Η Σαλώμη από μέρες δεν γάβγιζε καθόλου. Μου είχε κάνει εντύπωση, αλλά σκεφτόμουν πως δεν είναι και το πιο λογικό σκυλί του κόσμου, μια παλαβομάρα την έχει, και στην τελική αν θέλει να κάνει αφωνία, ας κάνει, το πολύ πολύ να της δώσω και κανένα ωμό αβγό για βοήθεια.
Ξημερώματα παραμονής Χριστουγέννων και κοιμάμαι, όπως είναι φυσικό άλλωστε, η Σαλώμη δίπλα μου αρχίζει να σαλεύει, ξυπνάει και πηδάει από το κρεβάτι. Γυρίζω πλευρό και σκέφτομαι, «μα που πάει πρωί πρωί, θα βγει να πει τα κάλαντα?»
Και κρατηθείτε…. έρχεται στο κρεβάτι έχοντας στο στόμα έναν σκυλοαγιοβασίλη που της είχα πάρει δώρο, που του πάταγες την κοιλιά και έλεγε τα κάλαντα, και τον εναπόθεσε στο μαξιλάρι, αφού πρώτα τον είχε ζουλήξει με τα πόδια της.
Φανταστείτε σκηνικό: ο σκυλοαηβασίλης άρχισε να τραγουδάει τα κάλαντα με τη γαβγίσια φωνή του, η Σαλώμη να κουνάει όχι μόνο την ουρά της, αλλά να σειέται ολόκληρη από τη χαρά της για το δώρο που μου έκανε.
Αν με ξυπνήσεις τόσο πρωί, δεν τη γλιτώνεις παρά με μπόλικα @58+_(&87244#$%#@@@^^@!~)*(*&.
Αυτή τη φορά παρότι ήταν χαράματα, το μάτι ήταν μισοανοιχτό, μισοημίκλειστο, μισοφέγγαρο, μισόσκατο τέλος πάντων, έβαλα τα γέλια τόσο δυνατά που μάλλον ακούστηκα μέχρι έξω και σίγουρα έφαγα κι εγώ τα δικά μου @58+_(&87244#$%#@@@^^@!~)*(*& από αυτούς που ξύπνησα!!

Καλή χρονιά!

in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: