, με κάθε μονοπάτι να είναι γεμάτο αβεβαιότητα για το τι επιφυλάσσει το μέλλον.

Αντί να παρατείνει το μυστήριο και να παρατείνει επ’ αόριστον τα μεγάλα ερωτήματα της σειράς, το «Severance» επέλεξε να επιλύσει πολλά από αυτά στη δεύτερη σεζόν.

«Έχει να κάνει με το να βρεις ολόκληρο τον εαυτό σου και να προσπαθείς να μην κρύβεσαι από κομμάτια της ταυτότητάς σου, από τον πόνο σου, να το αποδέχεσαι ως μέρος αυτού που είσαι και να το αφήνεις να σε βοηθήσει να αναπτυχθείς»

Η κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα

Είναι παράδοξο το γεγονός ότι μια σειρά που ασκεί οξεία κριτική στον καπιταλισμό και την αποξένωση στους χώρους εργασίας αποτελεί μια από τις εμβληματικές παραγωγές μιας εταιρείας όπως η Apple.

«Αναρωτήθηκα όταν ξεκινήσαμε αν θα αποθαρρυνόμασταν από το να εμβαθύνουμε πολύ στην κριτική του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτό δεν συνέβη ποτέ», λέει ο Έρικσον.

«Ποτέ δεν υπήρξε κάτι που γράψαμε και μας είπαν, ‘όχι, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό’. Είναι ένα έργο που εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο αυτό το καπιταλιστικό σύστημα αποθαρρύνει την πληρότητα της ανθρωπότητας και το πώς ενθαρρύνει τους ανθρώπους να μειώσουν λίγο τον εαυτό τους και τους κινδύνους που κρύβει αυτό».

Ένα ταξίδι στην αυτοσυνειδησία

Πέρα από την πλοκή του, τη σχέση μεταξύ «innies» και «outies» και το μυστήριο που περιβάλλει την Lumon, ο Έρικσον ήθελε να αφηγηθεί μια ιστορία για την αναζήτηση του αυθεντικού εαυτού μας – ένα ταξίδι αυτογνωσίας.

«Έχει να κάνει με το να βρεις ολόκληρο τον εαυτό σου και να προσπαθείς να μην κρύβεσαι από κομμάτια της ταυτότητάς σου, από τον πόνο σου, να το αποδέχεσαι ως μέρος αυτού που είσαι και να το αφήνεις να σε βοηθήσει να αναπτυχθείς», εξηγεί.

«Και ο ενθουσιασμός του να ανακαλύπτεις ποιος πραγματικά είσαι όταν συγκεντρώνεις όλα αυτά τα κομμάτια μαζί».

*Πηγή: EL PAÍS