Την Τρίτη στη συνεδρίαση της Προανακριτικής Επιτροπής για την υπόθεση Novartis, στην οποία είχε κληθεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος έπειτα από δικό του αίτημα, ακούστηκαν δύο διατυπώσεις πολιτικώς αυθάδεις. Ο Κώστας Δουζίνας, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και βουλευτής Α’ Πειραιώς του ΣΥΡΙΖΑ, είπε στον κ. Βενιζέλο ότι η παραπομπή του στην Προανακριτική με 185 ψήφους σχετιζόταν με την πολιτική του θέση. Όχι με την υπόθεση καθεαυτή.

Κατόπιν, η Σία Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας και βουλευτής Αχαϊας του ΣΥΡΙΖΑ, αποφάνθηκε ότι «αυτό που πρέπει να κάνει η Επιτροπή» δεν είναι να ερευνήσει τη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά «να ακουμπήσει λίγο αυτό το περί δικαίου αίσθημα που έχει η κοινωνία». Επειδή, πρόσθεσε, ο ελληνικός λαός λέει ότι ο νόμος περί ευθύνης υπουργών «καλύπτει τα σκάνδαλα και όσους συμμετείχαν με πολιτική ή με ποινική ευθύνη».

Τι είπαν στην ουσία οι δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στον πρώην υπουργό ο οποίος αναφέρεται στη δικογραφία και συμμετέχει σε μια ποινική διαδικασία, υπερασπιζόμενος την τιμή και την υπόληψη του; «Δεν διώκεσαι για την υπόθεση Novartis. Διώκεσαι επειδή είσαι εσύ»!

Πρόκειται για τη δημόσια παραδοχή ότι ο κανόνας για την απόδοση της δικαιοσύνης είναι ένα πρόσχημα, ένα όχημα, ένα εργαλείο, για την επιθυμητή πολιτική καταδίκη των αντιπάλων. Επειδή δεν μπορεί να υπάρξει χειροπιαστή ποινική καταδίκη, με βάση τα στοιχεία της δικογραφίας, οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας απομακρύνονται από τα πραγματικά γεγονότα και αυτοαναγορεύονται σε κριτές της συνολικής πραγματικότητας.

Επιχειρούν να ολοκληρώσουν την διαδικασία στη Βουλή, επιστρέφοντας λόγω αναρμοδιότητας το εικονικό κατηγορητήριο στη δικαιοσύνη, η οποία έχει ήδη δηλώσει αναρμόδια να ερευνήσει πολιτικά πρόσωπα εξού και έστειλε τη δικογραφία στη Βουλή. Και ας επιμένουν τα δέκα πρόσωπα τα οποία αναφέρονται στην δικογραφία ότι επιθυμούν και να διερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση και να δικαστούν.

Είναι, τουλάχιστον, οξύμωρο να ζητούν οι κατηγορούμενοι την έρευνα και οι κατήγοροι να την αρνούνται. Ακόμα περισσότερο είναι μια συμπεριφορά βαθιάς καθυστέρησης, να πιστεύεις ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη δημοκρατική διαδικασία για να αναιρέσεις τη δημοκρατική διαδικασία χωρίς να σε πάρει κανένας χαμπάρι. Και κυρίως το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: