«Ο Κιούμπρικ μου το έμαθε αυτό»: Η Νικόλ Κίντμαν αποκάλυψε το μυστικό της επιτυχίας κάθε ταινίας

Η Νικόλ Κίντμαν αποκάλυψε τα μαθήματα που πήρε από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ κατά τη συνεργασία τους. Μαθήματα τα οποία κράτησε έως σήμερα.

Σε συνέντευξη που έδωσε για τις ανάγκες του επεισοδίου «Just for Variety» του 2025 η ηθοποιός του «Babygirl» αποκάλυψε τα μυστικά της επιτυχίας της ταινίας σε σχέση με την ερμηνεία της,  τα οποία όμως είναι αποτέλεσμα των συμβουλών του σπουδαίου Στάνλεϊ Κιούμπρικ.

Το μυστικό της επιτυχίας

Σε ερώτηση της δημοσιογράφου αναφορικά με την πρώτη ανάγνωση του σεναρίου, το μυστικό ανακαλύφθηκε. «Λοιπόν, αν είναι ένα καλό σενάριο, εννοώ, κάθομαι και αρχίζω να το διαβάζω. Και αν με κρατάει, απλά διαβάζω και δεν σταματάω. Και μετά κρατάω σημειώσεις, αμέσως», είπε χαρακτηριστικά η Νικόλ Κίντμαν προκαλώντας την έκπληξη της δημοσιογράφου που τη ρώτησε: «Αμέσως;»

«Ο Κιούμπρικ μου το έμαθε αυτό», αποκάλυψε η Κίντμαν. «Είπε: ‘Επειδή δεν υπάρχει άλλο πράγμα από την πρώτη ανάγνωση. Μετά από αυτό, όλα θα είναι μια ελαφρώς διαφορετική αντίδραση ανταπόκρισης, αλλά δεν θα είναι άμεση και διαισθητική’. Και όλες οι ιδέες που εμφανίζονται ή η έλλειψη πραγμάτων είναι εκεί μέσα. Συνήθιζε λοιπόν να σου στέλνει το σενάριο σε έναν φάκελο και να σου λέει: ‘Θα το πάρω σε δύο ώρες’, και μετά το έπαιρνε πίσω, για να βεβαιωθεί ότι κάθισες και το διάβασες».

Πως εφάρμοσε η Νικόλ Κίντμαν τη συμβουλή στο «Babygirl»

Στη συνέχεια εξήγησε το πώς εφαρμόζει την τακτική στις πιο πρόσφατες συνεργασίες της, αλλά και τη διαφορά σε σχέση με τη συνεργασία με τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ.

«Δεν έκανα καμία σημείωση στο σενάριό του. Απλά έλεγα, ‘Είμαι μέσα, ό,τι πεις. Δεν χρειάζεται καν να το διαβάσω’. Αλλά με τη Αλίνα και με κάθε σενάριο από τότε, θα κάνω αμέσως σημειώσεις. Αν δεν μπορώ να το τελειώσω, τότε ξέρω ότι δεν είναι για μένα. Και αυτό δεν είναι επειδή είναι καλό ή κακό, σημαίνει απλώς ότι δεν είμαι μέσα σε αυτό. Αλλά με κάτι σαν το ‘Babygirl’, διάβασα από την αρχή μέχρι το τέλος και μετά την πήρα τηλέφωνο και της είπα: ‘Εντάξει, πώς θα το φτιάξουμε; Τι κάνουμε; Πες μου τώρα τι να κάνω’», είπε αρχικά.

«Επίσης, απλώς μιλήσαμε πολύ για το τι με έκανε να νιώσω, σε τι ανταποκρίθηκα, ιδέες και είχα ερωτήσεις για εκείνη. Ήταν διαφορετικό από αυτό που είναι τώρα η ταινία, επειδή ήταν το πρώτο προσχέδιο, ή νομίζω ήταν ένα από τα πρώτα της προσχέδια όπου ήταν ακόμα υπό διαμόρφωση. Υπήρχαν πράγματα σε αυτό που εσείς και εγώ μπορούμε να μιλήσουμε για μια άλλη φορά, που δεν υπάρχουν τώρα», συμπλήρωσε.

Ενώ συνέχισε: «Αλλά ήταν όμορφο να βρίσκομαι σε αυτό το επίπεδο, να μπαίνω στο έργο με αυτόν τον τρόπο. Γιατί τις άλλες φορές που μπαίνεις και είναι ένα τελικό προσχέδιο και δεν υπάρχει τίποτα να μετακινηθεί ή να μετακινηθεί. Οπότε αυτό ήταν πολύ, ήταν ακόμα σε κίνηση. Αλλά οι ιδέες ήταν τόσο σταθερές και η δομή ήταν σταθερή».