Το 1962 με τον «Μαντζουριανό Υποψήφιο», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος, ο Τζον Φρανκενχάιμερ κατάφερε να δημιουργήσει ένα φιλμ που είχε μεν τη φόρμα του πολιτικού θρίλερ, αλλά παράλληλα υπονόμευε το θέμα, σατιρίζοντας έξυπνα την αντικομουνιστική υστερία της εποχής. Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα ο Τζόναθαν Ντέμι («Κατηγορούμενοι», «Η Σιωπή των Αμνών») μεταφέρει ξανά στην οθόνη το βιβλίο του Ρίτσαρντ Κόντον. Αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά το θέμα της παραεξουσίας και της ανάμιξης του Κεφαλαίου στην πολιτική. Αντικαθιστώντας την «πηγή του κομουνισμού» (Μαντζουρία) με μια πολυεθνική εταιρεία που φέρει το ίδιο όνομα, υπογράφει μια συναρπαστική ιστορία παρασκηνιακών ενεργειών, με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Επιστημονικής φαντασίας, είπα; Με την πρόοδο της επιστήμης και με όσα αποκαλύπτονται καθημερινά, σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο, κανείς δεν είναι σίγουρος εάν αυτά που βλέπουμε στην ταινία έχουν δόση αλήθειας ή όχι.
Κουβέιτ 1991. Μια ομάδα Αμερικανών στρατιωτών με επικεφαλής τον Μπεν Μάρκο πέφτει σε ενέδρα. Δυο άτομα σκοτώνονται, αλλά οι υπόλοιποι σώζονται χάρη στην ανδρεία που επιδεικνύει ο Ρέιμοντ Σο, οπλίτης μεν, αλλά γόνος οικογένειας με ενεργό δράση στην πολιτική ζωή της Αμερικής. Πολλά χρόνια αργότερα, με την υποστήριξη της μητέρας του, ο φορτωμένος παράσημα Σο βάζει υποψηφιότητα για αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Όμως, κάποιοι θυμούνται τα γεγονότα στο Κουβέιτ κάπως διαφορετικά. Όταν οι «αντιρρησίες» πεθαίνουν μυστηριωδώς, ο Μπεν Μάρκο αποφασίζει να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από τα κενά μνήμης που ο ίδιος έχει και τι σημαίνουν τα περίεργα όνειρα που βλέπει κάθε τόσο. Η έρευνά του θα τον οδηγήσει στη Manchurian Global, μια πολυεθνική εταιρεία που διατείνεται ότι ανακουφίζει άτομα με άνοια, εμφυτεύοντας μνήμη…
Ο καινούργιος «Aνθρωπος της Μαντζουρίας» (και όχι «Ματζουρίας», όπως λανθασμένα αναγράφεται στο ελληνικό εξώφυλλο) αποτυπώνει στο σελουλόιντ την ανησυχία ενός σκεπτόμενου ανθρώπου σχετικά με την αδιαφορία των πολιτών όσον αφορά στο πολιτικό γίγνεσθαι των ΗΠΑ. Σε επίπεδο ταινίας είναι ένα μαστόρικα φτιαγμένο έργο, με γενναίες δόσεις αγωνίας, με τολμηρή προσέγγιση σε ορισμένα θέματα (καθαρά ερωτικό το φιλί ανάμεσα σε μάνα και γιο), με καστ από τα καλύτερα που έχουμε δει σε πρόσφατες παραγωγές (ο Σράιμπερ δείχνει την κλάση του ως ηθοποιός) και με ανατροπές που κρατούν καθηλωμένο το θεατή μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Ως προς την εικόνα η ευρωπαϊκή ψηφιακή έκδοση διαθέτει αναμορφικό κάδρο συμπαγές, με μια αίσθηση ψυχρότητας ως προς τα χρώματα, με λίγο ανεβασμένο το επίπεδο του μαύρου και με άριστη ανάλυση. Ο σχεδιασμός της μπάντας είναι μάλλον συμβατικός. Τα περιφερειακά κανάλια δραστηριοποιούνται μόνο όταν επιβάλλεται από τη δράση (σκηνές πολέμου, ατμόσφαιρα δρόμων ή κλειστών χώρων), ενώ φειδωλή είναι η χρήση των χαμηλών συχνοτήτων. Τα έξτρα διαθέτουν ελληνικούς υπότιτλους. Στο Making of ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος εξηγούν την απόφασή τους να βαρύνουν με δραματικούς τόνους το πρωτότυπο. Η κόρη του Σινάτρα μιλά για την παλιά παραγωγή και για τα δικαιώματα του βιβλίου και παράλληλα προβάλλονται αποσπάσματα από την ταινία του 1962, με τους Φρανκ Σινάτρα, Λόρενς Χάρβεϊ, Τζάνετ Λι και Aντζελα Λάνσμπιουρι. Δείτε το δεκάλεπτο με τις προεκλογικές συζητήσεις. Έξι πνευματικοί άνθρωποι διαφόρων ηλικιών συνομιλούν ανά δυο για την πολιτική ζωή των ΗΠΑ. Τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις εκφράζουν ο βετεράνος σκηνοθέτης Σίντνεϊ Λιουμέτ και η συγγραφέας/ηθοποιός Ρίνο.

Ειδήσεις Σήμερα: