Το Μπελζέκ, τοποθετημένο στα σύνορα της Ουκρανίας, είναι χρονολογικά το πρώτο από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης τού πλάνου των ναζί, με στόχο την εξολόθρευση των Εβραίων της Πολωνίας.
Υπολογίζεται ότι ανάμεσα στο Μάρτιο και το Δεκέμβριο του 1942, περίπου 600.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν στο Μπέλζεκ. Προερχόντουσαν κυρίως από την Κρακοβία και το Λ’βοβ, όπως επίσης και από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία.
Οι κρατούμενοι συνήθως δολοφονούνταν μέσα σε λίγες ώρες από την άφιξή τους, κι ύστερα τα πτώματά τους κρύβονταν. Στους πρώτους μήνες του 1943, το στρατόπεδο καταργήθηκε, οι μαζικοί τάφοι ανοίχτηκαν και οι σοροί αποτεφρώθηκαν για να σβηστούν τα ίχνη. Το έδαφος ισοπεδώθηκε και φυτεύτηκαν δέντρα. Παρ’ όλα αυτά, οι Ρώσοι ξεσκέπασαν τη φρικτή αλήθεια.

Οι μοναδικοί επιζώντες του Μπέλζεκ ήταν ο Ρούντολφ Ρέντερ, ο οποίος κατέγραψε τη φοβερή του εμπειρία (πέθανε στα τέλη του ’60) και ο Σαίμ Χίρτζμαν, ο οποίος δολοφονήθηκε μετά τον πόλεμο. Κανείς άλλος δεν μπόρεσε να προσθέσει τη μαρτυρία του για τις φρικαλεότητες που έλαβαν χώρα στον εφιάλτη του Μπελζέκ.
Κινηματογραφώντας τα υπολείμματα αυτής της εξαφάνισης, ο Γκιγιόμ Μοσκοβίτς θέλησε να καταδείξει την βία του παρόντος: όπου δεν υπάρχει παρά καταστροφή, πως μπορεί κανείς να πιστοποιήσει τα φρικτά γεγονότα που, κάποτε, συνέβηκαν εκεί.

Η ταινία πήρε μέρος στη Μόστρα της Βενετίας 2005

Παραγωγή: Γαλλίας
Σκηνοθέτης: Γκιγιόμ Μοσκοβίτς
Φωτογραφία: Γκιγιόμ Σιφμάν και Στεφάν Μασίς

Στις 21.00 στην ΕΤ1.

Ειδήσεις Σήμερα: