Το κακό με τα soundtrack εμπορικών ταινιών και δη παραγωγών που απευθύνονται στο κοινό της τηλεόρασης είναι ότι στο ίδιο άλμπουμ «στεγάζουν» καλά, μέτρια και κάκιστα κομμάτια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ποπ πλευρά των Μίκρο βάφει με χαρούμενα και ευχάριστα χρώματα το συνολικό άκουσμα. Όμως, όποιος αγοράσει το CD θα υποστεί επιπλέον τη Ζέτα Μακρυπούλια σε μια αλά Isaac Hayes εκτέλεση του «Νύχτα Στάσου» (η Λίτσα Διαμάντη συναντά τον… Shaft), καθώς και την Τάμτα ή τις electro διασκευές διάφορων παλιών συνθέσεων («Κι έκλαιγε μαζί μου ο θεός», «Το δαχτυλίδι»), που μοιάζουν με κακόγουστο καλαμπούρι.