Ο εκτροχιασμός του Αλέξη Τσίπρα

Για κάποιους αυτό δεν είναι έκπληξη. Τα όσα λέει και κάνει ανταποκρίνονται στην συγκρότηση που διαθέτει, αυτά είναι τα εφόδιά του, με αυτά πορεύτηκε, στα αντίστοιχα ένστικτα μίας μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων απευθύνθηκε. Τώρα, που τα πράγματα ζορίζουν, αποκαλύπτεται η φτώχεια και η απουσία κάθε είδους συναίσθησης. Ρόλου και ευθύνης.

Προφανώς και δεν έχει συναίσθηση ο κ. Τσίπρας για το πού βρίσκεται και τι συμπεριφορά οφείλει να έχει, όταν από το βήμα της Βουλής τολμά να πει τα εξής, απευθυνόμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης:

«Κύριε Μητσοτάκη, ακούστε, σε αυτόν τον χώρο -ιδιαίτερα στον χώρο της Κεντροαριστεράς και του ΠΑΣΟΚ- υπάρχουν άνθρωποι έντιμοι και αγωνιστές που πάλεψαν τα χρόνια της ζωής τους για μια καλύτερη Ελλάδα, για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτόν τον τόπο. Δεν πρόκειται να χαρίσουμε αυτούς τους ανθρώπους σε μία χρεοκοπημένη ηγεσία, η οποία οδήγησε εκεί που οδήγησε αυτό το Κόμμα. Εμείς τους απλούς αγωνιστές, τους έντιμους, όχι απλώς θα τους εντάξουμε στους δικούς μας αγώνες και στις δικές μας τις τάξεις, αλλά θα βρεθούμε δίπλα δίπλα, όπως σήμερα βρίσκεται στις τάξεις μας και δίπλα μας στον αγώνα για μια καλύτερη Ελλάδα η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80. Αν αυτό δεν σας αρέσει αυτή είναι η πραγματικότητα».

Μιλούσε στον Μητσοτάκη και έβριζε την Γεννηματά… .

Και αμέσως μετά συνέχισε με αυτό: «Εσείς μπορείτε να βολευτείτε με διάφορα απολειφάδια της πολιτικής ζωής που πέρασαν από τα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ και επειδή είχαν περίεργες σχέσεις με τη μισή Αθήνα έφυγαν από τα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τους παίρνετε εσείς να τους εντάξετε στα δικά σας, μπας και πάνε και με την άλλη μισή Αθήνα!».

Το δείγμα αυτό πολιτικής σκέψης αποκαλύπτει μία αντίληψη  παιδαριώδη. Αλλά και ένα πηγαίο θράσος.

Το σχήμα είναι αφοπλιστικά απλοϊκό. Οι ΠΑΣΟΚοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι καλοί, αγωνιστές, δημοκράτες κλπ κλπ. Παρεμπιπτόντως, στην κυβέρνησή του παραμένει ο Καμμένος. Όσοι πάνε στην ΝΔ, όπως ο Πέτρος Τατσόπουλος (αυτόν εννοούσε ο Πρωθυπουργός), είναι «απολειφάδια της πολιτικής». Και ο κ. Τσίπρας δεν διστάζει να σχολιάσει κάποιες παλαιότερες φράσεις του πρώην βουλευτή του, οι οποίες ωστόσο όταν είχαν ειπωθεί τον είχαν διασκεδάσει και πάντως δεν είχαν καμία πολιτική διασύνδεση και δεν είχαν ειπωθεί μέσα στην Βουλή.

Με τις αναφορές του αυτές, ο κ. Τσίπρας δεν αποκαλύπτει απλώς τι, πώς και πόσο τον συνδέει με τον Πολάκη. Δείχνει ότι είναι πολύ χειρότερος.

Και αν ο Τατσόπουλος δεν έχει ανάγκη από προστάτες και υπερασπιστές (μπορεί και να χαίρεται για την διαφήμιση που του γίνεται), ο Πρωθυπουργός χρειάζεται επειγόντως κάποιον να τον συγκρατήσει. Για καλό δικό του, κανενός άλλου.

Προφανώς και δεν υπάρχει τέτοιο πρόσωπο και γι’ αυτό θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλες, χειρότερες παρεκτροπές.