Η Κατερίνα και η Ταϊάνα, ο Γιώργος και ο Ζερόμ, διηγούνται τις δικές τους ιστορίες για τα ναρκωτικά και τη φυλακή από τις δύο άκρες της Ευρώπης.
Ο Γιώργος είναι χρήστης από 16 ετών. Βρέθηκε στην φυλακή στα 19 του, επειδή συνελήφθη με μια μικρή ποσότητα ναρκωτικών επάνω του.
Από τότε έχει μπει 4 φορές στην φυλακή- για τον ίδιο πάντοτε λόγο. Έχει πιεί το φρικτό ποτήρι ως την τελευταία γουλιά.
Ο Ζερόμ είναι επίσης χρήστης από τα 16 του. Συνελήφθη και αυτός με αντίστοιχη ποσότητα ναρκωτικών στα 20 του χρόνια. Αλλά δεν πήγε ποτέ στην φυλακή. Η
αστυνομία τον παρέπεμψε σε μια ειδική κοινωνική υπηρεσία . Έπαιρνε καθαρές σύριγγες δωρεάν από το κράτος κι ύστερα μπήκε σε ένα πρόγραμμα απεξάρτησης και βγήκε καθαρός. Ο Γιώργος συνελήφθη στην Αθήνα, στην Πλατεία Κολιάτσου.
Ο Ζερόμ συνελήφθη στη Σετούμπαλ της Πορτογαλίας. Δύο διαφορετικά πρόσωπα, δύο διαφορετικές ιστορίες, δύο διαφορετικά συστήματα. Δύο μαρτυρίες σε μια «Έρευνα», που θέτει το ερώτημα:
Υπάρχει έξοδος από τον φαύλο κύκλο που οδηγεί χιλιάδες νέους ανθρώπους από τις σύριγγες της ηρωίνης στα κάγκελα των φυλακών και πίσω πάλι στις σύριγγες;
Υπάρχει άλλος δρόμος, εκτός από τον δρόμο της εξαθλίωσης, της ποινικοποίησης και, εν τέλει, του θανάτου, για τους εξαρτημένους νέους;
Την απάντηση στο ερώτημα αυτό, η «έρευνα» την αναζητά μέσα από τις αφηγήσεις ανθρώπων που έκαναν την μοιραία διαδρομή στην Ελλάδα, αλλά και ανθρώπων που είχαν την τύχη να την αποφύγουν στην Πορτογαλία- την χώρα που πριν δέκα χρόνια ήταν η ευρωπαϊκή χώρα με το οξύτερο πρόβλημα ναρκωτικών και σήμερα κάνει τον απολογισμό της εφαρμογής, επί οκτώ χρόνια, ενός συστήματος αποποινικοποίησης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.
Πέτυχε ή απέτυχε το πείραμα; Και τι έχουμε να διδαχθούμε από αυτό;

Παρουσιάζει ο Παύλος Τσίμας