Κώστας Λειβαδάς: «Από τις λεπτομέρειες και τα σημεία εξαρτάται η ζωή μας»

Μας έχετε χαρίσει μερικά από τα πιο όμορφα τραγούδια της ελληνικής μουσικής σκηνής. Θα θέλαμε να σκεφτείτε ένα από αυτά και να μοιραστείτε μαζί μας την «κρυφή» -ίσως- ιστορία που κρύβεται πίσω από το κομμάτι.
«Η ιστορία που ευθύς αμέσως μου έρχεται στο μυαλό, είναι αυτή που αφορά το «Σαν να μην πέρασε μια μέρα». Έγραψα τα λόγια πραγματικά μέσα σε μισή ώρα στο «Flower» λίγο μετά αφού είχα δει – στη θρυλική καντίνα μπροστά – τη σκηνή που περιγράφω. Προφανώς ταραγμένος και με ιδιαίτερη φόρτιση, έβαλα στην πίσω τσέπη του τζιν τις χαρτοπετσέτες με τα λόγια και μέσα στη νύχτα… ξέχασα το τραγούδι! Δυο μέρες μετά, πηγαίνοντας το παντελόνι για πλυντήριο, βρίσκω φυσικά τις χαρτοπετσέτες με τα λόγια, και που πολύ δύσκολα έβγαζες το κείμενο από το ξεθώριασμα και τις μουτζούρες. Για δευτερόλεπτα, αμφιταλαντεύτηκα αν χρειάζεται να κρατήσω τα λόγια ή να πετάξω (κρατώντας τον κάδο ανοιχτό με το πόδι) τις χαρτοπετσέτες που είχα ήδη αρχίσει να τις εχθρεύομαι για πολλούς λόγους. Τελικά πήρα μεγεθυντικό φακό και σιγά-σιγά έβγαλα το κείμενο. Συμπέρασμα: Στο τραγούδι ένα σημαντικό πράγμα για μένα, είναι να εμπιστεύεσαι την τυχαιότητα και να μην προσπερνάς καμία στιγμή που η μούσα και το αίσθημα σου έχουν εμπιστευτεί… Από τις λεπτομέρειες και τα σημεία εξαρτάται η ζωή μας…»

Έχετε συνεργαστεί με πολλές γυναικείες -κυρίως- φωνές, χαρίζοντάς τους εξαιρετικά κομμάτια. Γιατί αυτή η προτίμηση, όμως, τόσο στις γυναίκες ερμηνεύτριες;
«Οι γυναίκες έχουν παίξει μεγάλο και καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου, την προσωπική, και στην οικογένειά μου, από παιδί. Θυμάμαι μια αγαπημένη ραδιοφωνική παραγωγός και φίλη, που κάποτε μου είχε πει «Νομίζω πως ήρθε η ώρα να μου πεις ποια είναι αυτή που σου υπαγορεύει τα τραγούδια», νομίζω πως όλα αυτά έχουν παίξει ρόλο. Δεν καταλαβαίνω εγώ τη διαδικασία, παρά όταν έχει ήδη συμβεί. Φυσικά είναι πάρα πολλά και τα τραγούδια, που με τη θηλυκή ψυχή μου θα μπορούσα να τα έχω πει εγώ. Εμένα με ενδιέφεραν κυρίως οι ηρωίδες μου… Τι είχαν να πουν, τι είχαμε να μάθουμε ο ένας απ’ τον άλλο, να τους δώσω βήμα και να τις αγαπήσω. Έπαιξε βέβαια πολύ μεγάλο ρόλο η καθοριστική επιτυχία του τραγουδιού «Πιάσε με» που είχα δώσει στην Ελένη Τσαλιγοπούλου. Από τότε θεωρήθηκα εκλεκτός των γυναικείων φωνών. Περίεργο, γιατί είναι ένα πολύ δικό μου τραγούδι…»

Από τις αντρικές φωνές ποιες ξεχωρίζετε περισσότερο και με ποιους θα επιθυμούσατε να συνεργαστείτε;
«Έχουμε θαυμάσιες αντρικές φωνές και δόξα τω θεώ, δεν ξεχωρίζω καμία από τις υπέροχες που με έχουν τραγουδήσει και τις διαφορετικές σχολές τους. Από τον Λιδάκη, τον Κότσιρα, τον Λογαρίδη και τον «αετό» των Ανωγείων Βασίλη Σκουλά, έως τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Γιάννη Κούτρα και τον Γιώργο Δημητριάδη. Όμως πολλές φορές χάρηκα όσο τίποτα, όταν τραγούδησα με τραγουδοποιούς και συνθέτες, όπως τον Πάνο Κατσιμίχα, τον Νίκο Πορτοκάλογλου, τον Σταμάτη Κραουνάκη. Μεγάλη συγκίνηση και εμπειρία.»

