Πρώτη φορά επί δύο. Ο Νίκος Πορτοκάλογλου παρουσιάζει την πρώτη του δουλειά ως παραγωγός δίσκου και δύο νέοι δημιουργοί κοινοποιούν τα πρώτα τους τραγούδια, εμπνευσμένα από ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών – οι ίδιοι μιλούν για επιρροές που ξεκινούν από λαϊκούς δρόμους και φτάνουν έως τους Cure, τους Smashing Pumpkins και τους Massive Attack. Τόσο σε επίπεδο στίχου όσο και ως προς τη μουσική οι Αντώνης Μπακαούκας και Διονύσης Αυγερινός δείχνουν να έχουν και ταλέντο και ιδέες. Χάνουν, ωστόσο, το στοίχημα στην ερμηνεία. Η Βασιλική Καρακώστα, που λέει τρία από τα έντεκα track, έχει τον τρόπο να υποστηρίζει ερμηνευτικά και να φωτίζει μια σύνθεση. Από εκεί και πέρα επικρατεί ένα μικρό χάος. Μια φωνή ζορισμένη (ώρες, ώρες είναι σαν να πατάνε τον τραγουδιστή στο λαιμό) αδικεί μερικές όμορφες στιγμές, όπως τα τραγούδια «Δώσε μου νερό να πιω» και «Ο λύκος».