Η με τη μορφή νάρκης εκτίναξη του περιθωριακού και ιδεοληπτικού ΣΥΡΙΖΑ από το 3,26% του 2004, στο 36,34% του 2015, ήταν μία από τις πιο τρανταχτές ψυχολογικές δοκιμασίες, όχι μόνον του εξαπατημένου ελληνικού Εκλογικού Σώματος, αλλά και μεγάλου τμήματος της ευρωπαϊκής Κοινής Γνώμης.

Στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξαν ωστόσο κάποιες ισχνές έως αυτολογοκρινόμενες* σε πολύ στενό κύκλο σχολιαστών εκτιμήσεις, που κάθε άλλο παρά αισιοδοξία απέπνεαν για την παγίωση αυτής της «κατάκτησης». Και αυτό διότι η πραγματική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά δεν ήταν, παρά το νεκραναστημένο νεοκομμουνιστικό-φιλοσταλινοζαχαριαδικό προφίλ της Κοινοβουλευτικής Ομάδας (Κ.Ο.) και της Κεντρικής Επιτροπής του πολυσυλλεκτικού και ιδεολογικώς ετερόκλιτου κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ.

Και τα δύο αυτά ασπόνδυλα πολιτικά μεγέθη, σε χρόνο ρεκόρ απομυθοποιήθηκαν, από τον ίδιο τον καιροσκοπικό και υστερόβουλο και βολεψιακό χαρακτήρα των αυτοχρισμένων ψευδοεπαναστατών, αρχικά της Κουμουνδούρου αλλά και του Μαξίμου στην μετέπειτα αλλοπρόσαλλη κυβερνητική δολιχοδρομία τους.

Ωστόσο δεν έλειψαν και πρόσωπα στους ίδιους αυτούς χώρους του ΣΥΡΙΖΑ, με βαθειά δημοκρατική αγωγή και προϊστορία αδιαμφισβήτητης εντιμότητας, όπως ο Μανώλης Γλέζος, που αποτελούσαν ακόρεστα υλικά, στο υπόλοιπο εκρηκτικό μείγμα των συντρόφων τους και τα οποία όχι μόνον για λόγους υγείας, αλλά και ευθιξίας τα βρόντηξαν και απήλθαν!

Σέβομαι τις εκκλήσεις των πιο συνετών και αυτοσυγκρατημένων συμπολιτών μας, για διατήρηση ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και καταλαγής, σε όλο το διάβα της κατανυκτικής Μεγαλοβδομάδας των Παθών. Με πυξίδα λοιπόν αυτές τις τόσο χρήσιμες παραινέσεις, αποσύρομαι από το ρινγκ, από την παλαίστρα των ανηλεών αντιπαραθέσεων. Και συνεχίζω το σημείωμά μου αυτό με τις θλιβερές και απογοητευτικές διαπιστώσεις ότι:

–        Ο ΣΥΡΙΖΑ, με βασικό καθοδηγητή το ραβδί της Τσιπραϊκής Κίρκης, μετέτρεψε το πολυσυλλεκτικό ιδεολογικό-ιδεοληπτικό μείγμα του κόμματος σε εσμό χειροκροτητών ανάλογο του όχλου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

–        Ο Αλέξης Τσίπρας, τελείως απομονωμένος αλλά και εκτοπισμένος από το λαϊκό περί δικαίου αίσθημα, όχι μόνον δεν βελτίωσε την αυταρχική του συμπεριφορά, αλλά και επαύξησε την φιλοδικτατορική τακτική της κατασκευής εχθρών, ακόμη και στο σημερινό «παρά πέντε» των επικείμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Και πολύ φοβάμαι ότι δεν αποκλείεται όταν ανακοινωθούν τα ολέθρια γι’ αυτόν εκλογικά αποτελέσματα, θ’ ακολουθήσει τις αντιδράσεις, του καταποντισμένου κόμματος του νεοσουλτάνου Ταγίπ Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης, ζητώντας επανάληψη των εκλογών!

–        Το συμπέρασμα που προκύπτει, από την εμμονή του «βασιλιά» του Δανού συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν να δείχνει την πολιτική και ηθική του γύμνια, ως σκήπτρο παντοδυναμίας, είναι ότι το με τεχνική ιατρική υποστήριξη συγκρατούμενο στη ζωή πολυσυλλεκτικό κυβερνών μόρφωμα-κουρελού, είναι ήδη κλινικά νεκρό. Αυτή λοιπόν η παρένθεση 2012-2019 έχει ήδη εκπνεύσει για το καλό της πατρίδας και του ευκολόπιστου και χιλιοπροδομένου λαού μας.

Καλή Ανάσταση λοιπόν από όλα αυτά τα Πάθη. «Ανάστα ο Λαός», λοιπόν, για να θυμηθούμε και τη γνωστή παράφραση του «Ανάστα ο Θεός, κρίνων την γην», από τον αξέχαστο φίλο, τον μακαρίτη, λαϊκό πολυτάλαντο συγγραφέα της Λέσβου τον Στρατή Αναστασέλλη.

_________________

* Χωρίς να έχω την παραμικρότερη πρόθεση, να προβοκάρω τον οποιονδήποτε έντιμο συνάδελφο, οπουδήποτε και αν αυτός πρόσκειται ιδεολογικά, σημειώνω την απάντηση, που μου έδωσε ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς σχολιαστές, στο χώρο της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, το καλοκαίρι του 2012, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε την πρώτη εκτίναξη από το 3,26% του 2004 στο 16,78%.

Τον ρώτησα, πού αποδίδει αυτή, την ασυνήθιστη στα πολιτικά χρονικά εκτίναξη των ποσοστών αυτών. Αντί απαντήσεως μου είπε: «Μην εκπλήττεσαι Πέτρο. Ανεμογκάστρι είναι»!