«Η Επιμονή σου» μας τραγουδήσατε με την Ελεωνόρα Ζουγάνελη, είναι χαρακτηριστικό του Κώστα Λειβαδά η επιμονή και σε τι δείχνει ιδιαίτερη επιμονή;
«Φυσικά η επιμονή είναι μια αρετή, που στο τραγούδι –ειδικά στην Ελλάδα- αν δεν την έχεις, πας χαμένος. Η ανάγκη να πηγαίνεις μπροστά την ώρα που όλα κινούνται εναντίον σου και να διαλέγεις το δημιουργικό δρόμο, η ανάγκη το ζευγάρι να παραμερίσει τον εγωισμό και τη φθορά και να επινοήσει ξανά τον εαυτό του στο μονοπάτι της αγάπης. Μεγάλα πράγματα αυτά…»

Πώς ήταν η συνεργασία σας με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη; Θα θέλατε να μας αναφέρετε ένα χαρακτηριστικό της που ενδέχεται να μη γνωρίζει το ευρύ κοινό;
«Ήμουν πολύ τυχερός που η Ελεωνόρα τραγούδησε αυτή τη νησιώτικη προσευχή, με το μυκονιάτικο αέρα της καταγωγής της, όπως το είχαμε ονειρευτεί. Η Ελεωνόρα είναι πολύ οργανωμένη και πειθαρχημένη. Έχει κάνει θέατρο, χορό και ασκείται διαρκώς για να γίνεται καλύτερη. Και μόνο γι’ αυτό αξίζει συγχαρητήρια καθημερινά!»

Δώστε μας μια γεύση για το πρόγραμμα που θα μας παρουσιάσετε στο Σταυρό του Νότου Club από τις 12 Μαρτίου.
«Είμαι πολύ χαρούμενος που θα συναντηθώ με τη Βίκυ Καρατζόγλου και επί σκηνής. Ανήκει στη νέα γενιά τραγουδιστριών του τόπου, αλλά έχει ήδη ξεχωρίσει με την ιδιαίτερη χροιά της και το ήθος της, όπου συμμετέχει, από τους «Ήρωες» του μικρού Παλλάς για 6 χρόνια, έως την τελευταία της συνεργασία με το Γιάννη Κότσιρα. Θα παρουσιάσουμε τραγούδια απ’ όλα αυτά τα 18 χρόνια που ηχογραφώ στο χώρο. Από το «Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα» και το «Για να σε συναντήσω» έως το «Σαν να μην πέρασε μια μέρα», την «Επιμονή σου» και τα «Παιδιά των δρόμων» Τραγούδια που αγαπάει η Βίκυ, τραγούδια άλλων που αγαπάμε από κοινού και βέβαια την «Περηφάνια», το τραγούδι μέσα απ’ το οποίο γνωρίσαμε τη Βίκυ. Όλα ανοιχτά για τους φίλους που θα έρθουν. Και εκπλήξεις!»

Τι συναισθήματα κυριαρχούν μέσα σας αυτήν την περίοδο;
«Είμαι πολύ λυπημένος για την κατάσταση της χώρας μας και την εξέλιξη της ζωής σ’ αυτό τον τόπο. Και ειλικρινά, όσο κι αν έχουμε περάσει τώρα σε μια νέα φάση, οι παθογένειες είναι τόσο μεγάλες, που τρέμω καθημερινά μπροστά στην αλαζονεία μας. Χρειαζόμαστε οι ίδιοι πολλή δουλειά στην οργάνωση, και άποψη, πριν να την ζητήσουμε άτσαλα και παράφορα από τους πολιτικούς. Από την άλλη, έγραψα πράγματα που με ενδιέφεραν πολύ αυτό τον καιρό (τι ανακούφιση!) και είμαι πολύ γεμάτος δημιουργικά και ετοιμάζομαι επιτέλους να εκδώσω ένα CD που εδώ και χρόνια μου το ζητούσε ο κόσμος. Ζω πάντα αισιόδοξα και όσο πιο λίγο επηρεασμένος μπορώ από τις εξωτερικές συνθήκες και ειδικά από την εξωφρενική ενημερωτική τηλεόραση και την τρομοκρατία της.»

Ποια στιγμή της δημιουργίας έχει για εσάς την περισσότερη μαγεία;
«Θα έλεγα, πως ακριβώς η πιο μαγική στιγμή της δημιουργίας, είναι η πρώτη σπίθα και η φωτιά που παίρνει ξαφνικά η πρώτη ύλη (πόσο μάλλον όταν δουλεύεις και μοιράζεσαι με φίλους) και η τελευταία γεύση, χρόνια μετά, όταν ξαναδιαβάζεις κυριολεκτικά και μεταφορικά τι έχεις γράψει και βλέπεις το διαφορετικό του σχήμα που έχει και τη σκιά του σήμερα. Αλλάζουν κι αυτά σαν ζωντανοί οργανισμοί, αν εξαρχής βέβαια είχαν πάρει ζωή. Έχουν τη ζωή τους…»

Κλείνοντας, θέλω να σας ευχαριστήσω για την κουβέντα μας και να σας ζητήσω να μας αποκαλύψετε τι είναι αυτό που λέτε συχνά στον εαυτό σας.
«Αυτό που λέω συχνά στον εαυτό μου είναι: Χαλάρωσε! Ένα χρόνο μετά από αυτή τη στιγμή τίποτα απ’ όλα αυτά δε θα σημαίνει το ίδιο…»

Συνέντευξη: Τζωρτζίνα Ντούτση

Info
Kώστας Λειβαδάς και Βίκυ Καρατζόγλου στο Σταυρό του Νότου Club (Φραντζή 14, Nέος Κόσμος, τηλ.: 210 9226975). Είσοδος 12 ευρώ με ποτό, ώρα έναρξης στις 22.00.