
Η ηλικία διάγνωσης επηρεάζει την επιδείνωση του διαβήτη τύπου ΙΙ
Νέα Υόρκη: Τα άτομα που εκδηλώνουν διαβήτη τύπου ΙΙ πριν την ηλικία των 50 ετών είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν επιδείνωση της νόσου, συγκριτικά με άτομα που νοσούν σε μεγαλύτερη ηλικία, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο 42ο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Μελέτη του Διαβήτη στην Κοπεγχάγη.
Νέα Υόρκη: Τα άτομα που εκδηλώνουν διαβήτη τύπου ΙΙ πριν την ηλικία των 50 ετών είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν επιδείνωση της νόσου, συγκριτικά με άτομα που νοσούν σε μεγαλύτερη ηλικία, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο 42ο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Μελέτη του Διαβήτη στην Κοπεγχάγη.
Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Λουντ της Σουηδίας με επικεφαλής τον Δρ Ταργκ Ελγκζυρι εξηγεί ότι η ιδέα της μελέτης προέκυψε όταν παρατήρησαν μιας προοδευτική αύξηση της HbA1c (γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης) με την πάροδο του χρόνου στα άτομα που είχαν μόλις διαγνωστεί με διαβήτη τύπου ΙΙ παρά τις διαφορετικές μεθόδους θεραπείας.
Εν αντιθέσει με τη μέτρηση των επιπέδων του σακχάρου του αίματος, που δίνει μια μεσοπρόθεσμη εικόνα ελέγχου του διαβήτη, η μέτρηση των επιπέδων της HbA1c στο αίμα, ένας βιολογικός δείκτης της νόσου, δίνει το πόσο καλά έχει ελεγχθεί ο διαβήτης κατά τη διάρκεια αρκετών μηνών. Η αύξηση των επιπέδων της HbA1c, παρά τη χρήση διαφόρων αντιδιαβητικών σκευασμάτων, δείχνει ότι ο διαβήτης επιδεινώνεται.
Ο Δρ Ελγκζυρι μελέτησε μη-γενετικούς παράγοντες που επηρεάζουν την συνεχή αύξηση της HbA1c. Έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση περισσότερους από 1.200 ασθενείς με διαβήτη τύπου ΙΙ για επτά χρόνια μετά τη διάγνωση.
Η HbA1c βελτιώθηκε τον πρώτο χρόνο μετά τη διάγνωση, μειούμενη από το 7,6 στο 6,3%. Κατά τη διάρκεια των υπολοίπων έξι ετών, ωστόσο, αυξήθηκε από το 6,3% στο 7,0% όπως αναμενόταν.
Οι ασθενείς χρειάστηκαν θεραπεία με ινσουλίνη μετά από κατά μέσο όρο 2,5 χρόνια. Μετά από επτά χρόνια το 47% των συμμετεχόντων στη μελέτη έκαναν ινσουλίνη.
Μεταξύ των μη-γενετικών παραγόντων που μελετήθηκαν η ηλικία κατά την οποία γινόταν η διάγνωση επηρέαζε σημαντικά την αλλαγή της HbA1c με την πάροδο του χρόνου.
Ειδικότερα, οι ασθενείς κάτω των 50 ετών που είχαν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου ΙΙ παρουσίαζαν πιο απότομη αύξηση της HbA1c, συγκριτικά με αυτούς που είχαν διαγνωστεί μετά τα 50.
Η αύξηση της HbA1c στα άτομα που είχαν διαγνωστεί πριν τα 50 συσχετίστηκε με εξασθενημένη ικανότητα των παγκρεατικών κυττάρων να παράγουν ινσουλίνη.
Σε μελλοντικές έρευνες ο Δρ Ελγκζυρι σκοπεύει να μελετήσει κατά πόσο γενετικοί παράγοντες μπορούν να τροποποιήσουν τους παραπάνω συσχετισμούς.
health.in.gr
- Αντετοκούνμπο: «Οι Ομοσπονδίες πληρώνουν την ασφάλεια των NBAers, αν κληθώ θα είμαι στο παράθυρο»
- Σταύρος Τσακυράκης: Η σχέση κράτους δικαίου και κοινού περί δικαίου αισθήματος
- Στήριξη στις οικογένειες από τον Δήμο Νοτίου Πηλίου
- Ηπατοπάθειες σε σκύλο και γάτα: Από τη λάσπη στη χολή μέχρι τις σπάνιες παθήσεις – Ο ρόλος της διατροφής
- Τροχαίο στην Πειραιώς: Σύγκρουση ΙΧ με φορτηγό – Ένας τραυματίας
- Σέρρες: «Μαϊμού» υπάλληλος ΔΕΔΔΗΕ εξαπάτησε γυναίκα και της άρπαξε μετρητά και κοσμήματα αξίας 26.000 ευρώ

