Από την επιστροφή του Νικ στο… πράσινο 77

89

Λένε ότι την ιστορία την γράφουν αυτοί που την δημιουργούν. Στην προκειμένη περίπτωση, ο άνθρωπος που φρόντισε να δώσει ιδιαίτερη σημασία στις αναμετρήσεις μεταξύ του Αρη και του Παναθηναϊκού ήταν ο αθλητής που φόρεσε επί 13 συναπτά έτη τη «κίτρινη» φανέλα και υπηρέτησε για κάτι περισσότερο από δύο χρόνια το «τριφύλλι».

Για την ακρίβεια, ο Νίκος Γκάλης ήταν αυτός που πρόσφερε ενδιαφέρον – αρχικά – στις αναμετρήσεις μεταξύ των δύο μεγάλων συλλόγων. Παρακάτω μπορείτε να δείτε τι έγινε σε επτά αγώνες που έμειναν στην ιστορία για διάφορους λόγους.

Η επιστροφή του «γκάνγκστερ»

Το καλοκαίρι του 92 στον Αρη συνέβησαν πολλά. Στο πλαίσιο των ριζικών αλλαγών που επιβλήθηκαν από την τότε διοίκηση (Θεόφιλου Μητρούδη) ήταν η μη ανανέωση της συνεργασίας με τον Νίκο Γκάλη και η παραμονή του Παναγιώτη Γιαννάκη Ο Νίκος Γκάλης υπέγραψε ηγεμονικό συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό και τον χειμώνα του 93 ήρθε η στιγμή να επιστρέψει στο γήπεδο που δοξάστηκε, αλλά ως αντίπαλος.

Τρακαρισμένος λόγω αμηχανίας δεν ήταν μόνο ο «γκάνγκστερ» των ελληνικών γηπέδων αλλά και οι περίπου 6.000 φίλαθλοι που κατέκλυσαν το Παλέ. Σε αγωνιστικό επίπεδο, συνέβησαν πολλά. Ο Αρης επικράτησε με 63-56 με τον Ρόϊ Τάρπλεϊ να βγάζει αντικανονικά την μπάλα μέσα από το καλάθι και τον Παναθηναϊκό να ξεκινάει έναν χαρτοπόλεμο για να δικαιωθεί.

Κεντρικό πρόσωπο όμως ήταν ο Νίκος Γκάλης και κανένας Τάρπλεϊ δεν είχε τη δύναμη να του κλέψει τον τίτλο. Το λάθος έγινε, όταν οι οπαδοί του Αρη καταφέρθηκαν κατά του Γκάλη με υβριστικά συνθήματα. Κάποιοι άλλοι φίλαθλοι ήταν αντίθετοι με αυτή τη πράξη (σ. σ. το καλοκαίρι του 92` άλλωστε προηγήθηκε εμφύλιος μεταξύ των φίλων του Αρη λόγω του Γκάλη).

Ο Νίκος Γκάλης είχε κάποιους φόβους, τελικώς όμως είπε «αηδίασα» κι έφυγε από το Παλέ απογοητευμένος από την αντιμετώπιση που έτυχε.

Οι επτά ενστάσεις, ο περίπατος και η αποθέωση

Αρης και Παναθηναϊκός αναμετρήθηκαν στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της σεζόν 1993-94, αφού πρώτα ξεπεράστηκε το γηπεδικό πρόβλημα. Οι «κίτρινοι» μετά από έντονες πιέσεις εξασφάλισαν την άδεια του Ηρακλή και χρησιμοποίησαν το Ιβανώφειο για αυτό το παιχνίδι.

Η κόντρα ξεκίνησε πριν το τζάμπολ, καθώς ο Παναθηναϊκός κατέθεσε έξι ενστάσεις κατά του Αρη (σ. σ οι περισσότερες είχαν σχέση με την μη καταβολή χρημάτων των «κίτρινων» σε αρμόδιους φορείς αλλά και στον Παναγιώτη Γιαννάκη που είχε εγκαταλείψει την ομάδα πριν από λίγους μήνες), ενώ ο δε Αρης κατέθεσε μία ένσταση χαρακτηρίζοντας αντικανονική τη συμμετοχή του Αιβαρ Κούουσμα.

