Η ομαριγλιπτίνη βοηθά στην καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών με διαβήτη

Ενθαρρυντικά για την καλύτερη διαχείριση του Διαβήτη Τύπου ΙΙ είναι τα πρώτα δεδομένα από το πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης Φάσης ΙΙΙ της ομαριγλιπτίνης, ενός υπό διερεύνηση αναστολέα διπεπτιδυλοπεπτιδάσης 4 (DPP-4), χορηγούμενου μία φορά την εβδομάδα.

Τα νέα δεδομένα παρουσιάστηκαν προέκυψαν από μελέτη σε Ιάπωνες ασθενείς, κατά την οποία η ομαριγλιπτίνη παρείχε αντίστοιχη αποτελεσματικότητα και ανεκτικότητα σε σχέση με την σιταγλιπτίνη, που χορηγείται μία φορά την ημέρα σε δόση 50 mg, τυπική αρχική δόση στην Ιαπωνία.

Τα παραπάνω νέα στοιχεία για την ομαριγλιπτίνη, αναφορικά με την παρατεταμένη αναστολή του DPP-4, παρουσιάστηκαν στην 50η Ετήσια Συνάντηση της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD), δίνοντας ελπίδα για την ανάπτυξη μιας θεραπείας που θα διευκολύνει σημαντικά την καθημερινότητα και κατ’ επέκταση τη συμμόρφωση εκατομμυρίων ασθενών παγκοσμίως, με διαβήτη τύπου ΙΙ.

Στην εν λόγω διπλά-τυφλή μελέτη μη-κατωτερότητας, Φάσης ΙΙΙ, σε 414 ασθενείς εκτιμήθηκαν η αποτελεσματικότητα, η ασφάλεια και η ανεκτικότητα της ομαριγλιπτίνης σε δόση 25 mg μία φορά την εβδομάδα σε σύγκριση με τη σιταγλιπτίνη σε δόση 50 mg μία φορά την ημέρα (τυπική αρχική δόση στην Ιαπωνία) και με εικονικό φάρμακο. Το πρωταρχικό σημείο αξιολόγησης ήταν η μεταβολή στα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c ), από την έναρξη της μελέτης έως την εβδομάδα 24.

Η σιταγλιπτίνη ενδείκνυται ως επιπρόσθετο στη δίαιτα και την άσκηση σε ενήλικες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου: ως μονοθεραπεία σε ασθενείς που δεν ελέγχονται επαρκώς με δίαιτα και άσκηση μόνον και για τους οποίους η μετφορμίνη δεν είναι κατάλληλη λόγω αντενδείξεων ή μη ανεκτικότητας ή ως διπλός ή τριπλός συνδυασμός με άλλα φάρμακα και ινσουλίνη όταν αυτά δεν παρέχουν επαρκή γλυκαιμικό έλεγχο,

Η σιταγλιπτίνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά αυτού του προϊόντος και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 ή για την αντιμετώπιση της διαβητικής κετοξέωσης (ΔΚΟ).

Στις κλινικές μελέτες μονοθεραπείας και συνδυασμού με άλλους παράγοντες, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της σιταγλιπτίνης περιελάμβαναν υπογλυκαιμία, ρινοφαρυγγίτιδα, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, πονοκέφαλο και περιφερικό οίδημα, ενώ η υπογλυκαιμία έχει αναφερθεί και μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Οι ασθενείς που λαμβάνουν σιταγλιπτίνη θα πρέπει να ενημερώνουν άμεσα το θεράποντα ιατρό τους και, ενδεχομένως, να διακόπτουν το φάρμακο σε περίπτωση εμφάνισης σοβαρού, επίμονου πόνου στην κοιλιά ή αναφυλακτικών/αναφυλακτοειδών αντιδράσεων, καθώς, μετά την κυκλοφορία της σιταγλιπτίνης, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παγκρεατίτιδας και σοβαρών αντιδράσεων υπερευαισθησίας σε ασθενείς που ελάμβαναν το φάρμακο.

health.in.gr