Κουτσοί, στραβοί στον Αγιο Παντελεήμονα!

Χρόνια και ζαμάνια γίνονταν οι εκλογές της ΕΟΚ και δεν τις παίρναμε χαμπάρι! Οχι διότι διενεργούνταν εν κρυπτώ και παραβύστω, αλλά επειδή δεν είχαν το παραμικρό ενδιαφέρον… Εβγαινε με ποσοστά α λα Πινοτσέτ ο Γιώργος Βασιλακόπουλος ή παλαιότερα ο Ζαχαρίας Αλεξάνδρου και κανείς δεν ασχολιόταν…

Αίφνης όμως τα κόζα άλλαξαν και η υπόθεση αρχίζει να θυμίζει θρίλερ το οποίο προφανώς θα κορυφωθεί εν καιρώ τω δέοντι, όταν θα πλησιάζει το άνοιγμα της κάλπης και θα έχουν σχηματοποιηθεί τα δεδομένα… Με τον κίνδυνο να παρεξηγηθώ (αν και προκαταβολικά διευκρινίζω ότι την επικαλούμαι χάριν αστεϊσμού) η υπόθεση παραπέμπει στο νόημα της παροιμίας που λέει «κουτσοί, στραβοί στον Αγιο Παντελεήμονα»!

Σέβομαι, υπολήπτομαι και τιμώ όλους τους υποψηφίους, τόσο εκείνους που έχουν ήδη δηλώσει τη συμμετοχή τους, αλλά και όλους όσοι θα ακολουθήσουν, όπως κι αν λέγονται, απ’ όποιον χώρο κι αν προέρχονται, με όποια ιδιότητα κι αν έχουν διακονήσει το μπάσκετ, όποιο κι αν είναι το όραμά τους, όπως κι αν σχεδιάζουν να υλοποιήσουν το πρόγραμμά τους…. Κάποιος θα εκλεγεί, κάποιοι θα στοιχηθούν από πίσω του και η ζωή (θα) συνεχίζεται, πάμε παρακάτω…

Παρακάτω είναι η… πάνδημη συμμετοχή παλαίμαχων παικτών, τους οποίους μέχρι πρότινος κατηγορούσαμε ότι δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τις τύχες του αθλήματος το οποίο τους ανέδειξε και τους έκανε γνωστούς και πλούσιους. Ε, λοιπόν, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα: πλείστοι όσοι εξ αυτών αποφάσισαν να βγουν από το καβούκι τους και να εκτεθούν, χώρια που φαντάζομαι ότι πέραν εκείνων τους οποίους ήδη στρατολόγησε ο Παναγιώτης Φασούλας θα ακολουθήσουν και άλλοι.

Προφανώς το ότι έχει παίξει κάποιος μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο δεν διασφαλίζει ότι μπορεί και να το διοικήσει. Αλλά, διάβολε, δεν το αναιρεί κιόλας και στο κάτω κάτω αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα παγκόσμιο κίνημα αθλητών οι οποίοι διαφεντεύουν ομοσπονδίες… Στο τέλος της ημέρας ισχύει αυτό που είχε πει στις 8 του περασμένου Φεβρουαρίου, στην πρώτη (προεκλογική) συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ο Παναγιώτης Φασούλας: «Το μπάσκετ είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό μας!».