Σε αγωνιστικό επίπεδο, ο Παναθηναϊκός πέτυχε τη πρώτη του νίκη επί του Αρη στη Θεσσαλονίκη με το εντυπωσιακό 76-100. Ο Νίκος Γκάλης έκανε …όργια. 30 πόντοι με 16/17 ελεύθερες βολές και 15 ασίστ.

Σε αντίθεση με την αντιμετώπιση που έτυχε ο Νίκος Γκάλης στη πρώτη του επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη ως αντίπαλος, μετά το παιχνίδι ο αποθεώθηκε από τους 2.500 φίλους του Αρη που βρέθηκαν στις κερκίδες του Ιβανωφείου. Ο γκάνγκστερ πήρε την εκδίκησή του και μετά το παιχνίδι μετά χαράς έκανε δηλώσεις.

Τι είπε; «Συγκινήθηκα από το χειροκρότημα. Δεν έχω να αποδείξω τίποτε σε κανέναν. Αυτό ήταν κάποια δικαίωση για μένα. Πέρυσι δεν μίλησα καθόλου, αλλά τώρα οι ίδιοι παραδέχονται ότι με έδιωξαν από την ομάδα». Πλην του Γκάλη αποθεώθηκε και ο Βλάντε Τζούροβιτς (προπονητής του Αρη). Αποδοκιμάστηκε ο Θεόφιλος Μητρούδης, ενώ αυτό το παιχνίδι αποτέλεσε την απαρχή των πέτρινων χρόνων που ακολούθησαν για τους «κίτρινους».

Ο καλός, ο κακός και ο άστοχος

Το καλοκαίρι του 96 έγινε ίσως η σπουδαιότερη προσπάθεια για να αποκτήσει ο Αρης τη χαμένη του αίγλη. Ο εντός έδρας αγώνας με τον Παναθηναϊκό μόλις τη τέταρτη αγωνιστική του πρωταθλήματος (1996-97) θα αποτελούσε ένα ασφαλές κριτήριο για τη δυναμικότητα της ομάδας που είχε ενισχυθεί με τους Ορτίθ, Σάκλεφορντ, Μπόνι κλπ. Από την άλλη πλευρά, ο Παναθηναϊκός αναζητούσε την κατάλληλη αγωνιστική ταυτότητα.

Η απόδοση του Αρη ήταν αρκετά καλή, καθώς τέσσερις φορές ξέφυγε με διαφορά άνω των 10 πόντων. Παράλληλα όμως ήταν επιπόλαιος. Ο κακός Παναθηναϊκός διατηρήθηκε στη διεκδίκηση της νίκης χάρη στο ζεστό χέρι του Μίκαελ Κοχ. Ο Γερμανός εκτέλεσε τους κίτρινους έξω από τη γραμμή. Για να φθάσουμε στη τελευταία κι επίμαχη φάση. Ο Αρης είχε το προβάδισμα με 81-80 και ο Παναθηναϊκός την τελευταία επίθεση.

Η κοκορομαχία μεταξύ των Χωλόπουλου και Αλβέρτη έβγαλε νικητή τον δεύτερο. Με επιθετικό φάουλ πήρε την μπάλα και επιχείρησε να σουτάρει από τη γωνία. Η μπάλα χτύπησε όμως στην εξωτερική πλευρά του ταμπλό, αφού ο Χωλόπουλος είχε φροντίσει να του χτυπήσει το χέρι. Οσο για τους διαιτητές; Προτίμησαν την Σολομώντεια λύση. Δεν έδωσαν κανένα φάουλ, άφησαν και τους δύο με το παράπονο και ο Αρης πανηγύρισε τη νίκη που αγωνιστικά δικαιούταν.

Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμη

Η περίοδος 1999-00 ήταν μία από τις δυσκολότερες της σύγχρονης ιστορίας του μπασκετικού Αρη. Λίγο πριν από την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος οι «κίτρινοι» βρισκόντουσαν στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας. Ο Ζαφείρης Σαμολαδάς ανέλαβε τον Δεκέμβριο την αποστολή διάσωσης του Αρη, ανακοινώνοντας ότι θα έρθουν καλύτερες ημέρες.

