Η μοναχικότητα ίσως είναι εν μέρει κληρονομικό χαρακτηριστικό
Η μοναχικότητα μπορεί να είναι τελικά κληρονομική, καθώς αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν γονίδια που προδιαθέτουν το άτομο προς την μοναχική ζωή. Σπεύδουν όμως να συμπληρώσουν ότι η επίδραση του περιβάλλοντος παίζει σαφώς μεγαλύτερο ρόλο.
Η μοναχικότητα μπορεί να είναι τελικά κληρονομική, καθώς αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν γονίδια που προδιαθέτουν το άτομο προς την μοναχική ζωή. Σπεύδουν όμως να συμπληρώσουν ότι η επίδραση του περιβάλλοντος παίζει σαφώς μεγαλύτερο ρόλο.
Σύμφωνα με άρθρο του επιστημονικού εντύπου Neuropsychopharmacology, ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον καθηγητή Ψυχιατρικής Αβραάμ Πάλμερ, ανέλυσαν γενετικά και ιατρικά δεδομένα για σχεδόν 10.800 ανθρώπους άνω των 50 ετών, οι οποίοι επιπλέον κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτηματολόγια για το πόσα χρόνια βιώναν μοναξιά.
Από την ανάλυση των στοιχείων οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μοναχικότητα ήταν σε ποσοστό 14% έως 27% γενετική, ενώ προηγούμενες εκτιμήσεις είχαν υπολογίζει τη γενετική συμβολή σε 37% έως 55%, ποσοστά όμως που θεωρούνται υπερβολικά.
Επίσης, παρατήρησαν ότι σε μερικούς ανθρώπους η μοναχικότητα τείνει να κληρονομείται μαζί με τον νευρωτισμό και τα συμπτώματα κατάθλιψης. Πιο ασθενής είναι η συσχέτιση της κληρονομικής μοναχικότητας με τη σχιζοφρένεια και τη διπολική διαταραχή.
Πάντως μέχρι στιγμής δεν έχει εντοπιστεί κάποιο συγκεκριμένο γονίδιο που να σχετίζεται άμεσα με την μοναχικότητα.
Να σημειωθεί ότι, η μοναχικότητα έχει σχετιστεί με χειρότερη σωματική και ψυχική υγεία, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο για πρόωρο θάνατο, περισσότερο και από την παχυσαρκία.
Από την άλλη, η μοναξιά βιώνεται διαφορετικά από τους ανθρώπους και για ορισμένους αποτελεί πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από ό,τι για άλλους. Σύμφωνα με τον Δρ Πάλμερ, «αυτό ακριβώς μπορεί να οφείλεται στο ότι κάποιος έχει γενετική προδιάθεση για να είναι μοναχική προσωπικότητα, ενώ κάποιος άλλος όχι».
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας