“Σχοινούσα, το νησί του Ηλίου”

Η Σχοινούσα, αυτό το ιδιαιτέρα προικισμένο σε φυσική ομορφιά νησί, δεν κατοικήθηκε τον τελευταίο αιώνα, όπως νομίζουν μερικοί…Κατά καιρούς το νησί εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του. Από τα μέσα του 19ου αιώνα άρχισε να κατοικείται από οικογένειες προερχόμενες κυρίως από την Αμοργό. Λέγεται πως επρόκειτο για ανεπιθύμητους, που τους έδιωχναν οι μοναχοί. Αυτό το αποδέχονται με περηφάνια οι Σχοινουσιώτες, καθώς και το ότι είναι απόγονοι πειρατών. Η απομόνωση και οι οικονομικές ανάγκες κάνουν μεγάλο μέρος του πληθυσμού να ζει με δυσκολία.

Εδώ και δέκα χρόνια στο νησί έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Ραγδαία ανοικοδόμηση, βελτίωση των συγκοινωνιακών συνθηκών, καινούριο λιμάνι, μονάδα αφαλάτωσης, ανάπτυξη του τουρισμού και κατά συνέπεια πολύς κόσμος το καλοκαίρι. Το νησί πέρασε στα χέρια της σημερινής γενιάς και προχωράει ακάθεκτο. Προς τα πού; Αυτό ακριβώς διερευνά το ντοκιμαντέρ. Μέσα από μαρτυρίες των παλιότερων που έζησαν τη Σχοινούσα όμορφη και ανέγγιχτη, αλλά επίσης σκληρή και δύσκολη, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς καράβια, χωρίς σχολείο. Σήμερα ένας άλλος κόσμος, με άλλες απαιτήσεις, φτιάχνει ένα καινούριο νησί. Σε όλη τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ θα δούμε και θα τους ακούσουμε όλους. Μέσα από αυτούς θα ζήσουμε το νησί σε όλες τις εποχές του χρόνου, από τις ήρεμες μέρες του χειμώνα μέχρι τους πολύβουους καλοκαιριάτικους μήνες, όπου ντόπιοι και μη (καθηγητές, μηχανικοί, εργάτες κλπ) θα μιλήσουν για όλα.

Στην ταινία δεν υπάρχει αφηγητής. Ότι έχει ειπωθεί είναι από τα χείλη των ίδιων των ανθρώπων του νησιού. Μέσα από τις αφηγήσεις τους μαθαίνουμε την ιστορία του τόπου αλλά και την σημερινή του κατάσταση. Ιστορία και μνήμες από τους παλιότερους, προβλήματα, όνειρα και προσδοκίες από τους νεότερους. Το νησί αλλάζει ύφος και χρώμα ανάλογα με την εποχή. Καταγράφεται η καθημερινή ζωή των κατοίκων τη χειμερινή περίοδο (ασχολίες των κατοίκων, σχολική ζωή, διασκέδαση, γιορτές κλπ) καθώς και η έντονη καλοκαιρινή ζωή με αποκορύφωμα τον Δεκαπενταύγουστο με τις παραδοσιακές γιορτές και τα πολιτιστικά δρώμενα, μια και οι Σχοινουσιώτες διακρίνονται για τις καλλιτεχνικές παραδοσιακές μουσικοχορευτικές τους δραστηριότητες.

Ακόμη περισσότερο όμως είναι φημισμένοι για τις μαγειρικές τους ικανότητες με τα εξαιρετικά τοπικά προϊόντα, όπως κρέας, ψάρια, τυρί, φάβα, λαχανικά κλπ. Ο Γάλλος σκηνοθέτης Filip Baronet γύρισε το 1979 ένα ντοκιμαντέρ για την Σχοινούσα το υλικό του οποίου διέθεσε, καθώς και πλάνα από το ντοκιμαντέρ του Μανούσου Μανουσάκη «Ταξιδεύοντας με την Ευαγγελίστρια» που κινηματογράφησε ο Ντίνος Κατσουρίδης το 1985. Δίνεται έτσι η δυνατότητα αντιπαράθεσης του πριν και του τώρα.

Σκηνοθεσία: Ισαβέλλα Μαυράκη
Διευθυνση φωτογραφίας: Οδυσσέας Παυλόπουλος – Στέφανος Κοπανάκης
Παραγωγή: Δημήτρης Ευαγγελόπουλος – Μανώλης Ευαγγελόπουλος
Μουσική: Νίκος Οικονομίδης
Ηχοληψία: Φραγκίσκος Σκέμπρης – Αντώνης Λαύκας
Μοντάζ: Κωνσταντίνος Κουράκος
Εταιρεία παραγωγής: Στούντιο Άλφα