Πριν το τζάμπολ, η λογική έλεγε ότι ο Παναθηναϊκός τον Μποντιρόγκα, Κάτας, Ρέμπρατσα, Αλβέρτη, Τζεντίλε κλπ., δεν θα αντιμετώπισε το παραμικρό πρόβλημα για να φθάσει στη νίκη. Ελα όμως που στο μπάσκετ γίνονται και θαύματα. Τελικό σκορ 64-61 μετά από ρεσιτάλ του Παναγιώτη Λιαδέλη σε επίθεση και άμυνα και με τον 36χρονο – τότε – Τζο Αρλάουκας να παλεύει με τα θηρία κάτω από τα καλάθια.

77… πράσινο

Την τελευταία τριετία ο Παναθηναϊκός έχει φροντίσει να δημιουργήσει θετικά παράδοση στις εκτός έδρας αναμετρήσεις του με τον Αρη. Το εκπληκτικό είναι ότι σε τρεις αγώνες κέρδισε σημειώνοντας 77 πόντους. Τη περίοδο 2002-03 ήταν ο Ουίλι Σόλομον ο παίκτης που διατήρησε τον Αρη στη διεκδίκηση τη νίκης σημειώνοντας 25 πόντους, αλλά κι αυτός που τον καταδίκασε στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης. Εχουμε και λέμε. Δύο άστοχα σουτ τριών πόντων, ένα αντιαθλητικό φάουλ στο τελευταίο λεπτό και νίκη για τον Παναθηναϊκό με 75-77.

Την επόμενη σεζόν το παιχνίδι …παίχθηκε αρχικά έξω από τις τέσσερις γραμμές. Κανείς δεν κατάλαβε γιατί το παιχνίδι στο πλαίσιο της 20ης αγωνιστικής δεν έγινε με τα υπόλοιπα. Ο Παναθηναϊκός που είχε υποχρεώσεις στην Ευρωλίγκα επικαλέστηκε πρόβλημα στην εξασφάλιση αεροπορικών εισιτηρίων, ο πρόεδρος της ΚΑΕ Αρης, Γιάννης Δαμιανίδης, θεωρώντας ότι αστεία την δικαιολογία των πρασίνων, προθυμοποιήθηκε να κλείσει ο ίδιος τα εισιτήρια κλπ.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο Παναθηναϊκός αν και προηγήθηκε με διαφορά είκοσι πόντων, τελικώς επικράτησε με 75-77 χάρη στην ψυχραιμία του Νίκου Χατζηβρέττα από την γραμμή των ελευθέρων βολών και της βιασύνης του Μπέιλι να επιχειρήσει σουτ τριών πόντων.

Ο παραδοσιακά δήμιος του Αρη, Νίκος Χατζηβρέττας, χτύπησε (και πάλι στο Ιβανώφειο) για δεύτερη συνεχή χρονιά (72-77). Με τον αέρα του νικητή, οι 77 πόντοι αποδείχθηκαν υπεραρκετοί για τον Παναθηναϊκό που έστω και δύσκολα συνέχισε τη παράδοση και τρίτωσε το κακό για τον Αρη.

Το χειροκρότημα

19 Νοεμβρίου 2005… Ο Αρης φιλοξενεί τον Παναθηναϊκό στο Αλεξάνδρειο, σ` ένα ματς που οι οπαδοί του περιμένουν πως και πως! Τελικά, οι πράσινοι επικρατούν, διευρύνοντας το σερί τους επί των κιτρίνων στο 8-0 σε όλες τις διοργανώσεις και οι 5500 οπαδοί των γηπεδούχων προχώρησαν σε μία κίνηση που αν μη τι άλλο δείχνει πως …κάτι έχει αλλάξει στο ελληνικό μπάσκετ: Θερμό χειροκρότημα στον νικητή και στον χαμένο!

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,www.sport.gr